De deadline Lees het script vervolgt de serie met de scenario’s van de meest besproken films van het prijzenseizoen De stem van Hind Rajab van Willade distributieafdeling van het productiebedrijf van de film. Geschreven en geregisseerd door de voor een Oscar genomineerde regisseur Kaouther Ben Haniahet docudrama beschrijft de tragische dood van de 6-jarige Hind Rajab in Gaza-stad.
De film schreef geschiedenis op het filmfestival van Venetië, won de Grote Juryprijs en ontving een recordbrekende staande ovatie van 23 minuten en 50 seconden – het langste van welk festival dan ook. De film won naast vele andere prijzen de World Grand Jury Silver Lion en is genomineerd voor een aantal Europese filmprijzen waaronder de beste Europese film, gemaakt op De lijst met Oscar-genomineerden als de deelname van Tunesië aan de internationale speelfilmrace, en maakt kans op de beste niet-Engelstalige film Gouden Bol deze avond.
In plaats van het geweld in de straten van Gaza direct weer te geven, kiest Ben Hania voor een claustrofobische setting: het Palestijnse Rode Halve Maan-scheepscentrum in Ramallah. Deze artistieke beslissing verlegt de focus van het slagveld naar de psychologische en bureaucratische nachtmerrie waarmee degenen worden geconfronteerd die wanhopig proberen een reddingsactie op honderden kilometers afstand te organiseren.
Het scenario, geschreven door Ben Hania, integreert de realiteit met scriptdrama. Het meest diepgaande kenmerk is het gebruik van daadwerkelijke audio-opnamen van 70 minuten van Hinds telefoontjes naar coördinatoren. In plaats van dat een kindacteur deze momenten naspeelt, is het script opgebouwd rond de echte stem van Hind, waardoor ze een verontrustende en onzichtbare aanwezigheid in de hele film is. Acteurs, waaronder Saja Kilani en Motaz Malhees, treden op naast deze archiefopnamen en reageren in realtime op de smeekbeden van het kind. De techniek vervaagt de grens tussen documentaire en fictie, waardoor het publiek in dezelfde positie wordt gedwongen als de operators: luisterend naar een tragedie hebben ze geen macht om ze te stoppen.
Het script van Ben Hania is ontwikkeld aan de hand van uitgebreide interviews met daadwerkelijke PRCS-vrijwilligers die de telefoontjes op 29 januari 2024 hebben afgehandeld. De dialoog is geworteld in deze getuigenissen en bevat de authentieke gebeden, troostende woorden en hectische interne debatten die plaatsvonden toen het personeel de complexe militaire en bureaucratische hindernissen moest overwinnen die nodig waren om een ambulance te sturen. Door zich te concentreren op de ‘onzichtbare’ elementen van de tragedie – het wachten, de stilte en de schrijnende zoektocht naar militaire goedkeuring – vermijdt de film een traditionele oorlogsfilm te worden. In plaats daarvan wordt het een snelle thriller die humanitaire hulpsystemen onderzoekt en het diepgaande onvermogen van de internationale gemeenschap om één kind te beschermen.
De verhaalstructuur volgt het chronologische verloop van die dag, beginnend met de eerste noodoproep van Hinds neef en eindigend met het verlies van contact met zowel het kleine meisje als de paramedici die zijn gestuurd om haar te redden. De film, geproduceerd door een reeks Hollywood-zwaargewichten, waaronder Brad Pitt, Joaquin Phoenix, Rooney Mara en Jonathan Glazer, wordt geprezen als een humanistisch wonder vanwege zijn weigering om het geweld dat erin wordt gedocumenteerd te exploiteren. Door het verhaal te concentreren op de stemmen van de betrokkenen in plaats van op de beelden van hun vernietiging, De stem van Hind Rajab het dient zowel als een filmisch gedenkteken als als een brandende vraag naar verantwoordelijkheid.
Lees het onderstaande script.
