Er zijn shows die aanvoelen als een warme, zachte deken die de kijker omhult en veilig maakt – en dan is er nog ‘Black Mirror’. De sciencefiction-anthologiereeks van Charlie Brooker is een soort hedendaagse ‘Twilight Zone’ die onze relatie met technologie onderscheidt, en is meestal zo geruststellend als een bevroren sneeuwbal in het gezicht. Ondanks het niet zo vrolijke karakter kreeg de show in 2014 een geweldige kerstspecial met de aflevering ‘White Christmas’, die volgde op drie verhalen die op eerste kerstdag werden gedeeld door twee mannen genaamd Matt (Jon Hamm) en Joe (Rafe Spall). ‘White Christmas’ is een fenomenale aflevering van ‘Black Mirror’. waarin enkele van de meest creatieve concepten van de show worden getoond, waarbij een van de verhalen daarbij ook helpt inspireerde Apple TV’s nachtmerrieachtige hit ‘Severance’.
Dus waarom is “Black Mirror” niet teruggekomen voor een nieuwe ronde? Volgens regisseur Carl Tibbetts, die niet alleen ‘White Christmas’ regisseerde, maar ook de veelgeprezen Aaron Paul-aflevering ‘White Bear’, is het gewoon een kwestie van het juiste materiaal vinden. In een interview met RadioTijdende regisseur legde uit dat er een bepaald soort verhaal voor nodig is om het te verdienen om zich tijdens de kerstperiode af te spelen. En dat niet alleen, maar als je eerste kerstaflevering net zo goed is als ‘White Christmas’, kan het een beetje intimiderend zijn om het zelfs maar te proberen.
Bij een Black Mirror Kerstspecial hoort een echt bijzonder verhaal
Terugkijkend op de aflevering en zich afvragend of Brooker ooit open zou staan voor nog een kerstspecial, was Tibbetts onvermurwbaar dat het iets echt unieks zou moeten zijn om ze terug te brengen naar de kerst: goed:
“Ze hebben er één gedaan, toch? Dus je zou een reden moeten hebben om nog een te doen. Je zou een goed verhaal moeten hebben. Je zou een goede reden moeten hebben om iets met Kerstmis te doen. Ik weet niet waarom ze het deden, ik heb het ze nooit gevraagd. Het is grappig en dom, maar ik denk dat als ze een goede reden hebben, als Charlie een heel goed idee heeft om iets met Kerstmis te doen, hij het opnieuw zal proberen.”
Tibbetts heeft eerlijk gezegd gelijk, omdat ze bestaan zoveel geweldige afleveringen van kerstshows die er zijn, maar er zijn net zo veel slechte of totaal vergeetbare. “White Christmas” werkt omdat het zo goed in elkaar zit en het kerstelement in het hele verhaal is verweven zonder aanmatigend te zijn, wat misschien moeilijk is om nog een keer te doen. De juiste toon vinden was de eerste keer immers al uitdagend genoeg een deel van het verhaal van “White Christmas” werd afgesneden omdat het te donker washet is nog steeds erg onaangenaam entertainment. Als het idee klopt, zien we misschien weer een ‘Black Mirror’-kerstspecial, maar eerlijk gezegd zou het een soort kerstwonder zijn.
