Stephen King’s “Silver Bullet” is ofwel de slechtste film ooit gebaseerd op een Stephen King-verhaal, ofwel de grappigste”, zegt Roger Ebert. opende zijn recensie voor de Dan Attias-film uit 1985. Ebert beschouwde deze horroraanpassing als een parodie op het genre dat King’s talent voor horror in kleine steden omzette in iets onbedoeld hilarisch. Het lijkt misschien vreemd als je ‘Silver Bullet’ niet hebt gezien, aangezien King’s korte verhaal – getiteld ‘The Cycle of the Werewolf’ – begint met een reeks wrede moorden en hoe de getraumatiseerde Marty Coslaw wordt gevormd door deze gruwelijke gebeurtenissen. Hoe misplaatst moet een bewerking zijn om zo’n duistere grens om te zetten in een lachwekkende komedie? Het blijkt dat de film van Attias vanaf het begin problemen had Don Coscarelli vertrok als regisseur nadat de producer de nauwgezette aantekeningen van King had genegeerd tijdens de productie.
Afgezien van de conflicten achter de schermen is ‘Silver Bullet’ een verontrustende kijk op King’s intrigerende weerwolfhorror. het speelt in elk monsterfilmcliché waarbij de narratieve samenhang wordt genegeerd. Maar dat weerhield Ebert er niet van om de film met drie van de vier sterren (!) te beoordelen, want de film wist hem meermaals aan het lachen te maken:
“Ik weet dat je kunt pleiten voor hoe slecht ‘Silver Bullet’ is. Daar ben ik het mee eens. Het is slecht. Maar het is niet regelmatig slecht. Het is slecht op zijn eigen ongelooflijk smakeloze, domme manier – zo slecht, ik denk dat elke lach liefdevol en met de hand is geschreven (…) Als je horrorfilms in het algemeen en Stephen King in het bijzonder beu bent, dan is dit de film voor jou. Als je een onberispelijke smaak en hoge artistieke normen hebt, waarom heb je dan überhaupt zo ver gelezen?”
Lijkt legitiem. De problemen waarmee “Silver Bullet” te kampen heeft zijn duidelijk, maar is het echt zo leuk als Ebert beweert?
De goedkope toon en kostuums van Silver Bullet kunnen soms erg grappig zijn
Spoilers voor “Silver Bullet” vooraf.
De sleutel tot het genieten van “Silver Bullet” is om serieuze verwachtingen (of welke verwachtingen dan ook) uit het raam te gooien. De tonale inconsistentie van de film krijgt een soort koortsdroom op het moment dat de moorden beginnen, waarin we zien hoe een jongen wordt verscheurd door een onzichtbare dreiging omdat hij ’s nachts aan het vliegeren was. Er zit een absurdistisch randje aan deze objectief sombere gebeurtenissen, vooral als we kennis maken met de razende alcoholist Red (Gary Busey), wiens geïmproviseerde dialoog een primaire bron is van de onbedoelde humor van de film. Red is de overreactieve oom van Marty (Corey Haim), en hij besteedt zijn tijd aan het uitschelden van zijn 10-jarige neefje en het zeggen van dingen als “Holy shit, kale, opspringende palomino Jezus!” Het grootste deel van de dialogen in de film hebben een soortgelijke tendens, waarbij ze afwisselen tussen iets oubolligs en wat Red ook maar roept wanneer je het het minst verwacht.
Zelfs de weerwolfeffecten, die idealiter de hoofdattractie hadden moeten zijn, laten veel te wensen over. Het onvoorspelbare dreigingsapparaat werkt al vroeg goed, wanneer Attias ervoor kiest de weerwolf in de schaduw te plaatsen of extreem geweld te gebruiken (zoals een onverwachte onthoofding) om de basis te leggen voor terreur. Maar dit alles gaat verloren zodra we het monster zien, aangezien het weerwolfkostuum lachwekkend onserieus is, vooral als we zien hoe het wezen een man slaat met een honkbalknuppel. De sequenties zelf voelen meer gespannen aan tijdens het vertellen, terwijl King een overtuigende manier vindt om visuele aanwijzingen en suggesties te verweven om een over-the-top uitgangspunt op te vrolijken.
“Silver Bullet” kan behoorlijk vermakelijk zijn als je niet te veel in de duidelijke tekortkomingen ervan leest. Daarom is het tijd om het te doen bekijk deze onderschatte King-aanpassing opnieuw, die gratis kan worden gestreamd.
