Bart Layton “Misdaad 101” het is een “Warmte” pastiche die, ook al is hij erg verlegen vergeleken met het project van Michael Mann, een zekere fundamentele charme heeft. Misdaadfilms uit Los Angeles zijn leuk. Chris Hemsworth ziet er goed uit in een pak. En we zijn allemaal dol op slimme criminelen met goede ontsnappingsroutes.
Net zoals Neil McCauley van Robert De Niro in ‘Heat’ de asfaltwegen van Los Angeles bewandelde, werkt Mike Davis (Hemsworth) uitsluitend op en neer langs de 101 Freeway. In de buurt van afritten treft hij waardevolle doelwitten met voorkennis. Hij werkt in het geheim en alleen, waarbij hij op tijd uit het zicht van de bewakingscamera’s glijdt om zijn auto met getinte ramen in een garage te verstoppen.
En net als McCauley in ‘Heat’ is er een detective op zijn spoor. Rechercheur Lou Lubesnick (Mark Ruffalo) heeft een patroon in Mike’s overvallen afgeleid. Er zijn echter niet veel mensen op de afdeling die veel belangstelling hebben voor zijn theorieën. Zijn baas dringt aan op ontslagvergoedingen, en zijn partner (Corey Hawkins) begint te beseffen dat Lou schadelijk zou kunnen zijn voor zijn carrièreambities.
Als dit allemaal als bekend terrein klinkt: er is meer. Mike heeft ook een ontluikende romance met een vrouw (een levendige Monica Barbaro) die zijn beroep niet kent. Buiten schuilt een gevaarlijk roekeloze dief (een typische Barry Keoghan) die geen stijl heeft zoals Davis. Oh, en Mike vertelt zijn enige contactpersoon (Nick Nolte) dat hij nog één klus zal klaren en dan voorgoed zal vertrekken.
Dus ja, ‘Crime 101’ lijkt misschien een beetje een introductiecursus in de overvalfilm. Maar degenen die hun eigen schema opstellen, kunnen beter vasthouden aan de OG-klassiekers (“The Asphalt Jungle”, “Rififi”) en stevigere moderne klassiekers (“Heat”, “Inside Man”, “Logan Lucky”) in plaats van deze elegante maar holle iteratie.
‘Crime 101’, aangepast door Layton uit het korte verhaal van Don Winslow, probeert niet het filmwiel van de overval na te bootsen. Het is een solide, zij het door cliché geteisterde, terugkeer die neigt naar genrestijlen met een uitgebreide, karaktergerichte benadering. Maar zelfs met de hulp van een goede ensemblecast ontbreekt het ‘Crime 101’ uiteindelijk aan zowel karakterdiepte als spektakel, waardoor het midden op de weg blijft stranden.
In zowel documentaires (“The Impostor”, “The Deepest Breath”) als fictiefilms (“American Animals”) heeft Layton blijk gegeven van een blijvende passie voor de overvalfilm. Zijn passie voor het genre blijkt al vanaf het begin in ‘Crime 101’, net als de scherpte van cameraman Erik Wilson, die de film een frisse glans geeft. In de openingstitels, terwijl Mike zich kleedt voor een baan, veegt hij de dode huid weg en zweven de deeltjes zachtjes in het ochtendlicht als vallende sneeuw.
Maar “Crime 101” heeft in het begin ook een groot thema om aan te kondigen. In de openingsmontage weerklinkt een buitenlichamelijke stem die ons aanmoedigt te geloven dat alles haalbaar is: “Vandaag is een mooie dag vol kansen”. Naarmate ‘Crime 101’ vordert, worstelen alle hoofdpersonages op de een of andere manier met hun behoefte aan of verlangen naar iets meer.
Sommige karakters illustreren dit onsubtiele en repetitieve punt beter dan andere. Terwijl Hemsworths Mike vloeiend en meeslepend is wanneer de actie begint, is het personage absurd dun geschetst. Hij is een voormalig pleegkind dat is opgevoed om te stelen en leeft als kluizenaar in Malibu. Dit weerspiegelt ook McCauley van De Niro; vermoedelijk delen de gehechtheidsafkerige dieven allemaal dezelfde makelaar.
Maar ‘Crime 101’ heeft wat meer innemende bijpersonages. Halle Berry ze speelt Sharon, een verzekeringsmakelaar met een reeks rijke klanten die verwikkeld raakt in het aanhoudende drama. Zijn kenmerk op dit gebied is dat de chauvinistische leiders van zijn bedrijf een partnerschap blijven hangen dat nooit komt. Maar Berry geeft Sharon genoeg persoonlijkheid en enthousiasme om je af te vragen waarom zij niet de hoofdpersoon was.
Ruffalo tilt het materiaal ook voorspelbaar naar een hoger niveau. Zijn detective is een rommelige massa problemen van middelbare leeftijd, met een scheiding in de maak. Nogmaals, dit is geen ongebruikelijk type, maar Ruffalo’s natuurlijke gevoeligheid verwarmt het personage tot driedimensionaliteit.
Nu Mike een groot doel voor ogen heeft, worden al deze personages uiteindelijk gedwongen rekening te houden met hun nabijheid tot miljoenen mensen en een keuze te maken. Het feit dat het uiteindelijk eindigt met iemand die het uniform van een hotelmedewerker draagt - opnieuw: zoals McCauley – breidt de ‘Heat’-parallellen uit tot een bijna komisch niveau. “Crime 101” is de zeldzame film die je doet afvragen: kan een film een andere film cosplayen? De echte klap van “Crime 101” is oud: als je gaat stelen, steel dan van de besten.
“Crime 101”, een uitgave van Amazon MGM, wordt door de Motion Picture Association beoordeeld met een R vanwege taalgebruik, enig geweld en seksueel materiaal/naaktheid. Duur: 140 minuten. Twee sterren van de vier.
