Van Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Als we eerlijk zijn, is het wezenlijke probleem met de meeste vampierfilms dat de filmmakers deze innemende wezens niet begrijpen en een film maken die zich op niets anders dan bloed en bloedvergieten concentreert. Vampieren worden echter verondersteld de belichaming te zijn van verleidelijk kwaad, en hun verschijningen op het scherm moeten tussen het angstaanjagende en het betoverende zweven. Misschien wel de enige regisseur die dit echt begrijpt, is de legendarische regisseur Francis Ford Coppola, wiens sexy en iconische meesterwerk uit de jaren 90 Dracula van Bram Stoker (1992) is nu te streamen op Netflix.
Het perceel van Dracula van Bram Stoker zou voor elke horrorfan die zijn geld waard is heel bekend moeten zijn: het begint allemaal wanneer een jonge advocaat de taak krijgt een nieuw huis te vinden voor de mysterieuze graaf Dracula. Maar de bloedzuigende demon richt zijn zinnen op de vriendin van de jongeman, in de overtuiging dat zij de reïncarnatie is van zijn eigen, al lang overleden vrouw. De obsessie van de demon met haar dreigt deze jonge geliefden uit elkaar te drijven, en de daaruit voortvloeiende razernij zou heel Londen met hun relatie kunnen verwoesten.
Een cast van Hollywood’s leidende figuren
De cast vanBStokers Dracula het staat vol met grote namen, waaronder iconen uit de jaren 80 Winona Ryder (vooral bekend van Kleine vrouwen) en Keanu Reeves (vooral bekend van De Matrix). De film is tevens de hoofdpersoon Antonius Hopkins (vooral bekend van De stilte van de lammeren) en Cary Elwes (vooral bekend van De prinsessenbruid). In een werkelijk geïnspireerde twist bevat de film ook muzieklegende Tom Waits als Renfield, Dracula’s gedenkwaardige maniakale dienaar.
Maar niemand hier handelt harder dan dat Gary Oldmann (vooral bekend van De donkere ridder), die feitelijk verschillende incarnaties van graaf Dracula speelt. We zien hem als een jongere man die God in de steek laat om de belichaming van het kwaad te worden, en we zien hem als een oudere griezel die de levenskracht van anderen moet kwijtraken. We zien hem ook als een dappere hengst die door de straten van het 19e-eeuwse Londen sluipt en iedereen er moeiteloos aan herinnert hoe verleidelijk het kwaad werkelijk kan zijn.
Het was een monsterlijke botsing
Het enorme budget van $40 miljoen liet zien hoe serieus het was Francis Ford Coppola het ging over het maken van een horrorfilm zoals Hollywood nog nooit eerder had gezien. Gelukkig betaalde de film zichzelf ruimschoots terug: Dracula van Bram Stoker het bracht uiteindelijk $ 225,9 miljoen mee naar huis, waardoor het een werkelijk monstersucces werd. Naast commercieel succes wist Coppola’s succes ook indruk te maken op critici, wat nog opmerkelijker is als je bedenkt hoeveel professionele recensenten het griezelige genre doorgaans haten (tenminste totdat ‘verheven’ horror hen een mooi excuus gaf om dergelijke films hoog te rangschikken).
Wanneer Dracula van Bram Stoker uitkwam, zette het al snel zijn tanden in filmcritici die schreeuwden om een nieuwe kijk op het vampiergenre. Het heeft 69 procent meer Rotte tomatenwaarbij critici de bijzondere uitvoeringen van Gary Oldman en andere getalenteerde artiesten prezen. Meer in het algemeen prezen ze ook regisseur Francis Ford Coppola voor het redden van deze iconische personages uit campy en stoffige interpretaties, het moderniseren van het oude Dracula-verhaal en het slanker, sexyer en eleganter dan ooit te maken.
Een Oscar-angst
Net als de belangrijkste slechterik die door Londen zwerft, Dracula van Bram Stoker won de Academy Awards en nam drie verschillende Oscars mee naar huis. Dit omvatte Oscars voor Beste Geluidsmontage, Beste Make-up en Beste Kostuumontwerp. Het werd ook genomineerd voor Beste Art Direction, maar verloor die specifieke prijs Einde Howard.
Tot vandaag, Dracula van Bram Stoker het is een bijzondere filmische prestatie, die nooit helemaal in één genre past. Natuurlijk werkt het perfect als horrorfilm en deze weelderige en enge beelden zullen je zeker tot het einde van je dagen achtervolgen. Maar de film werkt ook als een onvoorspelbaar monsterlijk liefdesverhaal, waardoor je lang voordat de credits verschijnen, sympathiseert met de titulaire vampier.
Over weelderige beelden gesproken: Francis Ford Coppola doordrenkt bijna elke scène met een overdreven esthetiek waardoor je je afvraagt: “hoe heeft hij dat gedaan?” opnieuw en opnieuw. Van de stille scènes van een rijdende trein tot de luidruchtige grandeur van de losgelaten graaf, Dracula van Bram Stoker is de visueel meest weelderige horrorfilm die je ooit zult zien. Zelfs als je afgeleid raakt (hey, de dialoog van Keanu Reeves zal dat met je doen!), is het onmiskenbaar moeilijk om je ogen af te wenden van een film die er zo verdomd goed uitziet.
Dracula: dood en geliefd
Het is niet de beste vampierfilm ooit gemaakt; die eer behoort nog steeds tot 1931 Draculawaarin Bella Lugosi horrorfans kennis liet maken met een onvergetelijk tijdperk van monsters. Maar Dracula van Bram Stoker het is absoluut de beste iconisch film met ieders favoriete bloedzuiger in de hoofdrol, en levert van begin tot eind onvergetelijke spanning en onmiskenbare spanning op. Coppola verdient in ieder geval de eer voor het updaten en naar een hoger niveau tillen van een genre dat lange tijd een aandeel in zijn hart leek te hebben.
Ben je het ermee eens? Dracula van Bram Stoker Is dit een verdomd goede tijd, of wil je dit elegante, bovennatuurlijke spel graag in het zonlicht zien branden? Je weet het pas als je je afstandsbediening hebt gevonden (je hebt hem bij de post achtergelaten, weet je nog?) en ernaar kunt streamen Netflix. Zelfs als je niet zo bang bent voor Gary Oldman’s Dracula, kun je tot op het bot verkild raken door het engste deel van de hele film: het accent van Keanu Reeves!
