Lindsey Vonn hij vraagt om geen medeleven nadat hij zijn vierde post-catastrofale operatie heeft ondergaan Olympische Winterspelen 2026 ongeluk.
“De operatie is goed verlopen vandaag!” Gelukkig kan ik eindelijk terugkeren naar de Verenigde Staten! Zodra ik terugkom, zal ik je meer updates en informatie geven over mijn blessure… Maar tot die tijd, terwijl ik hier in mijn bed zit na te denken, heb ik een aantal gedachten die ik graag met je wil delen…” Vonn, 41, schreef op zaterdag 14 februari via Instagram, naast een video van Olympisch skiën.
“Ik lees veel berichten en reacties waarin staat dat wat mij is overkomen hen verdrietig maakt”, vervolgde Vonn. “Wees alsjeblieft niet verdrietig. Ik verwelkom empathie, liefde en steun met een open hart, maar alsjeblieft geen verdriet en sympathie. In plaats daarvan hoop ik dat het je de kracht geeft om te blijven vechten, want dat is wat ik doe en dat is wat ik zal blijven doen. Altijd.”
Vonn voegde hieraan toe: “Als ik terugdenk aan mijn ongeval, stond ik niet aan het starthek zonder mij bewust te zijn van de mogelijke gevolgen. Ik wist wat ik deed. Ik koos ervoor om een risico te nemen. Elke skiër in dat starthek nam hetzelfde risico. Want zelfs als je de sterkste persoon ter wereld bent, heeft de berg altijd de kaarten in handen.”
Supporters en fans van Team USA over de hele wereld volgen Vonn’s pad naar de Olympische Winterspelen van 2026 nadat ze haar aankondiging had aangekondigd terugkeer naar het professionele skiën. (Von 2019 met pensioen na de Wereldkampioenschappen in Zweden, maar kondigde zijn terugkeer aan in 2024.)
Tijdens een WK-race in Zwitserland op 30 januari, Vonn scheurde haar voorste kruisband volledig – slechts negen dagen voor de Olympische competitie.
“Na uitgebreid overleg met artsen, intensive care, fysieke tests en het skiën van vandaag, heb ik vastgesteld dat ik zondag in staat ben om deel te nemen aan de Olympische afdaling”, zei Vonn op 1 februari, waarbij hij opmerkte dat gepland om te concurreren zelfs zonder dat zijn kruisband intact is. “Het is duidelijk dat ik nog een trainingsrun moet doen, zoals vereist om zondag te lopen, maar… ik heb vertrouwen in het vermogen van mijn lichaam om te presteren. Ondanks de blessures is mijn knie stabiel, heb ik geen zwelling en worden mijn spieren geactiveerd en reageren zoals ze zouden moeten.”
Vonn ging op zondag 8 februari de piste op voor haar damesafdaling. Helaas sloeg het noodlot 13 seconden na haar run toe toen ze crashte en uiteindelijk van het parcours naar een Italiaans ziekenhuis werd gevlogen. Vonn onderging vervolgens “een orthopedische operatie om een breuk gemeld aan het linkerbeenen werd “behandeld door een multidisciplinair team”, lezen we in een verklaring die destijds werd vrijgegeven door het Ca’ Foncello-ziekenhuis.
“Ik was bereid risico’s te nemen, te pushen en op te offeren voor iets waarvan ik wist dat ik er absoluut toe in staat was”, vervolgde Vonn zaterdag. “Ik zal altijd het risico lopen om te vallen terwijl ik alles geef, in plaats van mijn volledige potentieel te benutten en er spijt van te krijgen. Ik wil nooit over de finish komen en zeggen: ‘Wat als?’ En eerlijk gezegd was ik op dat moment fysiek sterker dan ik in het verleden vaak was geweest. Absoluut sterker dan toen ik in 2019 mijn carrière beëindigde, toen ik op het WK een bronzen medaille behaalde.”
Vonn voegde toe: “En mentaal… mentaal was ik perfect. Helder, gefocust, hongerig, agressief maar volkomen kalm… net zoals ik de afgelopen maanden had getraind toen ik dit seizoen bij elke afdaling op het podium stond. Twee overwinningen en bovenaan het klassement… het was allemaal een test om me voor te bereiden op de Olympische Spelen. Mentaal was ik er beter klaar voor dan ooit tevoren.”
Vonn sloot haar bericht af met de opmerking dat “alleen maar omdat ik klaar was” voor de Olympische Winterspelen van 2026 “mij niets garandeerde.”
“Niets in het leven is gegarandeerd. Dit is de gok van het najagen van je dromen. Je kunt vallen, maar als je het niet probeert, zul je het nooit weten”, voegde hij eraan toe. “Dus wees alsjeblieft niet verdrietig. De rit is de val waard. Als ik ’s avonds mijn ogen sluit, heb ik geen spijt en blijft de liefde die ik heb voor het skiën. Ik kan niet wachten op het moment dat ik weer bovenop de berg kan staan. En dat zal ik ook doen.”




