Geschiedenis: Nadat zijn werknemer Linda Liddle (Rachael McAdams) is gepasseerd voor een promotie, strandt de vreselijke baas Bradley Preston (Dylan O’Brien) samen met haar op een eiland na een vliegtuigongeluk. Samenwerken in een strijd om te overleven verandert al snel in een strijd om elkaar te overleven. Wie zal er winnen en er levend uitkomen?Herziening: Als je met slechts één persoon op een eiland zou stranden, wie zou je dan kiezen? Voor Linda is haar onuitstaanbare baas Bradley niet die persoon, en omgekeerd. De extravagante harde werker wordt in deze situatie meegesleurd terwijl ze naar Bangkok reist voor een fusie, in de hoop eindelijk haar waarde te bewijzen aan haar werkgever, ondanks dat ze zeven jaar lang cijfers heeft verzameld en de functie van vice-president is beloofd. Zijn dromen en het vliegtuig storten echter snel genoeg neer. Wat volgt is dat de rollen omdraaien en plaats maken voor een sinister ‘eet de rijken’-scenario in naam van het overleven.Directeur Sam Raimi keert na 17 jaar (sinds 2009) terug naar het genre Sleep mij naar de hel), en biedt een wild en ontzettend leuk gerecht. De horrorkomedie, geschreven door Damian Shannon en Mark Swift, is niet alleen maar een overlevingsdrama. Tussen het aansteken van vuur, het bouwen van kampen, het jagen op wilde zwijnen, het eten van insecten en het vermijden van giftige bessen, wordt het een verhaal over wraak en het onthullen van je ware zelf in een situatie van leven of dood. Hoe het duo de harde elementen (en elkaar) overleeft, zorgt ervoor dat de film de hele film boeiend blijft. Het is misschien geen horrorrelease in de strikte zin van het woord, maar het roept wel genoeg koude rillingen op en het bloedbad, de uitgestoken ogen en de psychologische gameplay zorgen samen voor een diepgewortelde ervaring. Wat de spanning nog groter maakt, zijn de voortdurende verrassingen en wendingen.Het sterke punt van het verhaal is de verschuiving in de machtsdynamiek, waardoor het een scherpzinnige karakterstudie is. De twee zijn verschillend en toch hetzelfde. Linda is een slordige, onhandige vrouw uit de arbeidersklasse, geobsedeerd door Overleefdterwijl Bradley de arrogante, rechtmatige baas is, maar beiden duidelijk uit de macht stappen. Bradley’s arrogantie blijft bestaan, zelfs als hij aan Linda’s genade is overgeleverd, terwijl de machtstrip van de underdog zodra zij de macht overneemt voor een meeslepend horloge zorgt. De karakteriseringen worden met zoveel finesse behandeld dat het onmogelijk wordt om meer in de een dan in de ander in te leven. De sympathie van de kijker blijft veranderen, maar wordt weer ongedaan gemaakt wanneer zowel Linda als Bradley onthullen hoe sinister ze kunnen zijn als hun overleving op het spel staat. Dit wordt vakkundig gespeeld door Rachael McAdams en Dylan O’Brien, die zich om beurten gemeen, clownesk, wanhopig en zielig gedragen. Beiden gedijen goed in de duistere komedie- en thrillerbeats van de film, waardoor de film op een bevredigend venijnige toon eindigt. De acteurs doen de karakterboog volledig recht. Pas op voor McAdams als hij op zwijnen jaagt en voor O’Brien als hij een insect eet. Beide overlevingsdaden, maar die totaal andere instincten en machtsvergelijkingen onthullen die in het spel zijn.Met zijn vlijmscherpe schrijfstijl, meedogenloze spanning en heerlijk verwrongen machtsspelletjes kun je de wreedheid het best ervaren op het grote scherm. En zelfs als ‘er niemand komt’, plan dan een reisje naar het theater alleen. Dit is het waard!
