Mardaani 3
Regie: Abhiraj Minawala
Acteurs: Rani Mukerji, Mallika Prasad
Beoordeling: 3 sterren
Sindsdien heeft het me een hele tijd gekost om de verbinding te traceren Rani (Mukerji) Hij speelt de hoofdpersoon in deze franchise, Mardaani, de titels zijn afkomstig uit Subhadra Kumar Chauhan’s poëtische eerbetoon aan de Rani van jhansi, uit de opstand van 1857: ‘Khoob Ladi Mardaani.
Dat gezegd hebbende, is de film zelf een geweldig contrapunt voor de wilde macho-man-rodeohelden waar we op het scherm meer aan gewend zijn, terwijl ze hun haar in de lucht zien vliegen terwijl ze aan harnassen slingeren als circusclowns.
Hoewel even uitbundig en nog steeds een acteur, Mardaani voegt een passende vrouwelijke energie toe met een heldin in hetzelfde deel. De inzet lijkt op het eerste gezicht misschien niet zo hoog als die van hypermannelijke helden die, om zo te zeggen, de transnationale politiek beïnvloeden.
De hoofdagent, Shivani Shivaji Roy (let op haar middelste naam), is vooral gespecialiseerd in relatief meer lokale misdaden tegen vrouwen; handel in minderjarigen, in dit geval (en ook in de voorgaande gevallen).
Maar aan de andere kant, noem gewoon de Epstein-dossiers over machtige pedofielen, zodat de Amerikaanse president nu meteen een ander land kan binnenvallen!
Dus wie zegt dat minderjarige vrouwen die tot prostitutie worden gedwongen, niet serieus genoeg zijn om de wereld te veranderen?
Hoe het ook zij, de plot wordt hier gelukkig zelfs iets dichter.
In de zin dat we weten dat kleine meisjes uit de buitenwijken worden gehaald om als bedelaars op straat te dienen. Maar de slechteriken zitten achter een bepaald type meisjes aan en nemen samen bloedmonsters af, waardoor je je afvraagt wat er werkelijk op het spel staat, buiten het voor de hand liggende.
Dit zorgt ervoor dat je als publiek verslaafd blijft aan wat er daarna gebeurt. Naast wat er aan de hand is natuurlijk.
Het scenario en de dialogen worden toegeschreven aan Aayush Gupta (The Spoorweg Men), met het verhaal toegeschreven aan Deepak Kingrani (Sirf Ek Bandaa Kaafi Hai), Baljeet Singh Marwah, samen met Aayush.
Hun script, voldoende gedetailleerd, ontvouwt zich met een reeks wendingen, waarin het moeilijk is om onderscheid te maken tussen de goeden en de slechteriken.
Een deel ervan is duidelijk verzonnen. Ja, en ik heb er wat vragen over. Maar ze grenzen aan spoilers. Ik wil dat je de film bekijkt. Dus ik bewaar dit voor wanneer/als ik de hierboven genoemde jongens ooit ontmoet.
Terwijl de misdaden op de foto, onder het grotere bedel-/maffia-syndicaat, blijkbaar al een tijdje aan de gang zijn, begint Mardaani met de onvrijwillige ontvoering van een jong meisje in Bulandshahar, UP.
De actie verplaatst zich naar de nabijgelegen hoofdstad van het land, met chaos/verwarring over het losgeld, dat snel wordt uitgevoerd in een volle menigte Delhi metrostation (door de nieuwe regisseur Abhiraj Minawala; de oude assistent van de producenten, Yash Raj).
Het vermiste meisje blijkt de dochter te zijn van een Indiase ambassadeur. Vandaar de oproep tot staatsinterventie via de speciale agent Shivani, die naar mijn mening een tamelijk onmogelijke carrière als politieagent heeft gehad.
Eerst als inspecteur bij de misdaadafdeling van Mumbai (eerste deel), daarna als SP in Rajasthan (vervolg) en vervolgens bij het CRPF, momenteel belast met een speciaal onderzoek door de Indiase minister van Binnenlandse Zaken.
Het is niet nodig om bijzonder ongelovig te klinken. Hij is echt een tovenaar, hij kan aanwijzingen zo ingewikkeld als simpele puzzels in zijn hoofd oplossen.
Fysiek denk ik niet dat kleine Rani ooit geschikt is voor deze rol. Nou, Lanky wist het ook niet Bachchantoen hij de vechtmeester van de “boze jongeman” naar buiten bracht.
Wat onmiskenbaar is, is het verband. Ik schrijf dit grotendeels toe aan de jaren negentig. Vergeet de rage diëten en de wetenschap van een lang leven, er is iets dat sterren uit dat decennium aten, samen met boterkip of maachh-bhaat, waardoor de levensduur van hun carrière eindeloos lijkt.
Voor veel acteurs van in de dertig zou het moeilijk zijn om Rani’s kracht en energie te evenaren. Hij speelt al 30 jaar in de films!
Het punt is echter dit. De eerste Mardaani verscheen in 2014, het jaar waarin de Indiase politiek veranderde. Net als onze schermkijkervaring, kort daarna, met OTT-streaminginhoud, bijna volledig gericht op duistere misdaadthrillers. Velen van hen hebben vrouwelijke politieagenten in het centrum.
Bijvoorbeeld de Indiase serie die ik nu kijk, Daldal, vrijwel onmiddellijk daarna Misdaad in Delhi 3, en degene die ik hierna wil vangen, Kohrra 2, zijn allemaal politieprocedures, met vrouwelijke sterren die politieagent spelen!
Wat blijft dan de USP van Mardaani? Ik vermoed dat de energie van de hoofdpersonen in gelijke mate voortkomt uit nieuw geïntroduceerde schurken, die daarna een behoorlijke carrière voor zichzelf hebben opgebouwd: Tahir Raj Bhasin (één), Vishal Jethwa (twee).
Ik ga hier geen vergelijkingen maken. De belangrijkste slechterik van Mardaani 3 is een vrouw (Mallika Prasad), die heel goed een donker alter ego van Rani zelf zou kunnen zijn: dezelfde lichtbruine ogen, hese stem, enigszins kalme houding.
Er is een scène waarin deze duistere heer van de vleeshandel zich van zijn dekbed afwendt om zichzelf te onthullen.
Ik voelde even een lichte schok, alsof ik Sadashiv Amrapurkar uit Sadak meemaakte. Ik kreeg kippenvel toen ik haar daarna een paar scènes zag.
Ja, dit kan alleen gebeuren in een donkere kamer. Nee, dat zou hij thuis niet doen, op een klein scherm.
