Geschiedenis: Lee Miller, ooit model, wordt oorlogsfotograaf tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarbij hij de verschrikkingen van de oorlog vastlegt terwijl hij moet omgaan met de zware tol die dit van haar eist.Herziening: “Lee” heeft een rustige, vaste toon die vanaf het begin overkomt en de hele film blijft hangen. Geregisseerd door de directeur fotografie Ellen Kurasde film leunt zwaar op de innerlijke kracht van Kate Winsletde prestaties van. Het vertelt het waargebeurde verhaal van Vogue-fotograaf Lee Miller, een vrouw die weigerde de bekrompen identiteit te accepteren die haar door de samenleving is toegewezen. In plaats van zijn leven te presenteren als een verhaal van triomf, kiest ‘Lee’ een afgemeten en doordacht pad. De film is niet afhankelijk van grote decors of emotioneel geforceerde momenten. Het ontvouwt zich in een gecontroleerd tempo, waardoor echte gebeurtenissen de tijd krijgen om zich te registreren zonder te worden verdrongen. ‘Lee’ onderzoekt de moeilijke daad om ervoor te kiezen om rechtstreeks naar het lijden te kijken in plaats van je ervan af te wenden.De film begint met Lee Miller (Kate Winslet) die een comfortabel, creatief leven leidt in Europa, meer erkend vanwege haar verleden als model dan vanwege haar werk achter een camera. Terwijl de Tweede Wereldoorlog de wereld om haar heen begint te hervormen, voelt Lee zich ongemakkelijk bij veiligheid en routine. Met de voortdurende steun van haar partner, de kunstenaar Roland Penrose (Alexander Skarsgård), komt ze op tegen een systeem dat twijfelt aan haar ernst en capaciteiten. Uiteindelijk krijgt hij een baan als oorlogscorrespondent voor Vogue. Onderweg werkt hij samen met LIFE-magazinejournalist David Scherman (Andy Samberg), door verwoeste steden, overvolle ziekenhuizen en concentratiekampen om de gevolgen van oorlog via zijn foto’s te documenteren. Als hij na de oorlog met zijn foto’s terugkeert naar Londen, wordt hij geconfronteerd met een onverwachte schok.Wat ‘Lee’ onderscheidt is zijn besluit om de oorlog niet in een grafisch visueel drama te veranderen. De film houdt afstand van geënsceneerd heldendom en vermijdt productieve spanning waar die van nature niet bestaat. In plaats daarvan richt het zich op de langzame, langdurige schade die conflicten achterlaten. Een groot deel van de impact van de film komt voort uit wat eerder wordt gesuggereerd dan beschreven: in de verlaten gebouwen, in de uitdrukkingen, in de stilte die geladen lijkt. Het tempo is laag, wat kijkers kan uitdagen die een meer door gebeurtenissen gedreven oorlogsdrama verwachten. Toch weerspiegelt dit gecontroleerde tempo de psychologische toestand van het hoofdpersonage. Ellen Kuras regisseert met de discipline van een fotograaf, waarbij ze het frame vaak net lang genoeg vasthoudt om het ongemak en de betekenis te laten bezinken.Kate Winslet geeft een performance die gebaseerd is op controle in plaats van op visualisatie. Zijn Lee is gedreven, koppig en stilletjes geschokt door wat hij ziet, waarbij emoties meer via houding, beweging en terughoudendheid worden gecommuniceerd dan via spraak. Eén klein moment in de film, waarin hij volkomen stil staat, heeft meer gewicht dan een dramatische uitbarsting ooit zou kunnen hebben. Alexander Skarsgard Hij brengt een kalme en stabiele aanwezigheid naar Roland en biedt ondersteuning zonder van de rol een showcase te maken. Andy Samberg breekt met zijn komische imago en speelt David Scherman met ernst en emotionele discipline en is zeer impactvol.‘Lee’ is niet bedoeld om het publiek te troosten of gerust te stellen. De film vereist geduld en constante aandacht, en vraagt kijkers om zich ongemakkelijk te blijven voelen in plaats van ervoor weg te rennen. Voor sommigen lijkt deze aanpak misschien beperkt tot het punt van frustratie, maar diezelfde terughoudendheid geeft de film zijn kracht. In plaats van de oorlog in grootsheid te kleden, blijft het trouw aan het psychologische gewicht dat wordt gedragen door degenen die het documenteren. Wat overblijft is een langzame, indringende sfeer in plaats van een golf van filmische opwinding. ‘Lee’ komt naar voren als een zorgvuldig geobserveerd portret van een vrouw die ervoor koos om midden in de meest brute momenten uit de geschiedenis te staan en vast te leggen wat ze zag.
