Van Joshua Tyler
| Gepubliceerd
Amerika houdt van gemak. Wij zijn tenslotte de cultuur die de mobiele telefoon, 24-uurs fastfood en mijn favoriet, de afstandsbediening heeft uitgevonden.
In 2001, in wat zijn laatste regie-inspanning zou zijn, ging een iconische filmmaker te ver met zijn liefde voor comfort. Die regisseur was John Carpenter. Die John Timmerman. De briljante geest erachter Het ding, Ontsnappen uit New York, SterrenmanEN Ze leven!.
Waarom Ghosts of Mars van John Carpenter mislukte
Geesten van Mars VHS-verhuuricoon Natasha Henstridge uit de jaren 90 als een stoere, stoere Martiaanse agent die met haar squadron is gestuurd om ‘Demolition’ Williams (Ice Cube) op te halen uit een afgelegen mijnstadje voor berechting thuis. Toen zij en haar metgezellen, toepasselijk ‘The Commander’ (schermpictogram Pam Grier), ‘The Rookies’ en de man met het coole accent (een nog niet beroemde Jason Statham) ontdekken dat de inwoners van de stad zijn afgeslacht, worden ze gedwongen samen te werken met Williams om aan de klauwen van de overgebleven bezeten inwoners te ontsnappen en hun hoofden af te hakken.
Gevuld met heerlijk overmatig gebruik van verhalende flashbacks, flash-sideways en standpuntverschuivingen, Geesten van Mars het is een ongelukkige mix van slecht opgebouwde dialogen en slecht bedachte actiescènes. Het enige dat ervoor zorgt dat deze film geen onbegrijpelijke puinhoop wordt, is de idiote eenvoud van het verhaal. Rechtstreeks gescheurd van de pagina’s van een zombiefilm uit de jaren ’70, Geesten springt van het ene geschikte moment naar het volgende en pauzeert alleen om personages te doden die het handigst zijn om te verliezen.
Pogingen tot karakterinteractie en -ontwikkeling zijn zeldzaam en geforceerd. De meeste van deze momenten komen over als Kwik-E-Mart-wijsheid, hartelijk verspreid rond de Slushee-machine van het leven door de evenwichtige en wijze hand van IJsblokje. Met een pistool in de ene hand en een dop dynamiet in de andere haalt Cube herinneringen op aan zijn leven op straat, waarbij hij het plezier van het stampen van zombies vergelijkt met ‘Ik en mijn broer toen we nog kinderen waren’. Blijkbaar is de misdaad in de Bronx zo erg geworden dat bewoners elkaar voor de lol ritueel zijn gaan onthoofden.
Maar zelfs op de donkerste momenten van de film helpt het lot handig de helpende hand, door te zorgen voor zwaar gepantserd transport en gemakkelijk toegankelijke geweren en dynamiet. Ja, in de toekomst zal de mens de ruimte in kunnen reizen en Mars kunnen veroveren, maar niets is beter dan een goed stukje TNT. Zoals we allemaal weten, heeft elk politiebureau, uit het verleden, het heden of de toekomst, een goede voorraad dynamiet bij de hand.
Personages sterven, hoofden worden afgehakt, maar het waren toch maar bijrollen, dus waarom zouden we ons daar zorgen over maken? Zolang je voldoende verdovende middelen hebt, is immuniteit gegarandeerd. Uiteindelijk is het echter zelfs de best getrainde zombie vreemdeling hij wordt een beetje arrogant en moet een lesje leren.
Wat is een betere manier dan een paar minder belangrijke personages op te offeren voor een handige nucleaire ontploffing, waarbij alles wordt gedood wat de machinegeweren niet aankunnen. Explosies zijn leuk. En zelfs als ze de kernwapens niet kregen, werden de pakjes dynamiet die handig in de trein waren geplaatst, gestolen uit de set van De wegkrijger dat zal zeker gebeuren.
Geesten van Mars wordt gedefinieerd wanneer de rechtbank van onze politie uitspraak doet: “Is dat alles wat u ons te zeggen heeft?” Dit was inderdaad de plaats waar de meesterregisseur was Giovanni Timmerman had geen dingen meer te zeggen en besloot in plaats daarvan alles te gebruiken wat handig was om een belachelijk slecht verhaal te vertellen.
GEESTEN VAN MARS BEOORDELINGSSCORE
Ghosts of Mars maakte een einde aan de carrière van John Carpenter
De film, uitgebracht op 24 augustus 2001, bracht wereldwijd slechts $ 14 miljoen op tegen een budget van $ 28 miljoen, wat een aanzienlijke teleurstelling in de box office betekende. Erger nog, bijna iedereen haatte hem. Geesten van Mars heeft een waardering van 23%. Rotte tomaten. Het publiek was eveneens niet onder de indruk, waardoor het een C-cijfer kreeg op CinemaScore.
John Carpenter stapte bijna tien jaar uit de camera na het mislukken van Ghosts of Mars. Hij keerde terug voor een laatste film met de titel De afdeling in 2010, maar werd met weinig tamtam begroet. Geesten van Mars het was het echte eindpunt voor de regiecarrière van de man die ons het beste gaf sciencefiction ideeën van alle tijden.
Na Geesten van MarsCarpenter stapte over naar de muziekbusiness. Muziek is altijd een van zijn passies geweest en daarom is het geluid in zijn films zo uniek. Doen waar hij van houdt is de perfecte manier voor een icoon om zijn laatste jaren door te brengen. Doe nu je best om het te vergeten Geesten van Mars.
