Sarvam Maya het concentreert zich op de hoofdpersoon, Nivin Pauly, die spiegels vasthoudt en onwaarschijnlijke scènes laat werken met zijn charme, merkt Arjun Menon op.
Belangrijkste punten
- Saryam Maya De regie is in handen van Akhil Sathyan.
- Sarvam Maya voelt als een uitloper van het eerdere werk van de regisseur Pachuvum Athbhutha Vilakkumwaarin een ogenschijnlijk afgeleid kind besluit zijn gedrag te veranderen nadat hij een fel uitgesproken vrouw heeft ontmoet.
- De charme van Nivin Pauly kan niet redden Saryam Maya.
Sarvam Maya Het is het soort film dat Akhil Sathyan zich sinds zijn debuut aan het voorbereiden is. Pachuvum Athbhutha Vilakkum. Zijn vader, de legendarische regisseur Sathyan Anthikad, heeft carrière gemaakt door films te maken over eigenzinnige hoofdrolspelers, die de zin van het leven leren van een onbekende (bij voorkeur vrouwelijke) metgezel.
Het is de typische rebranding van de uitgebraakte ‘Sathyan Anthikad’-formule met een ‘geest’ in de setting die ervoor zorgt dat Sarvam Maaya tot op zekere hoogte werken. Maar uiteindelijk werkt de film niet.
Uiteraard vond de kassa het geweldig! Wie houdt er niet van om een naïef moraliteitsverhaal te zien over een onnozele die zijn bittere relatie met zijn vader overwint en eindelijk leert zichzelf te omarmen?
Wat Sarvam Maya groet
Sarvam Maya baseert zijn verhaal op de schouders van een worstelende elektrische gitarist, Prabhendu (Nivin Pauly), die af en toe rondkomt met lokale optredens en theatershows, maar nog geen manier heeft gevonden om geld te verdienen met zijn gitaarcarrière op het grote podium.
Hij is toevallig ook een atheïst die lang geleden het huis heeft verlaten vanwege zijn persoonlijke meningsverschillen met zijn vader en oudere broer, die geweldige dingen voor zichzelf doen met hun spirituele “werk”.
Nadat Prabhendu gedwongen is een sabbatical te nemen van de gitaar, besluit hij zijn principes op te geven en zich bij zijn neef en oude vriend Roopesh (Aju Varghese) aan te sluiten als zijn rechterhand. pooja ceremonies. Hij begint aan zijn charmante persoonlijkheid te werken en zijn geloofscarrière begint spectaculair van de grond te komen, tot zijn grote ergernis.
De film begint wanneer Prabhendu op een mooie dag een vriendelijke geest ontmoet van mede-generatie Z, die bijna net zo verrast lijkt hem in het echt te zien. Wat volgt is een verhaal zo oud als de tijd; de geest baant zich langzaam een weg naar de omgeving van de held en verandert zijn leven voor altijd.
Het spook binnenin Sarvam Maya
De geest (Riya Shibu) is vrij kalm en staat in schril contrast met de roestige en cynische Prabhendu, die de tijd neemt om aan zijn nonchalante manieren te wennen. De geest krijgt een naam (Delulu), hun band wordt sterker en Prabhendu neemt de taak op zich om uit te zoeken wat er met dit jonge meisje is gebeurd dat tot haar vroegtijdige dood heeft geleid.
Sarvam Maya werkt het beste wanneer Nivin Pauly en Riya Shibu met elkaar omgaan, en er is een lading die ontstaat wanneer twee acteurs die bedreven zijn in het jongleren met humor die chemie gebruiken om hun relatie op het scherm op te bouwen. Je ziet hun bekendheid geleidelijk groeien, ondanks hun tegenstrijdige meningen over vrijwel alles.
Er valt wat plezier te beleven in de lichte en humoristische interacties tussen een Gen X-man die zichzelf vertrouwd probeert te maken met de manieren van een Gen Z-geest die de spot drijft met zijn ‘oude’ manieren. Maar de film vlakt de transformerende boog af van een atheïst, die gedwongen wordt om te gaan met de theologische tegenstrijdigheden van zijn eigen overtuigingen en de hypocriete manier waarop hij heeft besloten zijn brood te verdienen.
Sarvam Maya hij is zo naïef dat het karakterdetail van zijn atheïst-zijn, dat begint als een interessante noot, langzaam naar de achtergrond verdwijnt en een bijna repetitief en oppervlakkig detail wordt dat niet in het grotere geheel past.
