Van Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Op het hoogtepunt van de syndicatie in de jaren 90, Hercules: de legendarische reizen EN Xena: Strijdersprinses domineerde de ether, wat bewees dat er een enorme behoefte was aan campy, lichtshows die zichzelf niet serieus namen. Beide shows hebben in de loop van hun serie films, andere shows en legendes aangepast, maar geen enkele was zo vermakelijk als Xena seizoen 3, aflevering 2 ‘Been There, Done That’. Het is ook een timeloop-aflevering Romeo en Juliamaar wat nog belangrijker is, Xena vermoordt Joxer, en het is bedoeld om te lachen.
Nog een timeloop-aflevering
“Been There, Done That” begint zoals elke andere aflevering, met Xena (Lucy Lawless), Gabrielle (Renee O’Conner) en Joxer (Ted Raimi) die naar de stad gaan wanneer er een gevecht uitbreekt tussen ruziënde families. Joxer komt op tragische wijze om het leven tijdens de vechtpartij en wordt die avond geëerd met de begrafenis van een krijger terwijl Xena en Gabrielle elkaar troosten. Dan begint de dag opnieuw, en al snel realiseert Xena zich dat zij de enige is die weet dat ze dezelfde dag keer op keer opnieuw beleven.
In de daaropvolgende beurten probeert Xena zoveel mogelijk doden te voorkomen door Joxer uit het gevecht te trekken, maar dan wordt zijn paard levend verbrand. Door te voorkomen dat een familieoudste door een wagen wordt aangereden, komt Gabrielle om het leven in het daaropvolgende gevecht. Gefrustreerd doodt Xena Joxer de volgende ochtend met haar chakram, en terwijl Gabrielle schreeuwt, draait ze zich om en gaat terug naar bed. Het zal weer opstaan, maar het zal weigeren te schitteren.
Niemand speelt zo geïrriteerd als Lucy Lawless. Met ‘Been there, done that’ kan ze een knorrige, gefrustreerde Xena spelen die niet anders kan dan proberen het goede te doen, ook al werkt het nooit helemaal. Uiteindelijk ontdekt ze de bron van de tijdlus en brengt ze de hele dag niets anders door dan het meten van alle hoeken en gaten van het dorp, terwijl de enorme vechtpartij om haar heen voortduurt. Met de grootste chakram-worp van haar leven doorbreekt Xena de lus, en eerlijk gezegd is het een beetje verrassend dat ze Joxer maar één keer heeft vermoord.
Twee over-the-top clichés in één aflevering
Als een show lang genoeg duurt, wordt er een time-loop-aflevering weergegeven. Sterrenpoort SG-1 deed dit (“Window of Opportunity”), Star Trek: de volgende generatie had er één (“Oorzaak en Gevolg”), en na het succes van Fijne sterfdag, Rand van morgenEN Palm Springswe moeten er nog één doen Groundhog-dag films van de ene op de andere dag. Toen ‘Been There, Done That’ in 1997 werd uitgezonden, was het cliché nog niet zo versleten als nu, maar het was al zo cliché dat het schrijfteam precies wist waar het publiek voor stond op het moment dat de lus begon.
Door het toevoegen van de Romeo en Julia De time-loop-plot combineert twee overdreven verhalen tot één bomvolle aflevering die, tegen alle verwachtingen in, werkt. Het aanpassen van Shakespeares tragische liefdesverhaal tussen twee tieners die uiteindelijk wijdverbreide moorden en chaos veroorzaken, is een ander complot dat elke show heeft weten te verwezenlijken, inclusief Super Mario Bros. Supershow en elke procedure die u maar kunt bedenken. Xena’s ontmoeting met het verhaal legt meer nadruk op de ruziënde familie en minder op de door sterren gekruiste geliefden, maar haar reactie, een gefrustreerde zucht, komt overeen met de manier waarop de meeste kijkers reageren op weer een nieuwe hervertelling.
Xena: Strijdersprinses staat vol verwijzingen naar andere films, shows en verhalen, inclusief een hele passende aflevering Vrij. Let op en je ziet beelden die rechtstreeks uit John Wayne-films zijn genomen, met regels uit Dom en dommeren aangezien het een productie van Sam Raimi is, zijn er meer dan een paar boze dood toespelingen. Dertig jaar later is de goedkope serie die ons een actie-icoon opleverde nog steeds even populair als altijd, en dat is grotendeels te danken aan afleveringen als ‘Been There, Done That’ die niet bang zijn om naar het publiek te knipogen, waarbij alle verwachtingen dat het een serieus verhaal zal worden worden terzijde geschoven en de kijkers in staat worden gesteld achterover te leunen, te ontspannen en zinloos plezier te hebben.
