Deze serie met YA-smaak overtreft ruimschoots zijn gewichtsklasse

Starfleet Academy is een van de meest besproken en minst bezochte locaties in de hele Star Trek-franchise. Het is een plek waar legendes worden gemaakt, fouten worden gemaakt en jonge mensen in de hele Melkweg worden gevormd, klaar en in staat om een ​​ruimteschip te bemannen en moedig te gaan, enzovoort. Het bestaat meer als een twinkeling in de ogen van personages als Kapitein Picard dan als een bekende, goed gedefinieerde plek met een exacte identiteit.

Met andere woorden: het is de perfecte plek om een ​​nieuwe “Star Trek” tv-serie te spelen.omdat iedereen, van meneer Spock tot Harry Kim, door de gangen is gegaan. Het verbindt vrijwel elk hoofdpersonage in de franchise, terwijl het open genoeg is voor allerlei interpretaties. En na decennia van valse starts en geannuleerde pogingen is er eindelijk een echt verhaal aangebroken, dat zich (bijna) volledig afspeelt in de heilige zalen.

“Star Trek: Starfleet Academy” is een vreemde, zelfs funky show, in die zin dat het het feit moet erkennen dat de aan elkaar geflanste kapiteins, diplomaten en wetenschappers van deze franchise begonnen als roekeloze, arrogante, verlegen en vreemde kleine mensen die voor het eerst naar de universiteit gingen. Dit is een “Star Trek”-show waarin tienerschandalen vaak centraal staan, maar het herinnert ons er ook aan dat deze kinderen met een beetje geluk op een dag hele vloten zullen besturen. Ze hebben alleen het juiste onderwijs nodig.

En als het werkt, en het werkt over het algemeen, is “Starfleet Academy” een genot.

“Starfleet Academy” is een show die op twee afzonderlijke maar parallelle niveaus draait. Hierboven zien we hoe docenten en schoolleiders de eerste klas van Starfleet Academy in meer dan een eeuw introduceren (de nasleep van de gebeurtenissen in “Star Trek: Discovery”), en navigeren door een gespannen, gevaarlijk sterrenstelsel en de diplomatieke valstrikken die hen elke keer weer te wachten staan. Hieronder kijken we naar de leerlingen van de school terwijl ze lessen volgen, lid worden van clubs, gevuld zijn met seksuele spanning en in het algemeen omgaan met de angst om een ​​jonge mens/alien te zijn met het gewicht van het universum op hun schouders. Grotere verhalen hebben een zeer brede reikwijdte, studentenverhalen zijn kleiner en persoonlijker. De een is vaak een microkosmos van de ander, zelfs als ze elkaar niet direct kruisen. Terwijl de Melkweg worstelt met een overweldigende gebeurtenis van groot belang, debatteert de debatclub van Starfleet Academy erover. Het is een fantastische faciliteit.

Dit soort opzet zou bekend moeten zijn bij iedereen die al heeft genoten van een verhaal dat is opgebouwd rond het cliché voor jonge volwassenen van ’tovenaarsschool’, en ja, er zijn momenten waarop ‘Starfleet Academy’ kan worden omschreven als ‘Star Trek: Hogwarts’. Gelukkig is de schoolcampus een plek die de investering waard is, een luxueus stukje landschap vol wezens en robots die ook letterlijk vanuit de haven van San Francisco kunnen opstijgen en uitstapjes kunnen maken naar vreemde nieuwe werelden. Op deze manier is de serie een universiteitsoap die, nou ja, ook fungeert als een “Star Trek” -show.

Elke “Star Trek”-show is slechts zo goed als de crew, en het “Starfleet Academy”-ensemble is een gezonde mix van jong talent en ervaren artiesten. Als Nahla Ake, de eeuwenoude kanselier van de Academie, brengt Holly Hunter een brutale, hippie-achtige uitstraling aan het uniform, waarbij ze terloops het protocol vaak genoeg negeert om James T. Kirk te laten blozen (en geen enkele Starfleet-officier heeft ooit zo in de stoel van de kapitein gezeten als zij). Het wordt ondersteund door terugkerende ‘Trek’-personages zoals Robert Picardo’s holografische Doctor (nog steeds verrukkelijk) en Tig Notaro’s Jett Reno (nog steeds verrukkelijk), en nieuwe personages zoals Gina Yashere’s Lura Thok, de heimelijk gevoelige Jem’Hadar-krijger die de taak heeft om de cadetten te versterken. De bank is dieper dan je zou verwachten, en zoals de serie laat zien, zijn de mogelijkheden voor fascinerende gastdocenten eindeloos.

