Samuel L. Jackson moest zijn contributie betalen en nog wat voordat hij zijn eerste echte hoofdrol kreeg. Hij werkte ruim tien jaar in kleine bijrollen, waarna hij op grote schaal doorbrak als de drugsverslaafde Gator Purify in Spike Lee’s ‘Jungle Fever’. Hij was zo spectaculair in die film dat het filmfestival van Cannes de prijs voor beste mannelijke bijrol uitreikte om hem te eren. Drie jaar later verbaasde hij de toeschouwers met zijn daverende recitatie van Ezechiël 25:17 als huurmoordenaar Jules Winnfield in “Pulp Fiction”, en Jackson ging naar de races, zolang hij maar een co-ster was of deel uitmaakte van een ensemble.
Pas in 1997 kreeg Jackson zijn welverdiende kans om de enige hoofdrol in een film te spelen. Hij had waarschijnlijk op safe kunnen spelen en voor een actiefilm kunnen gaan, maar hij richtte zich op een keiharde thriller over een middelbare schoolleraar uit San Fernando Valley die agressief het slachtoffer wordt van studenten die tot een Chicano-bende behoren. De film “One Eight Seven” is geschreven door voormalig plaatsvervangend leraar Scott Yagemann, die zei dat 90 procent van zijn scenario uit persoonlijke ervaring was ontleend. De film werd met name geregisseerd door Kevin Reynolds, vooral bekend door het regisseren van twee geweldige Kevin Costner-films, ‘Robin Hood: Prince of Thieves’ en ‘Waterworld’. Met een budget van $ 20 miljoen was dit, althans voor Reynolds, een kleinschalige productie.
Helaas bracht “One Eight Seven” een schamele $ 5,7 miljoen op aan de binnenlandse kassa, wat niet helemaal de schuld van de film was. Het is een zeer effectieve thriller, ondersteund door twee geweldige vertolkingen van Jackson en Clifton Collins, maar Warner Bros. ging er slecht mee om. Als de studio meer aandacht had besteed aan de release van de film, hadden ze misschien een kleine hit gehad.
Samuel L. Jackson beschouwt One Eight Seven als zijn meest onderschatte film
In ‘One Eight Seven’ speelt Jackson Trevor Garfield, een goedbedoelende middelbare schoolleraar uit Brooklyn die naar San Fernando verhuist nadat hij is neergestoken door een van zijn leerlingen. Hij krijgt al snel te maken met een rebellenbende onder leiding van César “Kartoon” Sánchez (Collins Jr.). Trevor probeert vrede te sluiten met de bende, maar ze wijzen zijn olijftak af. De spanningen escaleren tot het punt dat de leergierige Trevor gedwongen wordt gewelddadig te reageren. Dit leidt tot een schokkende climax en een ontnuchterende ontknoping die duidelijk maakt dat het slachtofferschap van leraren een probleem is dat niet zal verdwijnen.
Dat blijkt uit een onderzoek uit 2024 van het National Institute of Justiceslechts 17% van de ondervraagde leraren meldde dat er geen sprake was van slachtofferschap van studenten. Dus ‘One Eight Seven’ is geen pure propaganda. Het is echter een exploitatiefilm op het niveau van “Death Wish”. dit schuwt nuance ten gunste van enge sensaties, en ik was destijds bang dat dit een huiveringwekkend effect zou hebben op de rekruteringsinspanningen van leraren in de binnenstad. Toen ik de openingsnummers van de film zag, verdween die bezorgdheid.
Commercieel gezien denk ik dat WB een fout heeft gemaakt door “One Eight Seven” uit te brengen tijdens het zomerfilmseizoen van 1997. Dit is het soort film dat je uitbrengt in september of januari, wanneer mensen alle grote seizoensfilms hebben gezien en in de stemming zijn voor echte uitbuiting. Deze film is misschien niet subtiel, maar hij werkt wel. Aan de andere kant kreeg het een C+ Cinemascore-cijfer, dus misschien ben ik hier in de minderheid.
Hoewel Jackson “One Eight Seven” als zijn meest onderschatte film beschouwt, hebben de overwegend negatieve recensies het Oscar-potentieel dat de film had tenietgedaan. Het verdween snel, terwijl zijn ster herstelde zich onmiddellijk met geweldige optredens in “Eve’s Bayou” en “Jackie Brown.” Dat is het mooie van Jackson: hij is te verdomd goed om lang te blijven liggen.
