Het is een gedurfde filmische keuze om voor de meeste films een aftelling op het scherm te hebben jouw film.
In het beste geval voor een film als ‘Mercy’, waarin een detective uit Los Angeles zijn onschuld bewees aan een kunstmatige intelligentie Als je binnen die periode oordeelt, verhoogt dit de spanning. Wie heeft er geen zweterige handpalmen, laten we zeggen: a “Missie: onmogelijk” film wanneer de bom tikt en Tom Kruis Heeft u het pand nog niet ontruimd? Waarom niet gewoon verlengen voor de duur?
Misschien had het in een betere film kunnen werken. Helaas is het in ‘Mercy’, dat donderdag in de bioscoop te zien is, een altijd aanwezige herinnering aan hoeveel meer je zult moeten doorstaan totdat ook jij vrij bent van Chris Pratt, Rebecca Ferguson en die stoel.
In het nabije toekomst Los Angeles van ‘Mercy’ is kunstmatige intelligentie overgenomen door wetshandhavers en het rechtssysteem om het probleem van misdaad en verval van de stad efficiënter te elimineren. Het is een krachtig, niet al te ver weg idee dat een fascinerend en provocerend uitgangspunt had kunnen zijn voor een film die probeert te worstelen met de implicaties van de zogenaamde vooruitgang die het potentieel had om een waardige aanvulling te zijn op een andere Cruise-film, ‘Minority Report’. Maar daarvoor was een serieuzer script nodig dan scenarioschrijver Marco van Belle en meer visie dan regisseur Timur Bekmambetov wist op te brengen.
Wanneer het personage van Pratt, Chris Raven, wakker wordt, blootsvoets en vastgebonden in een elektrische stoel, zittend in het midden van een vreemd grote kamer die een beetje op een holodek lijkt, krijgt hij van een IMAX-formaat AI-rechter (Ferguson) te horen dat hij 90 minuten heeft om te bewijzen dat hij zijn vrouw (Annabelle Wallis) niet heeft vermoord. In deze wereld zijn gevangenen schuldig totdat hun onschuld bewezen is. Ze lieten ook advocaten en jury’s buiten beschouwing. In plaats daarvan hebben beklaagden de vingerafdrukken van iedereen om hun zaak op te bouwen. Voor Raven betekent dat alles, van ringcambeelden tot het geheime Instagram-account van haar tienerdochter.
Helaas voor Raven werd hij wakker met enkele hiaten in zijn geheugen tussen het boos zijn huis binnenstormen om zijn vrouw ergens mee te confronteren en later die dag gearresteerd en geslagen worden in een bar. Raven was ook een van de oorspronkelijke kampioenen van het op AI gebaseerde beoordelingssysteem, waarbij in een merkwaardiger script reële inzetten betrokken zouden kunnen zijn. Dit verhaal houdt echter meer verband met steeds meer gemartelde complotmiddelen, waaronder Ravens drankprobleem na de dood van een partner die tijdens zijn werk omkwam. Het strekt tot eer dat het verhaal het onduidelijk houdt of Raven het heeft gedaan of niet, maar om te zeggen dat ze enige vorm van investering in de uitkomst krijgt, is een hele opgave.
Een van de meer verwarrende keuzes is dat een echte acteur de AI-rechter speelt. Zou het niet interessanter en provocerender zijn geweest om een AI-creatie als de onpartijdige rechter Maddox te gebruiken in plaats van Ferguson te ontdoen van alle emotie en charisma in de rol? Soms voelt het net zo saai als het in realtime zien plaatsvinden van het steeds frustrerender wordende telefoongesprek van een vreemde met een robotachtige klantenservicemedewerker.
Hoe afhankelijk deze film ook is op schermen en Pratt met rust houdt, zou je kunnen aannemen dat ‘Mercy’ een sociaal afstandelijk overblijfsel was uit het COVID-tijdperk in plaats van iets gemaakt in 2024. Kali Reis, die een andere LAPD-officier speelt genaamd Jaq die besluit Raven te helpen het veld te onderzoeken, is degene die erin slaagt de echte wereld in te gaan op zoek naar aanwijzingen en ingevingen. Maar voor het grootste deel wordt ze alleen gezien via FaceTime en bodycam-beelden. Net als Raven zitten we grotendeels vast in onze stoelen en kijken we naar de dingen die zich over meerdere schermen ontvouwen, waarbij we ons scherp bewust zijn van hoeveel tijd er nog rest.
‘Mercy’, een release van Amazon MGM die donderdag in de bioscoop te zien is, wordt door de Motion Picture Association beoordeeld met een PG-13 vanwege ‘drugsinhoud, bloederige beelden, grof taalgebruik, roken door tieners en geweld.’ Duur: 101 minuten. Anderhalve ster van de vier.
