Van Roberto Scucci
| Gepubliceerd
Als je ooit films hebt gezien zoals DE VelociPastor maar ik wou dat er meer schaars geklede meisjes waren die met andere schaars geklede meisjes vochten terwijl de nerds op de achtergrond eindeloos schoten StarTrek referenties terwijl ze een laatste strijd voeren tegen Internet Zombie Domination Software, dan heb je maar één keuze: 2002 Ninja-cheerleaders.
Ninja-cheerleaders het is precies hoe het klinkt. De cheerleaders trainen om ninja’s te worden. De meisjes van de katholieke school van een nabijgelegen parochiehervormingscentrum zijn aan het vechten. Geeks hebben plezier op internet en komen op de een of andere manier vast te zitten in een grote samenzwering die alles met elkaar verbindt. Mensen in kippen- of koeienkostuums krijgen pompons in hun gezicht en iedereen laat veel te veel scheten.
Dus waarom zou je in vredesnaam zoiets willen zien Ninja-cheerleaders? Omdat het leuk is. Het is zo grappig. Ik liep meer geamuseerd weg dan ik wil toegeven, omdat het eigenlijk behoorlijk solide is als je eenmaal weet dat het lijkt alsof het door een stel universiteitskinderen voor ongeveer $ 600 is gemaakt.
Serieus, het is echt leuk
Ninja-cheerleaders het is zo stom dat het werkt, vooral omdat het volledig in het veld leunt. Het basisplot is eenvoudig, maar je hebt hier echt niet veel nodig om mee te werken. Een groep bijbelgetrouwe vrouwen, bekend als The Church Ladies, is verontwaardigd over de “vulgariteit op internet” en legt de schuld volledig bij de cheerleaders van de Happy Valley High School. De Church Ladies roepen Steve, een openlijk, agressieve en uitdagend homoseksuele katholieke schoolleraar, op om een groep van zijn sexy studenten te trainen in het aanvallen van de cheerleaders.
Ondertussen hebben de cheerleaders hun eigen problemen. Iemand op internet die zichzelf Mr. X noemt, gebruikt ze om zijn mindcontrol-software te testen voordat deze op de wereld wordt vrijgegeven. De cheerleaders zijn niet bereid om zonder slag of stoot op te geven en werken samen met schoolnerds om erachter te komen hoe ze Mr.
Het is allemaal zo stom, en er is ook een ongezonde hoeveelheid naaktheid.
Dat is waarom Cheerleader Ninjas werkt
Hoe dom het ook is Ninja-cheerleaders het lijkt erop dat het eigenlijk veel te bieden heeft gezien de zakvriendelijke productiewaarden. Allereerst stelt iedereen zich voor. De grappen zijn opzettelijk campy, maar zijn consequent vulgair en vrij vloeiend. Veel films met dit soort productie mislukken hier omdat niemand de tekst kent, de opnames gehaast zijn en de montage slordig is. Alles bij elkaar is alles hier verrassend schoon, alles bij elkaar genomen.
Er zijn ook veel visuele grappen. Bewegwijzering op de campus en advertenties in het universum komen in en uit, en ze zijn allemaal getimed voor maximale komische impact. Het is allemaal zo ongelooflijk bescheiden, maar de pure betrokkenheid houdt het gaande Ninja-cheerleaders motor draait op volle snelheid.
Ninja-cheerleaders het omarmt zelfs zijn grenzen met bijna hypnotiserende niveaus van vreugde. Er zijn geen stuntdubbels of geplande choreografieën, maar er zijn genoeg stuntdubbels van opblaaspoppen wanneer de vechtsportsequenties te intens worden voor de acteurs. Miniaturen die tijdens de shots duidelijk speelgoed zijn, worden seconden later omgetoverd tot levensgrote acteurs. Alles aan deze film, hoe low-budget en campy ook, voelt opzettelijk aan. Zelfs nerds beloven dat ze die van hen nooit zullen veranderen StarTrek compleet, compleet met Shatner bier.
Ik hou van een goede thriller. Ik hou van een grote, verbluffende sciencefiction zelfs episch. Maar soms moet je gewoon films zoals Ninja-cheerleaders en zet je hersenen uit, zodat je je kunt vergapen aan de durf van een van de domste, maar toch subtiel intelligente B-films die Tubi te bieden heeft.