De verbinding tussen Sarvam Maya EN Pachuvum Athbhutha Vilakkum
Er zijn bijvoorbeeld in het verleden films geweest met vergelijkbare plots Vismayathumbathu EN Codesdie de stijlfiguur van een geest of persoonlijke verschijning gebruikte om twee verre karakters met elkaar te verbinden en een einde te maken aan hun anders eigenzinnige levens.
Akhil Sathyan vlakt het drama van een personage af op een persoon die zijn tegenstrijdige religieuze overtuigingen omarmt in een film waarin de geest mogelijke verklaringen voor Gods bestaan bespreekt met de diepgang en complexiteit van het WhatsApp-bericht van een tiener.
Het past waarschijnlijk bij de leeftijdscategorie van de geest in de film, maar dat rechtvaardigt het niet Saryam Maya omdat hij zo zichzelf wegcijfert in zijn kinderachtige benadering van zulke weelderige thema’s en inherent gewichtige vragen.
Sarvam Maya lijkt een afgeleide van het eerdere werk van de regisseur, Pachuvum Athbhutha Vilakkumwaarin een ogenschijnlijk afgeleid kind besluit zijn gedrag te veranderen nadat hij een fel uitgesproken vrouw heeft ontmoet.
Het schrijven weerspiegelt dus de structuur van die film, waarin Sarvam Mayawe krijgen twee monologen gesproken door de held over een overleden liefde, vrijwel parallel aan de monologen van de vrouwelijke hoofdpersoon Hamsadhwani in Pachuvum Athbhutha Vilakkum. Overleden familieleden zijn uitwisselbaar en op elkaar overdraagbaar, en je verliest niets qua context of emotionele resonantie
Dit geeft je een idee van het ploeterende werkpatroon hier, waarbij archetypen worden gebruikt als een soort afkorting voor doordachte scriptkeuzes. Elke creatieve keuze in Sarvam Maya het voelt als een uitgemaakte zaak en je krijgt het vermoeide, ademloze script dat de losse eindjes aan elkaar probeert te knopen.
De fouten van Sarvam Maya
Sarvam Maya het stopt, pauzeert en gaat letterlijk terug naar de monologen van Nivin Pauly terwijl je luistert naar de woorden over zijn overleden moeder en de redenen achter zijn koude weigering om zijn bejaarde vader te erkennen. Maar deze worden zelden geregistreerd omdat de details bij het schrijven en maken van de film zo omslachtig en zelfvoldaan lijken.
Het lijkt bijna naïef om zo’n frivole en gewichtloze film op papier te analyseren, maar de herhaling in de formule, waarin een doelloos mannelijk kind, een rouwende vrouwelijke hoofdrolspeler, overdreven scenario’s, karakterdetails en oppervlakkige filosofische uitweidingen over relaties en het moderne leven met regelmatige tussenpozen zonder zelfbewustzijn worden ingevoegd, roept allemaal de vraag op: hebben filmmakers het idee van nieuwigheid voor altijd opgegeven?
Er is bijvoorbeeld een personage, Saadhya (Preity Mukundan), die bijna tegen het begin van het laatste uur het verhaal binnendringt. Ze is een belachelijk teleurstellend personage dat een nieuw begin in Prabhendu’s leven zou moeten vertegenwoordigen, maar ik heb zelden zo’n fragiele, onderschreven uitvoering van een vrouwelijk figuur op het scherm gezien.
Nivin Pauly begrijpt domheid Sarvam Maya
Sarvam Maya het steunt op zijn hoofdpersoon, Nivin Pauly, die spiegels vasthoudt en onwaarschijnlijke scènes laat werken met zijn charme.
Nivin Pauly begrijpt de dwaasheid van het geheel en is op de hoogte van de stof. Zijn relatie op het scherm met Riya Shibu en Aju Varghese is de enige conclusie uit deze verwarrende oefening in herhaling.
Delulu’s achtergrondverhaal is een van de best geschreven segmenten van de film, maar het eindigt met een vlak gefilmde scène met de moeder van de geest en Prabhendu, die zich onderontwikkeld voelt om de nodige hoogtepunten te bereiken.
De formule is op dit moment behoorlijk kritisch als je jezelf afvraagt: is het het echt waard?
Saryam Maya Beoordeling Beoordeling Beoordeling:
