Door Jonathan Klotz en Joshua Tyler | Gepubliceerd
De jaren negentig en het begin van de jaren 2000 produceerden tonnen wilde, vermakelijke sciencefiction op tv, maar dat leek in de jaren 2010 te verdwijnen. Het werd vervangen door superserieuze programmering zoals Battlestar Galactica EN De uitgestrektheidmet nog maar weinig luchtige avonturen voor sciencefictionfans.
Eén show durfde echter anders te zijn. Het ging tegen de trend in en leverde een reeks leuke ruimteavonturen op, waarmee het gemakkelijk vijf volledige seizoenen verdiende.
Verloren in een waas van angst voor twintigers leek bijna niemand het op te merken, maar het is tijd om daar verandering in te brengen. Dit is het Omdat Killjoy faalde.
Glimworm het was niet de eerste serie waarin de sci-fi-western mashup werd gebruikt, maar het maakte deze wel populair. Zelfs vandaag de dag is dit waar mensen aan denken als ze ‘space western’ horen. Tientallen jaren later is het gebruikelijk geworden dat sciencefictionshows aspecten van westerns opnemen in hun wereldopbouw en verhalenvertelling. Zelfs als de stofdoeken en de zesschieters ontbreken, Spelbreker weerspiegelt dezelfde geest van het Oude Westen.
Na een drietal premiejagers die voortdurend te slim af zijn en vaak op de vlucht zijn voor de ene of de andere groep, valt het niet op hoe Glimwormmaar het jeukt hetzelfde. Een Killjoy is een premiejager. In de eerste aflevering ontmoeten we onze “helden”, Dutch en Johnny, terwijl ze een moordbevel uitvaardigen voor Andras in wat een routinemissie lijkt.
Het blijkt echter dat “Andras” eigenlijk Johnny’s broer D’avin is, dus vinden ze een manier om het moordbevel te vernietigen. D’avin voegt zich bij hen als het nieuwste lid van de Killjoys en wordt zo de surrogaat van het publiek om meer te leren over de harde zaken.
Dit zijn nog maar de eerste twee afleveringen van Spelbrekerdat al snel overgaat in een ritme van episodische avonturen gecombineerd met de gebruikelijke mythologische boog die zich op de achtergrond afspeelt. In tegenstelling tot sommigen sciencefiction bewijst dat je niet de juiste balans kunt vinden, dit origineel van SyFy brengt de zaken in beweging vanaf het woord ‘go’.
De Killjoys werken als officieren voor de RAC (Reclamation Apprehension Coalition), een van de vele facties in het universum. Het draait allemaal om Old Town, een industriële stad die grotendeels wordt gecontroleerd door de Company, een enorm conglomeraat dat de handel in een wurggreep heeft. Je kunt zien waar het conflict zit Spelbreker gaat, maar zoals in elke serie over het leven aan de rand van de samenleving, kunnen allianties met de wind veranderen.
Tijdens de run op SyFy, Spelbreker heeft veel lof ontvangen voor de verrassende diepte van zijn wereld. In tegenstelling tot Glimwormdie geen tijd hadden om veel van de werking van de Inner Planets uit te leggen, duikt deze serie in de politiek, uitvluchten en geheime complotten waarbij onsterfelijke supersoldaten betrokken zijn.
Omdat Killjoy faalde
Spelbreker kreeg tijdens zijn run nooit de eer die het verdiende, maar het SyFy-kanaal behandelde het goed. Het werd na vijf seizoenen geannuleerd, maar SyFy liet het op zijn eigen voorwaarden eindigen, iets wat genre-televisie bijna nooit krijgt.
Ondanks dat hij vijf seizoenen heeft gekregen, Spelbreker is nooit echt op de radar van de meeste sciencefictionfans geëxplodeerd, en vandaag, slechts een paar jaar nadat de show in 2019 eindigde, is het bijna vergeten. Wat is er gebeurd? Waarom is het geen belangrijker onderdeel van het gesprek?
Het ding Van Spelbreker is dat hij niet alleen een spirituele opvolger is Glimworm maar ook Ver landschap. In een tijdperk van superserieuze sciencefiction neemt het zichzelf niet al te serieus en blijft het de hele tijd behoorlijk luchtig.
Dit is echter zowel positief als, voor sommigen, negatief. Spelbreker bereikt nooit de emotionele diepte van zijn tijdgenoten, zoals De uitgestrektheid OF Donkere materie. En we moeten toegeven dat dit tot uiting komt in het acteerwerk in de show, dat redelijk is maar niet verder gaat dan ‘sci-fi-series van B-kwaliteit’.
Voor sommigen is dat een goede zaak. Als je met plezier naar de show begint te kijken, is dat precies wat je krijgt. Je krijgt er ook veel van, want er valt veel te binge.
Een van onze favoriete dingen Spelbreker het is het plezier dat de crew had met de titels van de afleveringen, die allemaal woordspelingen of verwijzingen zijn, van ‘How to Kill Friends and Influence People’ tot ‘The Hullens Have Eyes’ en, naar we hopen, een opzettelijke verwijzing naar Blake Lively’s beste boek aller tijden, ‘Wargasm’. Hierdoor weet je meteen hoe serieus de show is en ben je enthousiast om het te proberen of wil je ver, ver weg blijven.
Als tv-programma in een tijdperk van superserieuze tv, een tijdperk waarin mensen zelfs zo tegen het concept van komedies waren dat Hollywood ermee ophield ze te maken, is het gemakkelijk te begrijpen waarom Spelbreker misschien zou hij nooit het succes zien dat hij verdiende.
