Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
Nu we weten dat Dustin Henderson als beste van zijn klas afstudeerde, kunnen we met zekerheid zeggen dat hij de slimste man ter wereld is. Kijken hoe hij zijn bloemen meeneemt in de Vreemdere dingen de laatste aflevering was een van de meest bevredigende verhaallijnen van de serie, want als iemand vrede en geluk verdiende, was het onze kleine Dusty Bun.
Hoewel ik niet de enige ben die tekeer gaat Vreemdere dingen Omdat hij zijn eigen aantrekkingskracht met zijn laatste seizoen heeft ondermijnd, ben ik heel blij dat ik Dustin door zijn ontberingen heen heb zien groeien en daarbij een volledig zelfgeactualiseerde jonge volwassene ben geworden.
Ik weet dat wij hier bij Giant Freakin Robot allemaal hyperkritisch zijn geweest Vreemdere dingen seizoen 5, maar dat is om een goede reden. Als fans die de serie al tien jaar volgen, waren we teleurgesteld dat bijna elk gedenkwaardig personage een eendimensionale schil van hun vroegere zelf werd.
De aanwezigheid van Mike Wheeler veroorzaakte slaap. Maximaal en Holly hield ervan om dingen uit te leggen als ze moesten rennen voor hun leven. Joyce werd als dom geschreven. Hopper is niet veel meer geworden dan een bezorgde ouder die weet hoe hij automatische wapens moet gebruiken. Ik kan nog dagen doorgaan.
Mijn belangrijkste conclusie na het starten van seizoen vijf was dat het leek alsof iedereen die bij de serie betrokken was, gek geworden was stroom staat. Bijna alle acteurs slaagden er niet in om opnieuw verbinding te maken met hun personages en op alle cilinders te schieten omdat er te veel tijd was verstreken tussen de opnames. Het is niemands schuld. Dit is hoe de tijd werkt. Het is echter nog steeds de moeite waard om op te merken, omdat de gevolgen duidelijk zijn voor iedereen die kritisch naar tv en films kijkt.
Het was echter nooit zo dat Gaten Matarazzo niet meer aan Dustin dacht, en dat is op het scherm te zien, waardoor zijn personage verreweg het meest bevredigende in de serie is.
De reden waarom we van Stranger Things zijn
We kunnen tot vervelens toe praten over wat Vreemdere dingen het spreekt echt, maar voor mij ging het altijd over het verlies van onschuld. Het kleine stadje Hawkins en al zijn inwoners veranderden voor altijd toen de Upside Down uitkwam, iets dat iedereen die het niet wist, als een vloek van de hoogste orde beschouwde.
Het gevoel dat altijd in mijn hoofd heeft geresoneerd, is dat als je eenmaal van huis bent gegaan, je nooit meer terug kunt gaan. Niemand heeft ooit het huis in de letterlijke zin verlaten Vreemdere dingenmaar die van hen gemeenschap het was zo slecht bewerkt dat iedereen te horen kreeg dat er geen weg meer terug was.
Als trainingsvoertuig over gemarginaliseerde kinderen die uiteindelijk de dag redden met hun eigen kinderen Kerkers en draken kennis en liefde voor de wetenschap is Dustin naar mijn mening het personage dat de meeste onschuld heeft verloren. We zouden dit argument ook voor Eleven en Will Byers kunnen aanvoeren, maar laten we het even echt analyseren.
Elf is altijd een gevangene geweest van institutioneel wangedrag. Haar hele karakter is gebaseerd op ongepastheid, die haar van haar jeugd heeft beroofd. Met andere woorden: Elf had nooit onschuld te verliezen, maar eerder onschuld die ze graag wilde verwerven omdat ze nooit een plek had die ze echt haar thuis kon noemen.
Ook Will Byers, die in het eerste seizoen verdween, werd beroofd van zijn jeugd, maar dat wisten we allemaal al. Hij werd onbedoeld en tegen zijn wil een schip en spion voor Vecna, waarmee hij vanaf de eerste dag het conflict van de hele serie in gang zette. Hij heeft echter te maken met een kosmische terreur die de gemiddelde mens nooit tegenkomt, waardoor hij een steekproefomvang van één heeft.
