Van Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Wanneer Starfleet Academie werd aangekondigd, waren veel old-school fans bang dat de nieuwe show (die tonaal ergens tussen een tekenfilm op zaterdagochtend en een CW-tienerdrama ligt) niet echt Star Trek zou zijn. Vermoedelijk om deze zorgen weg te nemen, bracht Paramount een van de meest bekende franchisepersonages van allemaal terug: Robert Picardo’s geliefde holografische Doctor, die altijd een bron van droge humor en zachte wijsheid is geweest op het gebied van de film. Reiziger. Helaas heeft de show hem tot een complete parodie op zichzelf gemaakt, iemand die alle meest buitensporige kwaliteiten van het personage belichaamt door dit ooit fatsoenlijke personage te veranderen in iemand die kakgrappen maakt.
Op zijn eigen manier was de poepgrap van de dokter het eerste dat me echt uithaalde Starfleet Academieook al is het moment relatief mild. Terwijl hij de nieuwe cadet Caleb scant, ontdekt de dokter dat hij longwormen in zijn ingewanden heeft en geneest hij de jongeman voordat hij hem zegt “de komende drie dagen je stoelgang in de gaten te houden”. Het was al erg genoeg, maar toen tekende hij af met een ‘Bel me als er iets beweegt’-grijns.
Star Trek zuigt (letterlijk)
Nu ben ik geen persoon tegen oubollige humor. Ik kijk regelmatig naar programma’s zoals Beavis en Butt-Head (ontwaken is echt, Echt Nou ja, jullie allemaal), waar grove grappen de norm zijn. Het kan ook worden gebruikt bij StarTrek met de juiste karakters, zoals toen Vance de slechterik vertelde dat Orion op bezoek was Ontdekking dat hij gerepliceerde uitwerpselen at (“dat is shit, weet je”). Het is een onbedoeld grappig moment dat de plot feitelijk heeft gediend door vast te stellen dat Vance eigenlijk zijn grootste vijand wil shockeren en dat ze niet onder de indruk is van de onthulling van zijn (en zijn, na een paar happen van het gerepliceerde voedsel te hebben genomen) letterlijke potjesmond.
OP Star Trek: ReizigerNoch de dokter, noch iemand anders heeft echter ooit zulke slechte grappen gemaakt, dus deze gedwongen poging tot humor leek echt buiten zijn karakter. Waarom zou je een geliefd Star Trek-personage uit de jaren 90 binnenhalen om hem te laten praten als een ruwe Zoomer? Ik weet dat ik hier een berg van een molshoop maak (of moet dat een heuvel van mest zijn?), maar deze slechte komedie wordt nog erger als je alle andere manieren in ogenschouw neemt waarop Robert Picardo’s dokter zich niet gedraagt als zichzelf.
De dokter is karakterloos
Hij weigert bijvoorbeeld resoluut een dapper jong hologram te begeleiden en zegt: “Ik ben niemands mentor”; als ze terecht wijst op alle keren dat hij eerder werd begeleid (zoals bij Voyager en Prodigy), beginnen zijn “gevoeligheidskalibraties” toe te nemen. Ze vertelt het hem en hij houdt vreemd genoeg vol dat ‘ik nergens bang voor ben’. Het lijkt Starfleet Academie het creëert een soort duister achtergrondverhaal voor de dokter, wat dubbel vreemd is. Dit lijkt niet alleen ongepast voor dit stoïcijnse en sarcastische Voyager-personage, maar het lijkt er ook op wild ik deed het met iemand die een paar scènes eerder grapjes met lage wenkbrauwen maakte.
De eerdere grofheid gaat verder met de tweede aflevering, “Beta Test” (een zeer passende titel bedelen mensen om grapjes over te maken Starfleet Academie op meerdere niveaus), waarin de dokter er vreemd genoegen in schept zijn studenten te vertellen hoe ze gaan werken met “zelfreplicerend slijm”. Hij zal binnenkort beschrijven hoe ‘slijm romantisch is’ en dat als een cadet boos wordt, hij met slijm zal moeten intrekken en ‘de vakantie bij zijn ouders moet doorbrengen’. Ik was hier echt verbijsterd door. Het is al erg genoeg om dit te beseffen ReizigerHet meest waardige personage is een grap over lichaamsfuncties, maar nu is dat zo Roberto Picardo seksualiseren snot?
Robert Picardo zingt voor zijn diner
In diezelfde aflevering is de enige andere bijdrage van de Dokter het zingen… in het bijzonder het zingen van “Pa-Pa-Pa Papagena” van Amadeus Mozart. Natuurlijk bleef het dappere hologram zingen Reizigerdus dat is niet het geval (en zelfs het hebben van hem als faculteitssponsor van een operaclub) is volkomen vreemd. Echter, terwijl dat vroeger Star Trek-show Ik had maar korte momenten waarin ik af en toe zong Starfleet Academie het liedje is pijnlijk lang en slechts een excuus voor Robert Picardo om slim te handelen voor de camera.
Dit is het bewijs dat de schrijvers niet weten wat ze moeten doen met dit klassieke Trek-personage uit de jaren 90… hij is als een monster van Frankenstein, gemaakt van de slechtste delen van de oude Trek en NuTrek. Soms is hij geobsedeerd door snot en kak als een idiote tienercadet, en andere keren gedraagt hij zich als een Vlaamse versie van zijn Reiziger personage dat iemand heeft gerepliceerd uit een slechte fanfictie. Voeg daarbij het feit dat dit voorheen gereserveerde personage rondstuitert met een echte manische energie manier te vaak, en het is duidelijk dat de dokter een complete parodie op zichzelf is geworden.
Het is jammer, want Robert Picardo is een ongelooflijk getalenteerde acteur en hij (net als Holly Hunter en Paul Giamatti) doet zijn best met enkele van de slechtste teksten in de geschiedenis van Star Trek. Maar zijn geliefde Reiziger karakter (dat hij eerder met groot succes nieuw leven had ingeblazen Wonderkind) voelt nu eerder hol dan holografisch aan: een volkomen holle parodie op zijn vroegere glorie. De wijze en geestige mentor van vroeger is nu de man die kakgrappen maakt, maar misschien klopt dat wel… Starfleet Academie het is het grootste stuk onzin van de franchise sindsdien Sectie 31 film!
