Gedurende “Star Trek: Voyager” werd herhaaldelijk vastgesteld dat de scheepsdokter (Robert Picardo) interesses ontwikkelde die veel verder gingen dan zijn oorspronkelijke medische programmering. De Doctor, om de kijkers eraan te herinneren, was slechts een hologram bedoeld voor noodgevallen, maar bleef actief toen de arts van vlees en bloed van het schip omkwam bij een ongeval. Voortdurend gebruik zorgde ervoor dat de dokter zijn eigen geweten ontwikkelde en het duurde niet lang voordat hij zijn eigen beslissingen nam, verliefd werd en verlangde naar een leven buiten de ziekenboeg. Hij was auteur, fotograaf en uiteindelijk een operaliefhebber. De passie van de Doctor voor opera werd niet gedeeld door de andere leden van de bemanning van de USS Voyager, wat leidde tot veel ongemakkelijke gesprekken over zijn talent.
Natuurlijk kwamen in de aflevering “Virtuoso” de talenten van de dokter goed van pas. Een buitenaardse soort genaamd de Qomar heeft nog nooit van muziek gehoord en als ze de dokter horen zingen, zijn ze gefascineerd. De dokter overweegt Voyager te verlaten en naar de thuiswereld van Qomar te verhuizen, waar zijn talenten gewaardeerd zullen worden, maar de Qomar bedenken uiteindelijk zelf een zingend hologram. Hoe dan ook, de dokter behield zijn interesse in het werk, tot grote ergernis van zijn beste vrienden.
Omdat de dokter een hologram is, is hij in wezen onsterfelijk, waardoor hij als een normaal personage kan verschijnen over “Star Trek: Starfleet Academie”, een serie die zich ongeveer 820 jaar na de gebeurtenissen van “Voyager” afspeelt. En ook al is de Doctor nu meer dan acht eeuwen oud, hij heeft nog steeds een diepe en blijvende interesse in het werk. Hij probeert ook, met beperkt succes, de recente lichting cadetten van de Academie kennis te laten maken met het medium. Misschien hilarisch genoeg worstelt de dokter net zo hard met het delen van zijn passies als in ‘Voyager’.
The Doctor worstelt nog steeds met zijn liefde voor opera in de 32e eeuw
Opgemerkt moet worden dat de dokter, toen hij voor het eerst verscheen in de pilot-aflevering van “Voyager”, afwijzend en ongeduldig was. Dit was logisch, omdat het een holografisch noodprogramma was en snelle bewegingen en een aandringende toon in noodsituaties vereist. Hij was niet geprogrammeerd om zich aan het bed te gedragen. Hij leerde pas medelevend te zijn nadat hij lange tijd met vriendelijke en gevoelige mensen had gesproken Kes (Jennifer Lien). Later zou hij proberen mentor te worden bij Seven of Nine (Jeri Ryan)een voormalige Borg die ook compassie en menselijkheid moest ontwikkelen. Ondanks alle groei heeft de Doctor echter altijd een zelfverzekerde uitstraling behouden.
Het is geruststellend om te zien dat de dokter in ‘Starfleet Academy’ nog steeds even chagrijnig is als altijd. Sommige dingen veranderen niet in 800 jaar. In de eerste aflevering van “Starfleet Academy” loopt de dokter over de campus, in een poging nieuwe Academiestudenten te rekruteren voor de nieuw gevormde operaclub. Er zijn weinig kopers. In de tweede aflevering is er een welkomstreceptie voor de nieuwe klas en kun je de dokter een duet horen zingen uit Mozarts “Die Zauberflöte”, met name als het personage Papageno. Het is een beetje verontrustend dat kinderen op de Academie geen opera willen leren na het horen van ‘Die Zauberflöte’. Het is een van de levendigste en meest toegankelijke werken die er zijn.
Natuurlijk is er al lang sprake van een anti-operavooroordeel in ‘Star Trek’. De schrijvers van “Star Trek” hebben veel grappen gemaakt ten koste van het Klingon-werk en hoe notoir dissonant het is. Opera kan in moderne ogen worden gezien als een gedateerde en ondoordringbare kunstvorm. Het lijkt erop dat deze houding in de 32e eeuw zal blijven bestaan. Maar de dokter houdt tenminste nog steeds van hem.
