De serveerster Het compenseert enkele minpuntjes met een reeks nauwkeurig geënsceneerde wendingen, en het resultaat is een vermakelijke en bevredigende thriller, merkt Mayur Sanap op.
Aan het begin De serveersterWe ontmoeten Millie (Sydney Sweeney) terwijl ze solliciteert voor een dienstmeisje in de luxe residentie van de Winchesters.
Vanaf het moment dat hij binnenkomt, kun je zien dat er iets mis is met het gezin waarvoor hij hoopt te werken.
Het interview wordt beoordeeld door Nina Winchester (Amanda Seyfried), een ogenschijnlijk verfijnde huisvrouw die duidelijk iets in zich heeft.
Maar het is niet alleen Nina. Er is ook iets mis met Millie.
Hij is wanhopig op zoek naar een baan en het wordt al snel duidelijk dat hij documenten heeft vervalst en op zijn cv heeft gelogen om het veilig te stellen.
Millie wordt aangenomen en verhuist naar het huis in Winchester, waar ook Nina’s aardige en charmante echtgenoot Andrew (Brandon Sklenar) en hun jonge dochter wonen.
Andrew positioneert zichzelf als een perfecte heer met een charmante glimlach en een ongewoon vriendelijk karakter.
Millie kan het niet helpen dat ze zich tot hem aangetrokken voelt, wat voor spanning tussen de personages zorgt.
De film verspilt geen tijd met het neerzetten van de verontrustende toon.
Er is al vroeg een aangenaam gestoord moment waarop Nina nonchalant en met een glimlach zegt: ‘Oh mijn God! Wat voor monsters zijn wij?’
Deze ogenschijnlijk onschuldige lijn voorafschaduwt veel donkerdere wendingen in het verhaal, karakter voor karakter.
De eerste helft verloopt vrijwel hetzelfde als de vorige regie van Paul Feig Een simpele gunsteen leuke en stijlvolle thriller met Anna Kendrick en Blake Lively in de hoofdrollen.
Hier neemt hij het verhaal uit de psychologische thrillerroman van Freida McFadden uit 2022 en verandert het materiaal in een intense, boeiende thriller. Als je het boek niet kent, zoals ik, zijn de wendingen zeer bevredigend om naar te kijken.
Het verhaal speelt zich aanvankelijk af vanuit het perspectief van Millie voordat wordt overgeschakeld naar Amanda’s Nina, een verandering die licht werpt op wat er werkelijk onder de oppervlakte gebeurt.
Deze structurele verandering is vergelijkbaar met Weg meisjewaar veranderende gezichtspunten de plotwendingen verdiepen en nieuwe lagen aan de personages toevoegen.
Ja, sommige momenten grenzen aan het dwaze en vereisen een gezonde opschorting van ongeloof, maar dit is waar regisseur Feig leunt in de uitgestreken humor die hij al laat zien in films als Bruidsmeisjes EN Spionage.
Dit lichte vleugje komedie zorgt ervoor dat de meeste van deze scènes gebeuren, aanzienlijk geholpen door geweldige optredens van zowel Sydney als Amanda, maar vooral Amanda, die absoluut boeiend is in haar heerlijk demente beurt als Nina.
Naarmate het verhaal vordert, wordt het duidelijk dat deze mensen veel meer te bieden hebben dan op het eerste gezicht lijkt.
Wat in eerste instantie een simpele thriller lijkt, ontpopt zich geleidelijk tot een verrassend gelaagd, karaktergedreven drama, dat zich uiteindelijk openbaart als een verfrissend uniek feministisch verhaal.
De film doet er iets te lang over om te zeggen wat hij wil zeggen, en blijft daarbij zelfs een beetje achter.
Maar met zulke wilde verhaalwendingen zou deze film gemakkelijk kunnen ontsporen.
Nog steeds, De serveerster blijft met beide benen op de grond en compenseert enkele minpuntjes met een reeks goed geënsceneerde schokken, resulterend in een leuke en bevredigende thriller.
De serveerster Beoordeling Beoordeling Beoordeling: 
