Van Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Zou je geloven dat de grootste Star Wars-parodie ooit gemaakt een ordinaire klassieker is van een iconische regisseur die critici absoluut haatten? Het is waar, nerfherder: toen Mel Brooks’ Ruimteballen uitgebracht in 1987, hebben recensenten deze film weggegooid vanwege vuiligheid, maar het werd een van de meest geliefde sciencefictionfilms (komedie of anderszins) ooit gemaakt. Of je nu klaar bent voor het volgende vervolg of gewoon even flink moet lachen, je moet de afstandsbediening pakken (beweeg alsof je met een belachelijke snelheid gaat!) en deze gratis streamen op Tubi.
Het uitgangspunt van Ruimteballen is dat het kwaadaardige Spaceballs-imperium een prinses wil ontvoeren en haar wil vrijkopen voor de luchttoevoer van zijn thuisplaneet. Het enige wat haar veilig houdt zijn een paar demente huurlingen die in een vliegende camper door de melkweg zwerven. Onderweg zullen onze helden onverwachte bondgenoten en angstaanjagende schurken tegenkomen, terwijl ze meer ontdekken over hun lot om het grootste (en zeker vreemdste) kwaad te bestrijden dat de Melkweg ooit heeft gekend.
Een cast van grote sterren
In tegenstelling tot de eerste Star Wars-film waar de spot mee wordt gedreven, Ruimteballen heeft een cast vol grote namen, waaronder leuke ondersteunende spelers als Politie Academie alumnus Michael Winslow als radio-operator die ook een eenmansgeluidseffectenmachine is. Joan Rivers vertolkt ondertussen Dox Matrix, de sarcastisch droge en vrouwelijke versie van C3PO. Ondertussen speelt regisseur Mel Brooks op gedenkwaardige wijze de president van Spaceballs, een man wiens domme plannen alleen worden overtroffen door de domheid van zijn bagagecode.
Maar de echte ster van de show is Bill Pullman (vooral bekend van onafhankelijkheidsdag), die een onwillige mashupheld van Luke Skywalker speelt en Han Solo. Zijn Chewbacca-achtige co-piloot en general partner in crime wordt gespeeld door Johannes Snoep (vooral bekend van Vliegtuigen, treinen en auto’s), die elke scène met een glimlach steelt. Maar hun personages zullen al het geluk (of moet ik zeggen schwartz?) nodig hebben om Black Helmet te verslaan, de kleine keizerlijke leider die tot komisch overdreven perfectie wordt gespeeld door Rick Moranis (vooral bekend van Kleine winkel vol verschrikkingen).
De critici schoten als eerste
Ruimteballen het was een bescheiden succes bij de release en verdiende $ 40,3 miljoen tegen een budget van $ 22,7 miljoen. Sindsdien heeft de film een cultstatus gekregen en fans schreeuwen om een goed vervolg (en nee, die rare tekenfilm uit 2008 telt niet mee). Die fans hebben geluk en we komen er wel doorheen Ruimteballen 2 (hopelijk met de ondertitel “The Quest For More Money”) in 2027.
Wanneer Ruimteballen uitkwam, besloten recensenten dat dit het ergste was sinds de Star Wars-vakantiespecial. OP Rotte tomatende film heeft een crimineel lage beoordeling van 52%, waarbij critici erkennen dat de film goed werkt als een parodie op George Lucas ‘beroemde Galaxy Far, Far Away. Ze waren het er echter over het algemeen over eens dat Mel Brooks al grappigere films had gemaakt, wat zeker vermakelijk is; de regisseur is officieel het slachtoffer van zijn eigen succes!
De perfecte Star Wars-parodie
Terwijl Ruimteballen blies niet iedereen weg aan de kassa en liet de critici volkomen koud, de film kreeg een nieuw leven zodra hij op homevideo werd uitgebracht. Daar kreeg de film een cultstatus van fans die de getalenteerde cast, de citeerbare dialogen en de verrassend solide speciale effecten op prijs stelden. Het was een sciencefiction parodie met geweldige productiewaarde en een veelgeprezen regisseur, en dat alleen al zorgde ervoor dat Spaceballs zich onderscheidde van de rest van de VHS-competitie.
De film kwam uit toen het leek alsof Star Wars dood was, en Mel Brooks had duidelijk plezier in het dansen op het schijnbare graf van die succesvolle franchise. Natuurlijk is Star Wars nooit helemaal verdwenen; er was in de jaren negentig een heropleving van boeken, strips en games, vóór de komst van de prequels en later de sequels. Ironisch genoeg hielp dit Ruimteballen ze blijven populair en relevant, en het is waarschijnlijk net zo leuk als altijd.
We gaan langs de helm van George Lucas
Dat komt omdat jongere Star Wars-fans het voortouw hebben genomen door openlijk te lachen om de franchise en de prequels nieuw leven in te blazen, corrupte meme voor corrupte. Tegenwoordig is het leuk om de draak te steken met een sterrenstelsel ver, ver weg, en met zinnen als “vliegen ze nu?!?” en “Op de een of andere manier is Palpatine terug”, maken de films zichzelf praktisch belachelijk. Maar Mel Brooks verdient alle lof voor het belachelijk maken van Star Wars lang voordat het cool was, en sciencefictionfans, jong en oud, zullen zeker zijn grappen waarderen die de draak steken met heilige koeien als Jodade Force en (wat nog meer?) “merchandising!”
Voor sciencefictionfans: Ruimteballen is een film die op alle cilinders draait: het is een perfecte satire op Star Wars waar je ook op zichzelf van kunt genieten als een mid-budget komedie. Het heeft een cast van grote namen die enkele van de beste prestaties uit hun leven geven, en als leuke bonus steekt het ook de draak met andere grote franchises. Geloof me: je zult er nooit naar kijken Vreemdeling nog een keer nadat je hem tot het einde hebt gezien!
Ben je het ermee eens? Ruimteballen is het een betere Star Wars-parodie dan de prequels en sequels, of kom je liever zonder lucht te zitten dan dit onderschatte meesterwerk van Mel Brooks af te maken? Dat weet je pas als je een nieuw blikje zuurstof hebt en de film gratis op Tubi kunt streamen. De film kan echt inspirerend zijn, dus neem het mij niet kwalijk als je na de aftiteling op zoek gaat naar een Schwartz-ring op de bodem van een Cracker Jack-doos!
