La Raja Saab begint met een mix van emotie en het bovennatuurlijke dat onmiddellijk je aandacht trekt. De setting heeft alle kenmerken van een geweldige horrorkomedie, maar de film slaagt er niet in de landing vast te houden.
Regie: Maruthi Dasari
Hoofdrollen: Prabhas, Sanjay Dutt, Malavika Mohanan, Nidhhi Agerwal, Riddhi Kumar, Zarina Wahab
Duur: 3 uur en 6 minuten
Waar te bekijken: In de bioscoop
Beoordeling: 3 sterren
Raju (Prabhas), een rusteloze, impulsieve man en gehecht aan zijn grootmoeder Gangamma (Zarina Wahab), ooit een machtige zamindar, die nu in armoede en een afnemende gezondheid leeft. Ze is ervan overtuigd dat de pech van hun familie begon toen een heilige ketting werd gestolen, wat Raju meesleept in een familiemysterie dat verband houdt met dat van zijn vermiste grootvader, Kanakraju (Sanjay Dutt). Wat begint als een zoektocht, verandert al snel in iets duisterder, waarbij de erfenis van de familie en enkele bovennatuurlijke wendingen aan bod komen. La Raja Saab begint met een mix van emotie en het bovennatuurlijke dat onmiddellijk je aandacht trekt.
De setting heeft alle kenmerken van een geweldige horrorkomedie, maar de film slaagt er niet in de landing vast te houden. Raja Saab heeft de visie om de grootste horror-komedie te worden, maar de ‘verwarrende’ uiteindelijke uitvoering maakt de lol eraf en eindigt als een strikt gemiddelde film, alleen geschikt voor die-hard fans. De eerste helft bouwt de wereld behoorlijk goed op en zorgt ervoor dat je om de personages geeft. Maar na een tijdje begint het verhaal de focus te verliezen. Vooral de tweede helft duurt lang. Het tempo wordt langzaam en je voelt de spanning wegglijden. Tegen de tijd dat de film zijn grote finale bereikt, is het moeilijk om je niet een beetje afgemat te voelen, ook al blijft de inzet stijgen.
Prabhas verankert meestal dit soort films, maar hier voelt hij zich vreemd stil, vooral vóór de climax. Hij is solide, maar mist die initiële vonk net op het moment dat de film hem nodig heeft om de boel op te vrolijken. Sanjay Dutt geeft wat gewicht aan de flashback-secties, maar zijn slechterik houdt vast aan een bekende dreiging van één noot, zodat hij nooit zo interessant of complex wordt als je zou hopen.
Malavika Mohanan, Nidhhi Agerwal en Riddhi Kumar zien er geweldig uit op het scherm, maar het script biedt hen niet veel te doen. Hun personages suggereren dat ze iets meer hebben, maar uiteindelijk dienen ze het verhaal in plaats van het te sturen, dus er is niet veel ruimte voor hen om een blijvende indruk achter te laten. En door twee nummers in de toch al langzame tweede helft te gooien, wordt de boel alleen maar verder verzand en wordt de stroom die het verhaal had achtergelaten, verbroken.
Technisch gezien lijken de zaken beter te gaan. De visuele effecten zijn zeer indrukwekkend voor een fantasy-horror van eigen bodem en zien er geweldig uit op het grote scherm. De climax valt op – visueel gedurfd en conceptueel sterk – dus je krijgt een waardevolle beloning, zelfs als je geduld tegen die tijd bijna op is. Regisseur Maruti toont momenten van terughoudendheid en stijl, maar de balans tussen horror, komedie, emotie en fantasie lukt niet altijd.
Uiteindelijk voelt The Raja Saab aan als een film die alle juiste stukken bevat voor een geweldige horrorkomedie, maar er niet in slaagt ze op een samenhangende manier samen te voegen. Er is hier vakmanschap, een sterke climax en flitsen die werken, maar het rommelige script en de trage tweede helft houden dit tegen. Als je een fan bent van Prabhas, zul je hem graag in de bioscoop zien. Voor alle anderen is het een goed eenmalig horloge, niet iets dat je snel zult aanbevelen. Over het geheel genomen zal The Raja Saab het meest worden gewaardeerd door Prabhas-fans, maar voor een fanatieke bioscoopbezoeker is het een gemiddelde film die de grootste horrorkomedie had kunnen zijn.
