Isaac Asimov werkte samen met een sciencefictionlegende aan An Unfilmable I, Robot Script

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen die via de links worden gedaan.

Isaac Asimov publiceerde zijn korte verhalenbundel “I, Robot” in 1950, waarin hij verschillende verhalen met een robotthema verzamelde die hij eerder had ingediend bij sciencefictiontijdschriften zoals “Astounding Science Fiction” en “Super Science Stories”. Het boek bestaat uit negen verhalen die alle fijne kneepjes van het creëren van kunstmatige levensvormen behandelen en de ethiek waaraan ze zich moeten houden. Een van de verhalen, ‘Runaround’, introduceerde Asimovs beroemde Drie Wetten van de Robotica, die volgens de auteur noodzakelijk waren om ervoor te zorgen dat er nooit een regelrechte opstand van robots tegen mensen zou komen.

Het boek werd algemeen bekend onder sciencefictionliefhebbers, en de wetten van Asimov werden openlijk besproken in alle echte gesprekken over robotica. In de jaren zestig werden drie van de “I, Robot” -verhalen aangepast tot afleveringen van anthologietelevisieshows. Het moderne publiek is misschien meer bekend met ‘Ik, Robot’. Alex Proyas-film uit 2004 met in de hoofdrol Will Smith (die Elon Musk wel of niet heeft beïnvloed)een losse bewerking van het verhaal “Little Lost Robot”.

Maar eind jaren zeventig werkten Asimov en de gevierde sciencefictionauteur Harlan Ellison samen aan een mogelijke filmversie van “I, Robot” die volledig recht zou doen aan Asimovs originele verhalen. Beide auteurs wilden een echte sciencefictionfilm voor volwassenen schrijven, iets wat beiden nog niet hadden gedacht. Ellison’s scenario werd gedetailleerd beschreven in de biografie uit 2002 “Harlan Ellison: De rand van de eeuwigheid”, en zijn idee was om verschillende verhalen in “I, Robot” op te voeren als flashbacks in een karakterverkenning vergelijkbaar met Citizen Kane (die vergelijkbaar was met de flashback-structuur van het boek). Ellison beschreef zijn ervaring met het schrijven van het scenario voor “I, Robot”. een interview uit 1979 met Comics Journalen herinnerde zich veel strijd en frustratie met Hollywood. Hij herinnerde zich ook dat zijn voltooide script bijna onwerkbaar was.

Ellison vertelde de interviewer eerst dat het werken aan het scenario voor “I, Robot” een moeizaam, tijdrovend project was dat zowel zijn gezondheid als zijn romances verpestte. Het lijkt erop dat Ellison te “in de zone” was tijdens het schrijven van dit script. Zoals hij de ervaring beschreef:

“Ik heb een heel jaar besteed, van november vorig jaar tot afgelopen november, aan het schrijven van ‘I, Robot’ voor Warner Brothers. Het was een heel jaar; het verpestte mijn gezondheid, verpestte al mijn relaties. De vrouw met wie ik aan het daten was, kwam op een dag mijn kantoor binnen en zei: ‘Vergeet het maar! Ik heb me hier niet voor aangemeld!’ (Ik had me dagenlang niet gewassen, zonder mijn tanden te poetsen, zonder te scheren. Ik was als een dier.’

Volgens Ellison en zijn biografie was het scenario voor ‘I, Robot’ echter te complex om op het grote scherm te worden gemaakt. Het soort speciale effecten dat nodig was om te creëren wat Ellison wilde, bestond nog niet. Iedereen bij Warner Bros. vond het script van Ellison leuk, maar stelde voor dat de auteur naar enkele van hun aantekeningen zou luisteren. Iedereen die iets over Harlan Ellison weet, weet dat hij notoir chagrijnig was en ‘studio-aantekeningen’ als de ultieme belediging beschouwde. Zoek zijn ervaring schrijf de beste “Star Trek”-aflevering.. Hij haatte de ervaring.

Ellison heeft de aantekeningen van WB doorgestuurd. Over de interactie zei Ellison:

“Ze zeiden: ‘Het is een geniaal werk’ – dat is een rechtstreeks citaat – ‘het is een geniaal werk, het is briljant… we zouden graag wat veranderingen willen.’ Dus ik gaf het door, ik was niet van plan het te herschrijven, dus namen ze het van mij af en gaven het de afgelopen tien maanden aan vier andere schrijvers.”

En dat was niet het einde van de Ellison-saga.

Volgens Ellison was er veel vraag naar hem bij Warner Bros., die echt wilde dat hij dit script zou voltooien. In 1979 had Ellison echter al genoeg van Hollywood, nadat hij had gezien hoe zijn scenario’s werden omgezet in televisieshows die hij haatte. Toen Warner bij hem aanklopte en Ellison smeekte om het scenario voor ‘I, Robot’ te herschrijven, gooide hij het in zijn gezicht:

“Een week geleden gingen ze op één knie zitten en zeiden: ‘Zou je terug willen gaan naar het script en dit doen?’ Ik zei: “Als je uit mijn buurt blijft.” Ga uit mijn verdomde gezicht en dan zal ik het doen.’ Ze zeiden: ‘Euh, ik zat te wachten tot je zou zeggen: ‘Ik heb het je toch gezegd.’ En ik zei: ‘Ik hoef niet te zeggen: ‘Ik zei het je toch’, klootzak. Ik had gelijk in het begin.”

Ellison vervolgde:

“Je betaalt me ​​geen 150.000 dollar om een ​​verdomde film te schrijven die je in vijftien jaar niet zou kunnen maken, en ik doe het, en je vertelt me ​​dat ik dit personage hiervoor moet veranderen, en dit personage daarvoor. Ik zei: we gaan Susan Calvin niet veranderen in ‘Rocky’, alleen zodat de klootzakken die in deze vier-in-één-theaters zitten, kunnen klappen. Fuck die klootzakken, man.’

Na een korte pauze dacht Ellison na: ‘Ik word steeds prikkelbaarder op mijn oude dag. Is het je opgevallen?’ Uiteindelijk zou de film ‘I, Robot’ pas in 2004 gemaakt worden. Ellison had daar niets mee te maken. Maar zijn ruzie met Hollywood zou tot ver in de 21e eeuw voortduren, net als toen aangeklaagd vanwege de film “In Time”, Bijvoorbeeld.