Na eindeloze geruchten over of Christopher Nolan een vampierfilm regisseerde of een remake van ‘Blue Thunder’.we weten nu dat zijn dertiende film een bewerking is van ‘The Odyssey’. Het epische gedicht van Homerus is uiteraard een archetypische mythe die door de eeuwen heen talloze kunstenaars heeft beïnvloed. inclusief de gebroeders Coen. Toegegeven, de herinterpretatie van Nolan verandert niet de namen van personages of brengt het verhaal naar de Verenigde Staten, en het is onwaarschijnlijk dat Tim Blake Nelson en John Turturro een geweldig nummer zullen zingen. In plaats daarvan krijgen we een blockbuster vol spektakel die de beste IMAX-schermen waardig is, met veel praktische effecten en grote gevechten.
Dit wil zeggen dat Nolans verfilming van “The Odyssey” wellicht dichter bij de reikwijdte en reikwijdte van Homerus’ originele werk komt dan wie dan ook. Toch is het ook niet de enige manier om dit verhaal te beleven. Het verhaal van Homerus blijft duizenden jaren nadat het begon herkenbaar, en is maar al te herkenbaar, zelfs als je de meeste oppervlakkige details verbergt en wegwerkt. Je zou Odysseus bijvoorbeeld van een Griekse koning en oorlogsheld kunnen transformeren in bijvoorbeeld een spons die in een ananas onder de zee leeft.
Rechts. Van de vele films die zijn beïnvloed door Homer’s ‘The Odyssey’, is ‘The SpongeBob SquarePants Movie’ een van de meest onwaarschijnlijke. De film was oorspronkelijk bedoeld als afsluiting van de gelijknamige tekenfilm gemaakt door Stephen Hillenburg, die na de première in 1999 een cultureel fenomeen werd. De film volgt SpongeBob (Tom Kenny) en Patrick (Bill Fagerbakke) terwijl ze aan een episch avontuur beginnen vol zeemonsters, een cycloop, zeemeerminnen, boze goden en ene David Hasselhoff.
Op het eerste gezicht lijkt het misschien niet zo, maar ‘The SpongeBob SquarePants Movie’ is een must-see voordat Nolan’s ‘The Odyssey’ verschijnt. Echt.
De film SpongeBob SquarePants is de odyssee van SpongeBob
In de Odyssee van Homerus begint Odysseus aan een lange en epische zoektocht om naar huis terug te keren naar zijn dierbaren en op een gegeven moment maakt hij Poseidon, de god van de zee, kwaad, die hem beschuldigt van moord. SpongeBob vermoordt nooit iemand, maar “The SpongeBob SquarePants Movie” volgt hem op een lange zoektocht ver van zijn huis nadat hij de woede van Jeffrey Tambor’s koning Neptunus (het Romeinse equivalent van Poseidon) op de hals heeft gehaald.
Net als Ulysses begint SpongeBob aan een reis met vrienden en een fantastisch schip: een hamburgermobiel. Onderweg zal hij ook te maken krijgen met diepzeemonsters en een cycloop (dat wil zeggen een mens in een ouderwets duikpak). Het is niet eens zo dat de franchise niet eerder ongebruikelijke referenties heeft opgenomen. Een van tenslotte de beste afleveringen van “SpongeBob SquarePants” eindigt met een grap over ‘Nosferatu’, terwijl een andere in wezen ‘Lord of the Flies’ aanpast. Het is echter raar en leuk om een hele kinderfilmriff op “The Odyssey” te hebben.
SpongeBob keert uiteindelijk terug naar huis dankzij goddelijke tussenkomst, terwijl prinses Mindy van Scarlett Johansson (wiens naam een afkorting lijkt te zijn van Minerva, het Romeinse equivalent van Athena) hem een zak winden geeft. Als je bedenkt dat de grootste liefde van SpongeBob zijn werk is, dan is Plankton (Mr. Lawrence) die aan het einde van de film de Krusty Krab en Bikinibroek overneemt, alsof Odysseus zijn huis wordt binnengevallen door vrijers die de hand van zijn vrouw willen. De film heeft ook een verhalend kader dat lijkt op dat van een dichter die een oud verhaal voordraagt aan het publiek, aangezien het eigenlijk een film in het universum is die wordt bekeken door een groep piraten. Dus voordat Christopher Nolan’s “The Odyssey” arriveert, moet je zeker kijken naar wat zeker een grappigere verfilming zal worden met meer zang en hamburgers.
