Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
Contractuele verplichtingen hebben een nogal twijfelachtige inhoud. Wanneer de leden van je favoriete band niet langer kunnen samenwerken vanwege ‘creatieve meningsverschillen’ (lees: ze haten elkaar), brengen ze een Greatest Hits-album uit, remasteren ze een ouder album, of schrappen ze de bodem van het vat voor verlaten demo’s, alleen maar om te voldoen aan de releasequota die hun contract vereist. Showrunners van langlopende series die door willen naar andere projecten maar vastlopen, vallen vaak in dezelfde categorie. Ze geven de verantwoordelijkheid en hun nalatenschap door aan mensen die misschien niet meer op dezelfde manier om het project geven als vroeger.
Dit laatste scenario is volkomen belachelijk in een aflevering uit 1996 van Rocko’s moderne leven getiteld “Wacky Delly”. In deze iconische en eindeloos aanhaalbare aflevering van wat technisch gezien een kinderprogramma is, maar vooral gericht op volwassenen, wordt het creatieve proces blootgelegd. Een man verliest de passie voor zijn vak terwijl hij grotere en betere dingen nastreeft en probeert opzettelijk zijn volgende contractueel verplichte project te saboteren, zodat hij kan worden vrijgelaten als het onvermijdelijk mislukt.
Helaas voor Ralph Bighead in “Wacky Delly” wordt de show een groot succes. Terwijl de serie brutaal doorgaat met zijn pogingen om hem te vernietigen, wordt de serie steeds populairder, waardoor hij gevangen raakt in een leven en een erfenis die hem niet langer dient.
Meerdere niveaus van meta
Rocko’s moderne levengemaakt door Joe Murray, staat altijd bekend om zijn surrealistische gebruik van meta en zelfreferentiële humor, en “Wacky Delly” is de nieuwste knipoog naar de industrie die het mogelijk maakte om te bestaan. Hier is Ralph Bighead (ingesproken door Joe Murray) uitgeput door het succes van zijn eerste serie, De Fatheads.
Na een epische reeks van 893 afleveringen gelooft Ralph dat hij eindelijk het recht heeft verdiend om te vertrekken. Wanneer de laatste aflevering arriveert, herinneren zijn leidinggevende superieuren hem eraan dat zijn contract nog een pilot voor een geheel nieuwe serie vereist. Ralph is zijn passie voor tekenfilms volledig kwijtgeraakt en wil er wanhopig van loskomen, zodat hij zijn ware magnum opus kan nastreven: het creëren van ’s werelds grootste stillevensculptuur. De enige weg vooruit is mislukking, en hij wil dat zijn volgende show zo spectaculair wordt dat Hollywood hem voorgoed verbannen.
Om een ramp te voorkomen, rekruteert Ralph Rocko, Heffer en Filburt, die absoluut geen ervaring hebben met het produceren van een animatieserie, en geeft hen de leiding over zijn volgende project.
Ralph functioneert als een zogenaamde producer en geeft hen een budget van $ 20 en een boek met de titel 7.291 eenvoudige stappen om een cartoon te makendan doet hij een stap achteruit en wacht tot alles implodeert.
Hollywood wordt van de ene op de andere dag Dellywood
In wat misschien wel een van mijn favoriete tekenfilmreeksen aller tijden is, worden we de schrijverskamer in gegooid met Rocko, Heffer en Filburt, die oprecht een grote show voor Ralph willen opzetten, zich er totaal niet van bewust dat hij precies het tegenovergestelde wil. In navolging van Heffers idee om te praten over delicatessenproducten als Sal Ami, Betty Bologna en Lester Roquefort (later omgedoopt tot Mr. Cheese, volgens Filburt het beste personage uit de show), storten ze zich op het proces. Ze steken hun hart en ziel in elk frame als ze niet actief met elkaar in gevecht zijn over hun creatieve meningsverschillen.
Ralph, ervan overtuigd dat hij zich eindelijk op de vrijheid heeft voorbereid, overhandigt de piloot in de verwachting dat hij van zijn contract zal worden ontheven. In plaats daarvan is hij geschokt als hij hoort dat niet alleen de leidinggevenden hem aanbidden, maar ook de rest van de wereld. De extravagante Delly is net zo succesvol als De Fatheadsen Ralph wordt gedwongen showrunner te blijven zolang de serie populair blijft.
Hij doet er alles aan om hem te doden. Overbelichte film. Een hele aflevering van 10 minuten die niets meer is dan een stilstaand beeld van een mayonaisepot. Elke sabotagedaad maakt de show alleen maar nog geliefder vanwege zijn ‘krachtige Warholiaanse eerbetoon’.
Gebroken, ongelukkig en ervan overtuigd dat hij nooit tijd zal hebben voor zijn passieproject, geeft Ralph het uiteindelijk op en zet zich volledig in voor Wacky Delly, vastbesloten om er de beste show van te maken die er maar kan zijn. Dit is het moment waarop het eindelijk wordt gewist.
Een perfecte aanfluiting van de mediamachine
Serie zoals Familie kerel EN De Simpsons ze komen meteen in me op bij het kijken naar “Wacky Delly”, omdat er met beiden iets soortgelijks gebeurde. Toen Matt Groening ontevreden werd over de serie die hem tot een begrip had gemaakt, vertrok hij om andere projecten na te streven, zoals Futurama. Seth MacFarlane volgde een soortgelijk pad met Familie kerelde focus verleggen naar andere projecten, zoals Amerikaanse vader terwijl ze stemwerk en taken als uitvoerend producent blijven bijdragen. In beide gevallen kunnen oude fans meestal het moment aanwijzen waarop de kwaliteit begon te dalen, omdat de oorspronkelijke makers niet langer betrokken waren bij de dagelijkse activiteiten.
Terwijl Groening en MacFarlane niet actief probeerden hun eigen creaties te saboteren, vertegenwoordigt Ralph Bighead de noodzaak om verder te gaan van iets dat alle anderen vreugde schenkt, omdat het hem niet langer vreugde schenkt. Zijn verhaal brengt de ontevredenheid en angst uit het verleden tot de meest extreme conclusies. Hij wil niet gedefinieerd worden door één enkele creatie, maar zijn contract staat hem niet toe deze achter te laten.
Terugkerend naar meta-humor: de strijd van Ralph Bighead weerspiegelt nauw wat Joe Murray zelf ervoer tijdens zijn werk Rocko’s moderne leven. Murray wilde de show verlaten toen zijn contract afliep om andere projecten na te streven. Zijn team maakte de beroemde grap dat ze een vreselijke show over gezouten vlees moesten maken om het proces te versnellen.
Als hij had geweten wat voor erfenis deze aflevering bijna dertig jaar later zou hebben, betwijfel ik of hij iets zou hebben veranderd. ‘Wacky Delly’ blijft een van de scherpste, grappigste en eerlijkste analyses van de creatieve industrie die ooit op de markt zijn gesmokkeld. Nickelodeon cartoon, en maakt nog steeds deel uit van zijn nalatenschap.
Rocko’s moderne leven wordt gestreamd op Paramount+.
