Van Joshua Tyler
| Bijgewerkt
Een volledige clip van vier minuten uit de komende serie Star Trek: Starfleet Academie is online aangekomen. Dit is waarschijnlijk een reactie op de slechte reactie die mensen hadden op de poster, eind vorige week vrijgelaten. De poster werd bekritiseerd omdat hij leek op een aflevering van Dawson’s Creek, Vervolgens bracht Paramount een volledige clip van vier minuten uit van een ruimtegevecht. Hier is het…
Is dit de ergste scène uit de geschiedenis van? StarTrek? Ik denk dat het zo is.
Als bewijs citeer ik deze dialoog, gesproken door het kapiteinspersonage van Holly Hunter: “Schiet vol vuur!”
Een volledige verspreiding van wat? Normaal gesproken bevat deze regel in Star Trek het woord “torpedo’s”, zoals in “vuur een volledige reeks torpedo’s af”. Op deze manier gezegd zou dit betekenen dat de wapenofficier van het schip alle torpedo’s die hij in zijn torpedobuizen heeft, in één keer moet afvuren. Tot nu toe heeft niemand echter over wapens gesproken, dus het is onduidelijk wat hij wil zien verspreid. Boter misschien?
Holly Hunter’s verzoek om beboterde toast wordt gevolgd door deze zin van een van haar officieren: “Dat kunnen we niet!”
De Karen die spreekt zegt nooit waarom wij dat niet kunnen. Meestal bevat dit type regel meerdere woorden. Woorden als “we kunnen niet omdat er caltrops in de leidingen zitten” of “we kunnen niet omdat de wapens pas dinsdag worden geïnstalleerd.” De Karen die niet “volledig bereik” kan schieten, zegt echter nooit waarom ze niet kan schieten; ze zegt alleen maar “dat kunnen we niet”, en dan neemt niemand de moeite om te vragen waarom niet.
Nu ze gehinderd wordt door het onvermogen van haar officier om op vol vuur te schieten, beveelt Holly Hunter: “Ontwijkende noodsituatie!” Ontwijkend wat? Normaal gesproken zou deze zin het woord ‘manoeuvres’ bevatten.
Een kapitein zou kunnen zeggen: ‘Noodontwijkingsmanoeuvres.’ Het kan ook acceptabel zijn om het woord “manoeuvres” weg te laten als het woord “ontwijkend” meervoud is. Een kapitein kan bijvoorbeeld zeggen: ‘noodontduikers!’ Om iets te ontwijken zijn meestal meer dan één beweging nodig en daarom is het puur. Maar de kapitein van Holly Hunter bestelt een enkele ontduiker van een onbekend type.
Geeft hij zijn officieren de opdracht te ontsnappen, onder de consoles door te kruipen en zich te verstoppen? Moeten ze een ontwijkend antwoord geven op zijn vragen? Hij zegt het nooit.
Het is begrijpelijk dat de scheepsofficieren deze vage bevelen negeren. Niemand reageert helemaal, of doet iets dat in de buurt komt van ‘ontwijkend’, wat dat ook betekent.
In plaats daarvan begint de blauwharige Karen, die ergens achter de kapitein zit, te schreeuwen dat de scheepssystemen tegelijkertijd overbelast zijn en weinig stroom hebben. Dit zou onmogelijk moeten zijn, omdat overbelasting te veel vermogen impliceert. Toch lijkt het erop dat het schip zonder stroom komt te zitten, precies op hetzelfde moment dat het meer heeft dan het aankan. Vreselijk geluk.
Het Captain-personage van Holly Hunter reageert op dit nieuws dat hij tegelijkertijd te veel macht en te weinig macht heeft door het te negeren. In plaats van actie te ondernemen om te voorkomen dat zijn bemanning in stukken wordt gescheurd, belt hij de scheepsarts en vraagt om een rapport. Waarover is niet duidelijk. De dokter staat in een gang en zwaait met zijn armen, en als dokter zonder toegang tot wapens of ervaring op het gebied van techniek of gevechten kan hij niets doen om te helpen met hun huidige situatie.
Dat is het moment waarop de slechterik verschijnt en begint te praten over een origami-kip. Dat is het beste deel.