Alle anderen binnen Vreemdere dingenMensen die in de normale wereld leven en getuige moeten zijn van de gevolgen, hebben hun eigen inzet. Ik probeer hier niet de problemen van iemand anders te bagatelliseren. Iedereen is op een of andere manier getraumatiseerd en van zijn onschuld beroofd. Dustin zit echter in het midden, omdat hij de slimste man in Hawkins is, vaker wel dan niet de stem van de rede, en niet bang is om het te vertellen zoals het is, zelfs als hij bij elke stap te maken krijgt met tegenslag.
De pijn van Dustin is voelbaar en Gaten Matarazzo weet het
Vreemdere dingen Seizoen 5 begint met een gekwelde Dustin. Twee jaar na de gebeurtenissen van seizoen vier is Dustin schijnbaar vrijgezel (geen Suzie te bekennen) en een omhulsel van zijn vroegere zelf. Hij wordt meedogenloos gepest en houdt zijn hoofd gebogen.
Hij draagt zijn Hellfire-shirt met trots omdat hij zijn beste vriend en rolmodel, Eddie Munson, op een heroïsche en absoluut brutale manier heeft zien sterven. Hij is dat trauma nooit te boven gekomen en heeft de pijn geïnternaliseerd. Alle anderen waren getuige van hetzelfde, maar Dustin, wiens vader afwezig is in de serie, heeft zich altijd aangetrokken tot een ouder mannelijk rolmodel om zichzelf gecentreerd te houden. Hij doet het met Steve Harrington en hij doet het met Eddie. Hij verloor meer dan een vriend in Eddie. Hij verloor een vaderfiguur.
Terwijl Steve zijn leven riskeert om Nancy en Jonathan te redden door lukraak een ladder tegen een zinkgat van witte modder te leunen, zijn we getuige van het hoogtepunt van Dustins karakterboog. Als ze in huilen uitbarst, Steve omhelst en zegt: ‘Alsjeblieft, ik kan dit niet nog een keer doen. Jij niet’, is dat een van de meest oprechte momenten in de hele serie en voelt niet geforceerd aan.
Dustin schreeuwt eindelijk, zonder filter, wat hem al die tijd heeft opgevreten. We wisten dit allemaal als kijkers, maar toen we hem expliciet hoorden zeggen wat er mis was, voelde het louterend. Steve, die op zichzelf emotioneel intelligent is maar verblind wordt door alles wat er om hem heen gebeurt, heeft eindelijk dat moment van helderheid waarop de ladder valt, wat impliceert dat als hij niet naar Dustin had geluisterd, ook hij zou zijn gestorven. We waren er getuige van dat een gebroken tiener zijn enorme verlies op een tastbare manier verwerkte, zodat de rest van de groep het eindelijk kon begrijpen en er vrede mee kon sluiten.
Eer Eddie op de beste manier
Toen werd onthuld dat Dustin tot de beste van zijn klas behoort, wisten we allemaal wat er ging gebeuren, maar het voelde als verdiend. Het eerde de fantasie van Eddie Munson om directeur Higgins te ontslaan, zijn diploma af te pakken en als een gek weg te rennen om van de middelbare school te ontsnappen.
Trots schreeuwend: “Naar de hel met school. Naar de hel met het systeem. Naar de hel met conformiteit. Naar de hel met iedereen en alles dat je probeert tegen te houden en ons uit elkaar te drijven, want dit, dit is ons jaar”, eindigt Dustins verhaal op de best mogelijke manier.
Het wordt alleen maar beter als Iron Maiden’s “The Trooper” door de speakers knalt als laatste eerbetoon aan Eddie. Voor degenen die niet van power metal houden: de mascotte van Iron Maiden is een gigantisch skelet genaamd Eddie, dat er op de neus uitzag, maar niet op een goedkope manier.
Hoe graag ik ook raasde Vreemdere dingen Seizoen 5 leek het juiste moment om te praten over een van de sterkste noten waarop de serie eindigde. Het komt er allemaal op neer dat de oude Dusty Bun aan de andere kant komt als een volledig gerealiseerde versie van zichzelf.
We weten allemaal dat hij geweldige dingen zal doen. De enorme kracht die hij gedurende de hele serie heeft opgebouwd, zal hem onstuitbaar maken, wat er ook gebeurt.
Vreemdere dingen wordt gestreamd op Netflix.
