Het moderne Chud Grifter Industrial Complex is op zichzelf een economische motor: een grenzeloze, ongewassen zee van reactionaire YouTube-kanalen, TikTok-accounts en Reddit-threads, allemaal met het uitdrukkelijke doel om alle ‘nerdcultuur’-media die te walgelijk wakker worden geacht (of, weet je, een vrouw bevattend) te vernietigen. In het begin van de jaren 2000 was de digitale infrastructuur die ervoor zorgde dat deze tumor in het culturele discours kon gedijen nog niet volledig gevormd, maar de inhoud van reactionaire woede bleef niettemin bestaan.
Neem bijvoorbeeld ‘Battlestar Galactica’, met name de herstart van Syfy in 2003. Tegenwoordig wordt de serie aangekondigd als een genreklassieker die zijn tijd jaren vooruit is, en nieuwe wegen heeft ingeslagen met zowel het genre als de algehele verhaalstructuur. Jaren voordat ‘The Walking Dead’ of ‘Game of Thrones’ sciencefiction- en fantasyprogramma’s met een groot budget tot de dominante kracht op televisie maakten, vormde ‘Battlestar Galactica’ een vroege blauwdruk. Destijds was er echter aanzienlijke weerstand tegen de herstart, geleid door zelfbenoemde fans van de originele serie uit 1978.
Katee Sackhoff, die in de remake toppiloot Starbuck speeldekreeg bijzondere haat, omdat zijn karakter in het origineel een man was. “De eerste keer dat we naar Comic-Con gingen, waren we in hal H en werd ik uitgejouwd”, herinnerde Sackhoff zich tijdens een optreden in “De Joe Rogan-ervaring.” Gelukkig kon hij het geluid op dat moment negeren. “Nu zou het me waarschijnlijk breken,” vervolgde hij, “maar toen ik 23 was, dacht ik: het was als de gelukzalige onwetendheid van de jeugd.”
Battlestar Galactica bracht zijn eerste vijanden snel tot zwijgen
Tegenwoordig is het moeilijk voor te stellen dat iemand de kant van de kortstondige serie uit de jaren 70 kiest de veelgeprezen reboot van ‘Battlestar Galactica’.maar dit was vanaf het begin het gevoel van veel critici. Het succes van de nieuwe show overschaduwde echter al snel het kortzichtige seksisme dat op het vroege internet aanwezig was.
“Langzaam begon het mensen voor zich te winnen,” zei Sackhoff tegen Rogan, “en dan ging ik naar congressen en werden de rijen langer, en mensen steunden me meer, en mensen zeiden: ‘Ik wilde het niet leuk vinden, en ik vind het geweldig.’” Dat gezegd hebbende, het was een tijdje moeilijk. Toen Sackhoff hoorde dat de herstart online veel ophef veroorzaakte, bekeek hij het persoonlijk, maar ontdekte dat mensen het idee haatten.
“Ik logde in en zag deze draad, en alleen al door de haat die ik kreeg in deze draad, dacht ik: ‘Oh, Google het niet'”, legde Sackhoff uit. “Ik zou liegen als ik zou zeggen dat het mij niet van streek maakte, maar gelukkig waren er genoeg mensen die de show steunden dat ik er geen aandacht aan besteedde.”
Fans waren niet de enigen die Katee Sackhoff belasterden voor Battlestar Galactica
We weten allemaal dat “fans” van sommige van dergelijke eigenschappen, om het subtiel te zeggen, de slechtste kunnen zijn. Maar als dezelfde onverdraagzame onzin uit de mond komt van de acteur die eerder de rol speelde die jij kreeg? Er is een extra laag schaamte nodig.
Dirk Benedict, beter bekend om zijn vijf seizoenen in de televisieserie “The A-Team” uit de jaren 80 dan om zijn korte vertolking van Starbuck in de originele “Battlestar Galactica”, hij begon zijn blog in 2006 – lang na de veelgeprezen serie van de show, let wel – om te klagen over, uh… vrouwen.
“Er was eens” Benedictus schreefmet alle verbeeldingskracht en taalvaardigheid van je gescheiden oom in een Facebook-bericht na de verkiezingen: “toen mannen mannen waren, waren vrouwen vrouwen, en soms was een sigaar gewoon een goede sigaret. Maar veertig jaar feminisme heeft zijn tol geëist. De oorlog tegen mannelijkheid is gewonnen.”
Het is ironisch dat Sackhoff een platform vond om het seksisme waarmee hij destijds te maken kreeg te bespreken op The Joe Rogan Experience, een podcast die de facto de standaarddrager is geworden voor precies het soort ‘vroeger’-manosfeer waar de uitbarsting van Benedictus vandaag de dag in zou passen. Het is moeilijker om ‘wakker’ te roepen, denk ik, als je daadwerkelijk met een vrouw praat.
