Billy Bob Thornton ging acteren iets later dan verwacht. Hij was al afgestudeerd en werkte als asfaltstrooier, nadat hij was gestopt met een psychologieprogramma waarvan hij zei dat het niet de juiste keuze voor hem was. Pas halverwege de jaren tachtig, toen hij de dertig naderde, verhuisde Thornton naar Los Angeles om een acteercarrière na te streven. Zijn eerste professionele filmrol was een kleine rol in een kopie van “Deliverance” genaamd “Hunter’s Blood”, uitgebracht in 1986.
In 1996 was Thornton echter gefrustreerd. Hij had het al tien jaar moeilijk, maar hij had geen project dat hij echt het zijne kon noemen. Hij begon een personage te ontwikkelen genaamd Karl, een man met een ontwikkelingsstoornis uit Arkansas met een goed hart maar weinig begrip van de wereld. Het personage werd al snel een one-man show, vervolgens een korte film en vervolgens de speelfilm ‘Sling Blade’ uit 1996, die Thornton ook schreef en regisseerde. De film won het beste scenario bij de Oscars en leverde Thorton een nominatie op voor zijn acteerwerk.
Thornton is sindsdien meedogenloos blijven optreden en is een prijswinnaar. Wat de regie betreft, maakte hij echter slechts vier andere films: de westernflop uit 2000 “All the Pretty Horses”, “Daddy and Them” in 2001, “The King of Luck” in 2011 en “Jayne Mansfield’s Car” in 2013.
Waarom heeft hij sindsdien geen film meer geregisseerd? Thornton onthulde de betreurenswaardige reden in een interview met CBS. Het lijkt erop dat zijn interesses als regisseur naar zijn mening te niche zijn voor het reguliere publiek en waarschijnlijk niet gefinancierd zouden worden. Thornton wil blijkbaar meer films maken gebaseerd op de literatuur van het Amerikaanse Diepe Zuiden, en vindt dat daar niet genoeg publiek voor is. Anders heeft de muze hem verlaten.
Billy Bob Thornton wil alleen nichefilms regisseren
Toen hem werd gevraagd of hij ooit nog een keer zou regisseren, was Thornton eerlijk en zei:
“Weet je, ik weet niet of iemand wil zien wat ik te zeggen heb als regisseur of schrijver, omdat al mijn materiaal gebaseerd is op de zuidelijke literatuur. En ik denk niet dat die verhalen op dit moment voor iemand echt relevant zouden zijn. Dus ik betwijfel of ik dat ooit nog een keer zal doen.”
‘Zuidelijke literatuur’ beschrijft doorgaans een aantal schrijfstromingen die afkomstig zijn uit het Zuiden en verwijst meestal naar boeken die in het begin van de 20e eeuw zijn gepubliceerd. Het was een beweging die de afzonderlijke culturen van het Zuiden erkende, grotendeels beïnvloed door de slavernij en de Amerikaanse Burgeroorlog. Sommigen zijn zeer kritisch over de zuidelijke houding en het aanhoudende racisme (zie: Harper Lee’s “To Kill a Mockingbird”), terwijl anderen opscheppen over een mythisch “verloren zaak”-verhaal over de Confederatie (zie: Margaret Mitchell’s “Gone with the Wind”). Uitblinkers van de beweging zijn onder meer William Faulkner, Alice Walker en Richard Wright, maar de beweging omvat ook werken van Thomas Wolfe en James Agee.
Faulkner staat er om bekend dat hij niet verfilmbaar is (hij handelt over psychologisch realisme en innerlijke monologen), hoewel James Franco zijn verhalen ‘As I Lay Dying’ en ‘The Sound and the Fury’ in 2013 en 2014 op beruchte wijze verfilmde. Thornton heeft niet gezegd welke van de bovengenoemde auteurs hij graag zou willen verfilmen, maar wie hij ook is, hij vindt dat ze te duister zijn voor het reguliere publiek. De opmerking die hij maakte over de irrelevantie van de zuidelijke literatuur kan ook geïnspireerd zijn door Hollywoods roep om inclusiviteit; een verhaal over de burgeroorlog als een ‘verloren zaak’ zou in de jaren twintig niet goed hebben gewerkt.
De komende tijd zal hij dus weg zijn van de regisseursstoel. Dat is hij Momenteel ben ik bezig met “Landman”.Hoe dan ook.