De jonge cast bewijst zichzelf ook en brengt alle angst met zich mee die je zou verwachten van een serie over jonge mensen die in een gigantische ruimteschool vol aantrekkelijke mensen leven. Maar terwijl de kromme Caleb Mir (Sandro Rosta) wordt geïntroduceerd als de centrale hoofdrolspeler van de show, zijn het de iets meer esoterische personages die de serie tot leven brengen. Karim Diané’s vreemde, pacifistische Klingon Jay-Den Kraag valt meteen op en eert het verleden van het legendarische buitenaardse ras, terwijl de show alles over hun cultuur op een verrassende en bevredigende manier op zijn kop zet. Kerrice Brooks’ Sam, een ‘fotonische’ projectie die een geïsoleerd ras van buitenaardse kunstmatige intelligentie vertegenwoordigt, begint als komische verademing voordat hij de katalysator wordt voor de meest onverwachte en hartverwarmende momenten van de show.

“Starfleet Academy” bewandelt een dunne lijn en probeert drie verschillende doelgroepen tegelijk te plezieren. Het wil echt een geweldige “Star Trek” “primeur” zijn voor jonge kijkers, waarbij ze worden betrokken met genuanceerd CW-drama van studenten die in gelijke mate willen en leren. Het wil een mainstream publiek aanspreken dat meer bekend is met actiefilms door dure, smaakvol geregisseerde actiescènes op het grote scherm aan te bieden. En ja, het wil ook hardcore Trekkies aanspreken, waarbij de huidige staat van het Klingon-rijk wordt onderzocht (een enorme swing die verband houdt met een onverwachte kracht), de politiek van Betazed (interessanter dan je denkt!) en de aanhoudende mysteries van een bepaalde seizoensfinale waar ‘Trek’-fans nog steeds hartstochtelijk over discussiëren (aflevering 5 zal enkele van de grootste online gesprekken in tijden inspireren).

Maar deze cocktail heeft onmiskenbaar een YA-smaak, en showrunners Alex Kurtzman en Noga Landau leunen erin. Deze kinderen zijn kinderen en ze maken fouten en worden verliefd en worstelen met huiswerk en voeren belachelijke grappenoorlogen. In misschien wel de grappigste ‘Star Trek’-reeks buiten de animatieserie ‘Lower Decks’ verlaten ze de campus voor een avondje drinken en feesten. Terwijl sommige old-school ‘Trek’-fans hun neus op zullen halen voor de grapjes, herinner ik me alleen dat vrijwel elke vermelding van de Academie in eerdere shows gepaard ging met een knipoog en een grijns, wat de chaos suggereerde die iedereen had gecreëerd voordat hij afstudeerde. Het is de juiste keuze.

Ik was eerlijk gezegd opgetogen over de eerste zes afleveringen van “Starfleet Academy” die aan critici werden verstrekt. Ik heb veel plezier gehad met de belachelijke komische schommelingen, de intergalactische politiek, de vaak vreemde romantische subplots, Paul GiamattiEen buitenaards gastoptreden als een walgelijke ruimtepiraat, de nieuwe benadering van het ‘Trek’-universum, en de frequente (en ik bedoel frequente) paaseieren en terugroepacties naar buitenaardse soorten en gebeurtenissen uit het verleden. Wilde u de herenuniformrok “Next Generation” terug? Maak je geen zorgen, “Starfleet Academy” staat achter je.

Ik raad sceptische “Trek”-fans aan om deze een kans te geven en erbij te blijven. Ja, deze serie is een directe afleiding uit de controversiële ‘Star Trek: Discovery’, maar neemt de citroenen van die show en maakt er zoete limonade van. De show wordt beter naarmate het vordert, vooral in de doordachte en vreugdevolle vierde aflevering en de hilarische en hartverscheurende vijfde inzending. Controversiële gebeurtenissen zoals de Burn hebben een nieuwe context gekregen en dienen als metafoor voor het hier en nu, zoals de beste ‘Trek’ altijd heeft gedaan. Deze kinderen erfden een gebroken universum dat volwassenen niet konden repareren. Nu is het hun beurt. En het is gemakkelijk om voor dit team te pleiten.

/Filmbeoordeling: 8 uit 10

“Star Trek: Starfleet Academy” gaat op 15 januari 2026 in première op Paramount+.