Tussen films als ‘Cocaine Bear’, ‘Primate’ en de schijnbaar constante aanvoer van haaienthrillers die de laatste tijd zijn uitgebracht, film over moordende dieren ze hebben momenteel een momentje. Het idee om de killer beasts, eh, klassiekers (bij gebrek aan een betere term) opnieuw te maken om nieuwe dingen te doen, is ook springlevend, zoals de nieuwste “Anaconda” bewees. En natuurlijk leeft de geest van auteur Michael Crichton voort in verschillende hoeken van film en televisie, het meest direct in de doorlopende serie “Jurassic World”. Dit alles wil zeggen dat er schatten verborgen zijn in de catalogus van Crichton die wachten om te worden gedolven, of opnieuw gedolven in het geval van zijn roman uit 1980, ‘Congo’.
Natuurlijk werd “Congo” omgevormd tot een speelfilm die iets meer dan 30 jaar geleden kritisch mislukteEN heeft zijn fans. Maar zelfs fans van de door Frank Marshall geregisseerde film zouden toegeven dat hun liefde voor de film meer te maken heeft met de ongelooflijk geweldige cast (Laura Linney! Ernie Hudson, in zijn favoriete rol! Delroy Lindo!! Tim Curry!!!) en zijn semi-onvrijwillige kamp zijn meer waard dan wat dan ook. Dit laatste element kwam grotendeels dankzij het scenario van toneelschrijver John Patrick Shanley, wiens filmische werk voortdurend een vleugje absurditeit heeft. Hoewel die toon wonderen doet voor films als ‘Moonstruck’ en ‘Joe Versus the Volcano’, werd ‘Congo’ verscheurd tussen een bal hebben met zijn meer buitensporige elementen en proberen de emotionele inzet in het spel te houden.
Het is een onmiskenbaar leuk horloge, maar het raakt nooit helemaal de juiste toon voor het vlezige jungle-throwback-avontuur dat het wil zijn. Gezien het recente succes van films als ‘Primate’ en ‘Jurassic World Rebirth’ lijkt het erop dat de tijd nu rijp is voor een remake van ‘Congo’ die het oorspronkelijke concept van Crichton echt zou kunnen overnemen.
De apen in “Congo” zouden verbeterd kunnen worden met de technologie en kunstenaars van vandaag
Het blijkt dat Michael Crichton, lang voordat Frank Marshall erbij betrokken raakte, al jaren heeft gezwoegd om ‘Congo’ op het witte doek te brengen. Crichton zag zijn versie van de film als een klassiek pulpjungle-avontuur, iets dat leek op H. Rider Haggards ‘King Solomon’s Mines’. Het is geen toeval dat tijdens deze periode van helse ontwikkeling voor ‘Congo’ in 1985 werd een filmversie van Haggards roman geproduceerd als reactie op het enorme succes van de “Indiana Jones”-films van Steven Spielberg. Crichton werd ongetwijfeld gedeeltelijk op dezelfde manier beïnvloed; hij hoopte zelfs Sean Connery, met wie hij aan “The Great Train Robbery” had gewerkt (en die later de hoofdrol zou spelen in “Indiana Jones and the Last Crusade”), als de hoofdrol te spelen. Het enige dat de plannen van Crichton voortdurend dwarsboomde, was het aapkarakter van de film, Amy, tot een geloofwaardig leven brengen.
Marshall dacht dat dit probleem eindelijk was opgelost toen het ging om het filmen van zijn versie uit 1995, dankzij de aanzienlijke inspanningen van Stan Winston en zijn effectenstudio, die wonderen hadden verricht met hun praktische dinosauruscreaties voor Spielbergs ‘Jurassic Park’. slechts twee jaar eerder. Helaas, zoals Winston zelf achteraf opmerkte, “namen ze veel artistieke toestemming van Amy” waarvan de effectgoeroe vond dat die niet had mogen worden genomen. Maar stel je voor wat er nu met Amy’s karakter gedaan zou kunnen worden. Er is een enorme technologische vooruitgang geboekt als het gaat om realistische en expressieve apenkarakters die hele films kunnen ondersteunen. zoals te zien in “Koninkrijk van de Planeet van de Apen” en “De beste man.” Er zijn ook acteurs die ze geloofwaardig maken, waaronder Miguel Torres Umba, die in een praktische outfit optrad voor ‘Primate’. Het inzetten van al deze mensen en technieken om aan Amy te werken zou een geweldige co-ster zijn voor ‘Congo’.
Leunen op de avontuurlijke en spannende elementen van ‘Congo’ zou zijn vruchten afwerpen
Voor degenen onder ons die het Congo uit 1995 nog herinneren en er nog steeds van houden om terug te keren naar de film, liggen de geneugten van de film in de eigenaardigheden aan de rand: Amy’s Nintendo Power Glove-communicator, de militaire officier van Delroy Lindo die de Roemeense dandy van Tim Curry beveelt te stoppen met het eten van zijn sesamcake, en Jimmy Buffett bestuurt een vliegtuig. Let wel, deze lijst bevat niet de plot of daadwerkelijke scènes uit de film. Dat komt omdat Michael Crichtons kenmerkende mix van techno-paranoia, genre-gecodeerde terreur en wanbeheer van bedrijven zelf slecht wordt beheerd door Frank Marshall en zijn consorten. Het is waarschijnlijk niet allemaal de schuld van Marshall, aangezien zijn vorige film, ‘Arachnophobia’, een hybride horror-komedie was die deed denken aan de beste films van Joe Dante. Het is heel goed mogelijk dat studio Paramount Pictures, die duidelijk hoopte op een eigen licentie om geld te drukken a la “Jurassic Park”, te veel invloed op de procedure had, wat resulteerde in een film die veel potentieel heeft, maar nooit helemaal goed tot zijn recht komt.
Hoewel een remake van ‘Congo’ ongetwijfeld verleidelijk zou zijn om in de voetsporen van ‘Anaconda’ uit 2025 te treden en het komische nostalgische aspect van de film volledig te omarmen, lijkt het verstandiger en brutaler als iemand probeert ‘Congo’ te maken tot wat het oorspronkelijk bedoeld was: eng, of op zijn minst eng genoeg voor een zomerse blockbuster. Een nieuw ‘Congo’ hoeft niet zo schokkend of brutaal te zijn als ‘Primate’, maar het zou gemakkelijk de goedaardige spanning van ‘Jurassic World Rebirth’ kunnen nabootsen. Als iemand zich echt los wilde laten, zou dat misschien kunnen een soortgelijke toon als ‘Beast’ uit 2022.
Misschien is het Crichtons oorspronkelijke idee van een klassieke avonturenfilm die een nieuw ‘Congo’ zou moeten proberen te bereiken. Filmmakers moeten er in ieder geval rekening mee houden dat er mogelijk nog een ruwe diamant ligt in de bergen van ‘Congo’.
