Namen van superhelden spreken voor zich: Superman, Batman, Spider-Man, The Flash, enz. Al deze namen vangen onmiddellijk de sfeer en centrale gimmick van het personage op. Dat geldt ook voor ‘The Runaways’ van Brian K. Vaughan en Adrian Alphona. Het boek speelt zich af in het Marvel-universum en volgt zes kinderen in Los Angeles die feitelijk voortvluchtig worden nadat ze ontdekken dat hun ouders deel uitmaken van een kliek van superschurken genaamd Pride.
Elk paar Pride-ouders belichaamt een klassiek superschurk-archetype; tovenaars, gekke wetenschappers, enz. Op hun beurt erven de Weglopers krachten of gereedschappen van hun ouders en gaan ze all-in, waarbij ze aan het einde van nummer 6 superheldennamen voor zichzelf kiezen. Nico Minoru, dochter van bovengenoemde tovenaars, wordt zelf een heks, zuster Grimm. De ouders van Molly Hayes waren allebei mutanten, dus ze heeft superkracht; ze wordt bekend als zowel “Bruiser” als (aangezien ze pas elf is) “Princess Powerful”.
De nerdkrachten van Team Gertrude “Gert” Yorkes vormen het complete pakket; zijn ouders reizen door de tijd, en een van hun historische overblijfselen is een echte Deinonychus (de juiste naam voor wat “Jurassic Park” “Velociraptor” noemde). Gert is psychisch verbonden met de roofvogel, die haar gehoorzaamt als een trouwe bloedhond. Samen staan ze bekend als Arsenicum (Gert) en Old Lace (de roofvogel).
Wat hebben deze woorden te maken met dinosaurussen, tijdreizen of superhelden? Niets, maar zoals Gert tegen zijn kompanen zegt: “Kijk eens naar een film gemaakt vóór 1985.” Gebaseerd op een toneelstuk uit 1941, is “Arsenic and Old Lace” vooral bekend door Frank Capra’s verfilming uit 1944, met Cary Grant in de titelrol en de belegerde hetero Mortimer Brewster.
Arsenic and Old Lace is een komische komedie verpakt in moord
Frank Capra wordt herinnerd voor ‘It’s a Wonderful Life’ en ‘Mr. Smith Goes to Washington’, oprechte foto’s die de James Stewart als de filmische belichaming van het Amerikaanse ‘aw shucks’-fatsoen.. Maar “Arsenic and Old Lace” is een onconventionele donkere komedie.
Mortimer is net getrouwd met zijn geliefde Elaine (Priscilla Lane), maar vóór de huwelijksreis raakt hij verwikkeld in een moeilijke situatie met zijn gekke familie. Mortimers broer, Teddy (John Alexander), leeft in de waan dat hij president Teddy Roosevelt is, terwijl Mortimers andere broer, Jonathan (Raymond Massey), een gezochte crimineel is die langskomt om een lichaam te begraven. Het meest verbijsterende van allemaal is dat Mortimers lieve oude tantes, Abby (Josephine Hull) en Martha (Jean Adair), ongeveer een dozijn van hun huurders hebben vergiftigd. Het zijn misschien moordenaars, maar ze zijn niet slecht; het zijn hele lieve oude vrouwen die denken aardig te zijn door eenzame oude mannen uit de sterfelijke spiraal te sturen. Mortimer, verontrust door het feit dat zijn tantes zich niet bewust waren van hun misdaden, maar er nog steeds aan toegewijd is, besluit Teddy in een asiel te laten opnemen (hij EN geestesziek) en de zondebok worden.
De theatrale oorsprong van de film is gemakkelijk duidelijk. Het grootste deel van de actie vindt plaats in het huis van de familie Brewster en aan de manier waarop de personages de scènes binnenkomen en verlaten, kun je zien dat ze in een komedie van het podium zouden lopen. Het is vergelijkbaar met Alfred Hitchcocks experimentele one-shot-film “Rope” tot aan de spanning die voortkomt uit een lichaam verborgen in een kist. Over Hitchcock gesproken: ‘Arsenic and Old Lace’ laat Grants grappige kant zien als een belegerde heteroman, net zoals Hitchcock hem zou gebruiken in ‘North by Northwest’. Cary Grant straalt misschien charisma uit als Mortimer, maar dit personage is te opgewonden om vriendelijk te zijn.
Het arsenicum en de oude kantnaam van de Weglopers verklaard
“Arsenic and Old Lace” speelt zich af op Halloween-avond, wat impliciet de reden is waarom alle waanzin van de Brewster-familie zich op één plek verzamelt. Het huis ligt in de buurt van een echte begraafplaats, en Abby en Martha hebben zelfs hun kelder in een kelder veranderd, waardoor de geesten volop gelegenheid hebben om onheil te veroorzaken op All Hallows’ Eve. De titelkaarten van de film zijn ook versierd met heksen die op bezemstelen vliegen. Er is geen echte heks in de film, maar de tantes van Brewster komen in geest in aanmerking; net als de heks in “Hans en Grietje” lokken ze prooien naar hun huis.
Het “Arseen” -gedeelte van de titel verwijst naar de moordmethode van Abby en Martha; ze verrijken de wijn met arseen, omdat ze het gevoel hebben dat de drank de smaak van gif verbergt. Dit leidt tot herhaalde mishandeling van bezoekers die proberen een slokje wijn te nemen, maar Mortimer kan hen op het laatste moment redden voordat het arsenicum hun lippen raakt. En het gedeelte “oude kant”? De titel lijkt geïnspireerd te zijn door de roman uit 1902, “Lavender and Old Lace” van Myrtle Reed, waarin een vrouw op de zolder van haar tante bewijs ontdekt van een tragische romance (zoals een ongebruikte trouwjurk). Het geheim verborgen in de kelder van tante Abby en Martha is veel griezeliger dan dat!
Waarom verwijst ‘Runaways’ naar deze specifieke film? Eén mogelijkheid is dat dit komt doordat de Runaways ontdekken dat hun ouderfiguren een duister geheim verbergen, zoals Mortimer deed. Maar verder kun je het beste niet zoeken naar verdere verbanden tussen de verhalen. Het is karakteristiek voor Gert, een zelfverzekerde en nerdige tiener, om naar een ‘oude’ film te verwijzen om er cultureeler uit te zien dan haar vrienden. Zoals Arsenic zei: films gemaakt vóór 1985 kunnen heel leuk zijn.
