Het volgende bevat zwaar spoilers voor “Pluribus” aflevering 7. Je bent gewaarschuwd.
Vince Gilligan maakte een van de beste tv-shows van het jaar de speciale sciencefictionserie “More”. De show is anders dan alles wat Gilligan heeft gedaan en combineert de high-concept sci-fi-intriges uit zijn ‘X-File’-dagen met zijn nauwgezette benadering van het karakterdrama van ‘Breaking Bad’ en ‘Better Call Saul’.
Nee, “Pluribus” is helemaal niet gerelateerd aan “Breaking Bad” of “Better Call Saul” en de shows zijn extreem verschillend, waarbij Gilligan actief vermijdt om veel castleden of zelfs locaties tussen de twee universums te delen. Om te beginnen speelt ‘Pluribus’ zich af in een wereld die is overgenomen door een buitenaardse bijenkorfgeest, en er zit geen enkele zweem van drugsimperiums of advocaten in.
Natuurlijk zijn er overeenkomsten, zoals de visuele en montagestijl van Gilligan, en a mogelijke verwijzing naar een pizza op het dakmaar voor het grootste deel is er bijna niets over het “Breaking Bad”-universum op de Apple-show. Dat wil zeggen, tot de laatste aflevering, waarin we een kleine maar cruciale locatie uit ‘Breaking Bad’ opnieuw bezoeken, verbonden met een van de meest tragische plots van de hele show.
Nu ze zich ervan bewust is dat ze zonder haar toestemming nooit in een bijenkorfgeest kan worden veranderd, keert Carol (de spectaculaire Rhea Seehorn) met hernieuwd vertrouwen en geruststelling terug uit Las Vegas. Ze omarmt nu ook volledig de voordelen van de bijenkorfgeest voor haar plezier, door hen te vragen ondergeschikte dingen te doen, zoals haar een enkele Gatorade bezorgen bij een benzinestation, haar haar favoriete maaltijd laten bereiden in een heel duur restaurant, of na een kort bezoek een schilderij stelen uit het Georgia O’Keeffe-museum. Ja, het Georgia O’Keeffe-museum dat Jesse en Jane bezoeken in ‘Breaking Bad’.
Veel meer dan een simpel paasei
In het tweede seizoen van “Breaking Bad” praten Jesse Pinkman (Aaron Paul) en Jane Margolis (Krysten Ritter) over een bezoek aan het museum, maar hun plan wordt verpest door Walter (Bryan Cranston) die vier dagen achter elkaar meth wil koken. Nog geen twee afleveringen later sterft ze aan een overdosis waarvan Walter getuige is en niets doet om het te voorkomen – een van de meest tragische momenten van de show. eentje zo intens dat zelfs Krysten Ritter verrast werd.
Pas in het derde seizoen krijgen we een flashback waarin te zien is dat Jesse en Jane samen het museum bezoeken, en Jesse is niet bepaald onder de indruk en beweert dat O’Keeffe altijd dezelfde deur opnieuw en opnieuw schilderde voordat Jane antwoordt dat het gaat om het vinden van troost in herhaling en de kleine geneugten van het leven.
Dit is belangrijk omdat het in ‘Breaking Bad’ een moment symboliseerde dat Jesse nog niet kon waarderen voordat het voorbij was. In ‘Pluribus’ is het het tegenovergestelde: de boodschap wordt een vals gevoel van troost waar Carol wanhopig aan vastklampt terwijl ze haar beste ‘Last Woman on Earth’-leven leidt, alsof ze eindelijk alles heeft gekregen wat ze wilde en niemand anders nodig heeft dan zichzelf en de geruststelling dat haar leven het hare is.
Natuurlijk is het slechts een vluchtig gevoel, en hoezeer ze het ook probeert te verbergen, het gebrek aan menselijk contact wordt Carol uiteindelijk te veel om te verdragen. Ze is misschien wel de ongelukkigste vrouw ter wereld, maar op dit moment is Carol ook de eenzaamste vrouw ter wereld en ze kan er niet meer tegen. Net zoals Jesse’s bezoek aan het museum vlak voor een keerpunt in zijn leven kwam, zo komt Carol’s bezoek vlak voordat hij Zosia en de Anderen smeekt om terug te keren en te accepteren dat ze gezelschap nodig hebben.
