Jeff Wexlerde met een BAFTA bekroonde en tweevoudig Oscar-genomineerde geluidsmixer achter projecten zoals Bijna beroemd, de laatste Samurai EN onafhankelijkheidsdagzijn kinderen stierven op 78-jarige leeftijd bevestigd in een verklaring al Bioscoopgeluidseditor.
Wexler stierf op 9 december in zijn huis in Santa Monica na een jarenlange strijd tegen een chronische nierziekte, zeiden Vanessa en David Wexler. “Hem verliezen is overweldigend, ook al wisten we dat zijn lichaam al een hele tijd aan het vechten was”, schreven ze.
Als gemeenschapsleider en oprichter/moderator van het online forum jwsoundgroup.net, dat medewerkers van de geluidsafdeling een plek biedt om hun vak te bespreken, was Wexler ook een pionier in de introductie van digitale productie-opname met DAT (Digital Audio Tape) en de eerste op bestanden gebaseerde productie-opname met de originele Zaxcom Deva I.
De legendarische undergroundwerker ontving in 2011 de Lifetime Achievement Award van de Cinema Audio Society en was lid van de raad van bestuur van de organisatie. Vóór zijn dood bleef hij deelnemen aan de industrie door gastcolleges te geven, paneldiscussies te leiden en workshops te modereren.
Naast de hierboven genoemde films omvat zijn talrijke credits (meer dan 70 films) gedurende zijn vijftigjarige carrière 42, Vanilla Sky, All There Is, Jerry Maguire, Fight Club, A Perfect World, Ghost, Spaceballs, The Natural, An Officer and a Gentleman, 9 tot 5 en vele anderen.
“Onze vader was vriendelijk op een manier die moeiteloos leek, genereus op een manier die er niets voor terug vroeg, en eindeloos nieuwsgierig naar de wereld. Wat het meest voor hem betekende was zijn familie. Hij was een bron van niet aflatende steun, aanmoediging en liefde, die er altijd voor ons was, ongeacht zijn professionele verplichtingen”, vervolgt de familieverklaring.
Wexler groeide op op filmsets als zoon van Haskell Wexlerde tweevoudig Oscar-winnende cameraman van Wie is er bang voor Virginia Woolf? EN Bestemd voor glorie. Hoewel de jonge Wexler aanvankelijk geloofde dat hij sociologieleraar zou worden, werd een vakantiebaantje op de set van 1971 Harold en Maude “liet hem precies zien waar hij thuishoorde: precies daar op de set, actief luisterend, creatief bijdragend, oplettend zoals alleen hij dat kon.”
‘Hij gaf veel om zijn vak en zette het altijd vooruit’, schreven de Wexler-kinderen. “Hij hielp bij het inluiden van nieuwe opnametechnologieën lang voordat ze standaard werden. Hij begeleidde jongere geluidsprofessionals. Hij hield ervan problemen op te lossen. Hij hield ervan deel uit te maken van iets dat groter was dan hijzelf. Maar het belangrijkste dat we willen dat mensen weten is dat hij een geweldige vader was. Iemand die voor ons opdook. Een man met stille integriteit, wiens diepe en volledige verkenning van de menselijke conditie duidelijk naar voren kwam in alles wat hij deed. Hij hield van cinema vanwege zijn vermogen om mensen te verbinden.”
De verklaring concludeerde: “Onze stiefmoeder, Carol, is eerder dit jaar overleden, en hoewel het surrealistisch lijkt om ze allebei zo dicht bij elkaar te verliezen, zijn we dankbaar dat ze vrede hebben. We weten dat onze vader tot ver buiten onze familie gemist zal worden. De filmgemeenschap hield van hem, leerde van hem en werd door hem geïnspireerd. We hadden het geluk hem als vader te hebben, en ondanks zijn fysieke afwezigheid blijft hij voor altijd bij ons. “
Jeff Wexler op de set (filmgeluidseditor)
