Home Amusement De thriller uit de jaren 90 die sitcom-fandom in waanzin verandert

De thriller uit de jaren 90 die sitcom-fandom in waanzin verandert

4
0
De thriller uit de jaren 90 die sitcom-fandom in waanzin verandert

Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd

Het woord ‘sfeer’ is in 2026 ernstig misbruikt, waarbij vaak wordt verwezen naar het achtergrondgeluid dat mensen maken om troost te genereren door hun opdringerige gedachten te negeren. Spotify-afspeellijsten zitten boordevol door AI gegenereerde muziek voor sfeer. Horrorfilms met weinig memorabele found-footage bieden meer sfeer dan substantie. Als ik het over sfeer heb, doel ik meestal op de stilistische keuzes die gemaakt zijn in films als 1992 Sterren tijdwat ik een totaal sfeervol stuk zou noemen.

Vergis je niet, want SterrenTijd de sfeer is direct in het uitgangspunt ingebakken. Het is caleidoscopisch, koortsachtig en visueel aantrekkelijk ondanks het kleine budget. Elke opname voelt opzettelijk aan en is niet iets dat je op de achtergrond opzet terwijl je de was opvouwt of door de doom scrollt. De altijd aanwezige sfeer Sterren tijd het is existentiële terreur, gezien door de ogen van een man die in een psychotische fase terechtkomt nadat zijn favoriete tv-programma is geannuleerd.

Henry’s moorddadige wanen

Sterrentijd 1992

Sterren tijd stelt ons voor aan Henry Pinkle (Michael St. Gerard), een mentaal onstabiele niemand uit Los Angeles die alleen troost vindt in zijn favoriete sitcom, De familie Robertson. Wanneer de show wordt geannuleerd, besluit hij ook zijn eigen leven te annuleren, waarbij hij besluit van een brug te springen en zwart te worden voordat de aftiteling verschijnt. Op het laatste moment voordat hij de sprong waagt, wordt hij benaderd door een man genaamd Sam Bones (John P. Ryan), die beweert de tv-producent en manager te zijn die van hem een ​​ster zal maken.

Ondertussen ontvangt Henry’s maatschappelijk werker, Wendy (Maureen Teefy), een videoband die door Henry is opgenomen vóór zijn zelfmoordpoging, waarin hij haar informeert dat hij haar diensten niet langer nodig heeft.

Sterrentijd 1992

Sam neemt Henry mee naar een televisiestudio, waar hij naar een muur van televisies staart. De stem van een vrouw zegt hem dat hij zijn lot moet volgen voordat Sam hem een ​​bijl en een uitdrukkingsloos kindermasker geeft. Zijn grote ‘debuut’ bestaat uit het inbreken in een huis en het vermoorden van de eigenaar, een teken van wat komen gaat.

Volledig ervan overtuigd dat hij de hoofdpersoon is van een slasher-film, begint Henry zijn razernij. Wendy realiseert zich dat hij nog leeft nadat ze heeft vernomen dat Sam hem ervan heeft weerhouden van de brug te springen. Ervan overtuigd dat zijn daden hem in staat zullen stellen een heilige te worden, regelt Henry een ontmoeting met Wendy zodat hij haar kan voorstellen aan Sam, van wie Wendy al snel beseft dat het een psychotische waanvoorstelling is die alleen hij kan zien. Tegen de tijd dat ze beseft waar Henry mee bezig is, is hij zo verdwenen dat ze niets meer kan doen om hem terug te brengen naar de realiteit.

Het is een totaal sfeervol stuk

Terwijl Sterren tijd vertelt een hartverscheurend verhaal via het scenario, schrijver en regisseur Alexander Cassini versterkt het met de hulp van cameraman Fernando Arguelles via de beelden van de film. Ik heb het niet over uitgebreide of praktische speciale effecten. Het zijn de contrastrijke belichting, claustrofobische close-ups, schurend geluidsontwerp en Henry’s sinistere gezichtsuitdrukkingen die het zware werk doen. Het speelt zich af als een slasher in het tweede en derde bedrijf, maar dat is niet waar de voornaamste charme ligt.

De reden dat ik erbij betrokken raakte Sterren tijd het is omdat het voelt als een nachtmerrieachtige uittredingservaring die me dwingt om de gebroken mentaliteit van Henry Pinkle te bewonen. Soms heb je alleen maar een muur van televisies nodig, gevuld met verontrustende beelden die je huid doen kruipen Sterren tijd voorraden op een ongezond niveau waardoor de haren in uw nek overeind gaan staan.

Sterrentijd 1992

Elke keer noem ik iets een levendig stuk, filmachtig Sterren tijd controleert elk vakje. Dit is geen film om stil naar te kijken. Je zit op een meter afstand van de tv op de grond, zonder afleiding, want dat is de energie die het met zich meebrengt. Sterren tijd gaat over de verontrustende relatie van een man met de televisie, die hem op een gruwelijk pad van uitbuiting en moord leidt. Als dit het soort sfeer is waar je naar op zoek bent, kun je deze vanaf dit schrijven gratis streamen op Tubi.


Nieuwsbron

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Vul alstublieft uw commentaar in!
Vul hier uw naam in