Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
Ik haat praten aan de telefoon. Als mijn ouders bellen, is mijn eerste vraag: “Waarom heb je me niet eerder een sms gestuurd om te zien of ik vandaag terugbel?” Niet omdat ik mijn ouders niet mag. Integendeel. Ik hou er gewoon niet van om ongemakkelijke stiltes te vullen met praatjes, en ik ben nooit goed geweest in praatjes, zelfs niet met mensen om wie ik geef. Ivan Locke van Tom Hardy uit 2013 Lockeaan de andere kant kan hij een nummer draaien en met zo’n urgentie en vloeiendheid spreken dat als hij een seminar zou geven over de juiste telefoonetiquette, ik waarschijnlijk $ 50 zou betalen om aanwezig te zijn.
Door velen beschouwd als een van Hardy’s beste optredens, Locke is een spannende thriller die zich volledig in zijn auto afspeelt terwijl hij 90 minuten naar het ziekenhuis rijdt om getuige te zijn van de geboorte van de baby die hij verwekte tijdens een buitenechtelijke affaire. Er zijn geen uitsneden die laten zien wat de mensen aan de andere kant doen. Er zit alleen maar Tom Hardy in de auto, die schakelt, over de snelweg rijdt, een nummer draait, zijn zonden belijdt of cruciale instructies geeft, afhankelijk van wie er aan de lijn is.
Een spannende reis van 90 minuten
Wanneer we kennis maken met Ivan Locke, is hij gespannen, maar heeft hij de volledige controle over zijn vermogens. Hoewel Locke het wordt aangekondigd als een psychologische thriller, er is hier geen onbetrouwbare verteller. Je hebt alle reden om hem op zijn woord te geloven. Heeft hij stress? Absoluut, en met goede reden. Als productievoorman die op het punt staat toezicht te houden op een van de grootste betonstortingen in de Europese geschiedenis, valt zijn leven op elke meetbare manier uiteen en probeert hij in het reine te komen met fouten uit het verleden terwijl al zijn stresspunten op deze ene avond samenkomen.
De belangrijkste bron van stress waarmee Ivan Locke wordt geconfronteerd, is de vroeggeboorte van het kind dat hij samen met zijn voormalige collega Bethan (Olivia Colman) verwekte. Anders was Ivan een trouwe man. Tijdens een baan van drie maanden had Ivan een moment van zwakte en die fout leidde tot de zwangerschap van Bethan. Ook al heeft hij haar sindsdien niet meer gezien, hij wordt achtervolgd door het feit dat zijn vader hem in de steek heeft gelaten. Zelfs zonder romantische gevoelens voor Bethan weigert hij zijn zoon zonder vader geboren te laten worden.
Terwijl Bethans vliezen breken aan de vooravond van de belangrijkste baan van haar leven, moet Ivan het stokje doorgeven aan zijn leerling Donal (Andrew Scott), wat begrijpelijkerwijs zijn baas Gareth (Ben Daniels) irriteert, die hem prompt ontslaat omdat hij op het laatste moment van boord is gegaan. Tussen de telefoontjes door naar Donal, van wie bekend is dat hij na 17.00 uur zwaar drinkt en die ervoor moet zorgen dat de kritische elementen voor het inschenken aanwezig zijn, belt Ivan naar huis, bekent zijn ontrouw aan zijn vrouw Katrina (Ruth Wilson) en probeert hij beleefdheden te bespreken met zijn zoons Eddie (Tom Holland) en Sean (Bill Milner), aan wie hij nog niet het hele verhaal heeft verteld.
Terwijl de telefoon van zijn BMW oplicht met voicemails, gemiste oproepen en wachtende oproepen op de andere lijn terwijl hij naar het ziekenhuis gaat, geeft Ivan Locke ook zijn afwezige vader de les alsof hij op de passagiersstoel zit. Het is zijn manier om zijn demonen onder ogen te zien en zichzelf ervan te overtuigen dat, hoewel zijn leven zoals hij dat kent inderdaad voorbij is, hij het juiste doet.
Stemacteren op hoog niveau
Hoewel het misschien saai lijkt om een man 90 minuten lang in zijn auto aan de telefoon te zien praten, Locke het is iets heel anders. Of hij nu schokkend nieuws aan zijn vrouw brengt, de moeder van zijn nieuwe kind geruststelt, wordt uitgescholden door zijn baas, zijn stagiair uitscheldt of zijn kinderen troost, hij blijft kalm en beheerst terwijl hij gesprekken voert die elk redelijk mens een hartaanval zouden bezorgen.
Tom Hardy doet niet al het zware werk zelf. Iedereen met wie hij praat, draagt zijn emotionele gewicht door de dialoog zonder ooit op het scherm te verschijnen, wat geen geringe prestatie is.
Hoewel critici Locke’s beste optreden vaak Tom Hardy noemen, is het enige dat deze beoordeling voor mij ingewikkeld maakt Gekke Max: Wegwoede. Pardon. Ik weet dat het een heel ander soort film is en ze vergelijken is als het vergelijken van appels met peren, maar als we het hebben over het beste wat ik ooit heb gedaan, kies ik de kant van de beste actiefilm aller tijden. Komt op een zeer goede tweede plaats, Lockedie technisch gezien ook dienst doet als een roadtrip-thriller, is absoluut de moeite waard als je wilt zien hoe je de moeilijkste gesprekken van je leven kunt aanpakken zonder daarbij je kalmte volledig te verliezen.
Locke wordt gestreamd op Netflix.
