Van Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Starfleet Academie is de nieuwste Star Trek-show, en een van de grote kenmerken ervan is diversiteit. Dit omvat het introduceren van personages met zeer verschillende achtergronden (een menselijke dief, een kinderhologram, een empathische prinses, een pacifistische Klingon, enz.), compleet met een breed scala aan seksualiteiten (homo, hetero en biseksueel? Oh mijn God!). Er is ook leeftijdsdiversiteit: de show richt zich op zowel jonge personages als hun oudere instructeurs, en alleen kanselier Aké heeft enige eeuwen over zijn jonge studenten.
Jezelf anders noemen is echter een leugen. Starfleet Academie is stiekem de minder verschillende Star Trek-series zijn nooit gemaakt. Dat komt omdat het een fout bevat die effectief alle diversiteit van de achtergronden en seksualiteiten van de personages uitwist. Dat wil zeggen, dat elke afzonderlijke vreemdeling het personage is geschreven als een saai oud mens.
De oudste trope in Star Trek
Sinds de dagen van De originele serieStar Trek heeft een onofficiële regel: elke show moet een vreemd buitenaards personage bevatten dat het publiek helpt meer te leren over hun eigen menselijkheid. De emotieloze Vulcan-manieren van Spock stonden bijvoorbeeld in contrast met de vurige passie van McCoy Spok hij offerde uiteindelijk zijn leven op nadat hij de waarde van Kirk’s meedogenloze gedrevenheid had leren kennen (er is geen scenario zonder winstoogmerk). Nadat Spock stierf terwijl hij het uiteindelijke scenario van geen overwinning verijdelde, verklaarde Kirk: ‘Van alle zielen die ik ben tegengekomen, was hij de meest menselijke.’
Dit was natuurlijk niet letterlijk waar: Spock bleef niet alleen volledig groenbloedig, maar zijn beslissing om het schip te redden was geworteld in zijn onberispelijke Vulcan-logica (de behoeften van velen wegen zwaarder dan die van één). Maar zijn dood hielp Kirk vreugde in het leven te vinden en zich opnieuw aan een nieuw begin te wijden. Op deze manier begon Spock met het oudste cliché van Star Trek: de buitenaardse buitenstaander die anderen helpt meer over hun menselijkheid te leren.
Trek Trope: de volgende generatie
Latere Star Trek-shows omarmden deze trope met groot succes: vooruit De volgende generatiede Android Data droomde ervan menselijker te worden, en zijn zoektocht hielp iedereen meer te leren over de kracht en belofte van hun eigen menselijke reis. OP Diepe ruimte negenOdo was een vormverwisselaar die de verschijning van een vaste stof nooit onder de knie kon krijgen, maar zijn pogingen om alle anderen te begrijpen hielpen iedereen nieuwe perspectieven te krijgen op wat zij als vanzelfsprekend beschouwden. Neelix hielp de menselijke bemanning van Voyager vreugde in de kleine dingen te ontdekken, terwijl T’Pol de menselijke bemanning van de Enterprise hielp leren van de fouten van hun soort toen ze voor het eerst nieuwe en vreemde werelden begonnen te verkennen.
NuTrek hield zich bezig met deze trope: omhoog OntdekkingSaru leert de bemanning hoe ze zich aan elke situatie moet aanpassen, en de Vulcan-opvoeding van Michael Burnham heeft haar geholpen het belang van haar emoties te ontdekken (ten goede of ten kwade). Picard hij had ook contact met verschillende buitenaardse buitenstaanders, van de androïde Soji tot zijn positronische vader Data. De terugkeer van Data luidde de terugkeer van TNG’s geliefde buitenaardse buitenstaander in Vreemde nieuwe werelden maakte de cirkel rond door Spock vooraan en in het midden te plaatsen.
Starfleet Academy is te menselijk voor zijn eigen bestwil
Starfleet Academie het wordt vaak geprezen om zijn diversiteit, en de cast van personages is echt anders dan alles wat we eerder in andere Star Trek-series hebben gezien. Maar liefst acht van de twaalf hoofdpersonen van de show zijn dat wel buitenaardse wezensen meer dan de helft is vrouw. De show plaatst ook zwarte mannen en vrouwen op de voorgrond – de holografische SAM is de grootste verbinding tussen beide in de show. Reiziger EN Diepe ruimte negenen Jay-Den Kraag laat ons een vreemde nieuwe wereld van de Klingon-cultuur zien. Caleb is ondertussen de facto de hoofdpersoon van de show en overbrugt vaak de kloof tussen de meer dramatische en komische elementen van de show.
Als je echter eenmaal voorbij de verschillende karakterarchetypen en af en toe een voorhoofdbrood bent, komt er een verrassende waarheid naar voren: vrijwel alle buitenaardse karakters zijn geschreven als mensen. Darem wordt verondersteld een exotische alien te zijn (hij is Khionian, bitch!), Maar hij wordt gewoon geschreven als een arrogant mens, en daarom botsen hij en de aspirant-Alpha Caleb voortdurend. SAM is een afgezant van een holografisch ras dat niets van de mensheid weet, maar consequent en op onverklaarbare wijze wordt beschreven als een menselijke tiener.
Hetzelfde geldt voor Genesis, een buitenaards wezen dat zo menselijk is dat ze graag kauwgom kauwt en filosofisch filosofeert over papa-problemen. Kanselier Aké is een Lantaniet die bijna een half millennium oud is, maar vrijwel niet te onderscheiden is van een gekke wijnmoeder. Op papier zou de Klingon Jay-Den de meest buitenaardse van allemaal zijn omdat hij uit een krijgersras komt, maar door van hem een zacht gesproken, zacht gesproken pacifist te maken die maanachtige ogen maakt naar zijn verliefdheid, Starfleet Academie maakte hem de meest menselijke Klingon die we ooit hebben gezien (ja, zelfs meer dan Alexander).
Ze zijn alleen maar mensen
Het daadwerkelijk menselijk maken van al deze buitenaardse wezens is natuurlijk een ontwerp: Starfleet Academie is ontworpen om een jong publiek aan te spreken, dus dit is een manier om ervoor te zorgen dat deze jonge personages ondanks hun buitenaardse afkomst herkenbaar zijn. Ongeacht van welke exotische planeet ze komen, al deze 32e-eeuwse cadetten gebruiken straattaal en verwijzingen die zeer bekend zijn bij de jeugd van de 21e eeuw. Op deze manier hoopt Paramount de oude garde van Star Trek-fans te behouden door een beroep te doen op Zoomers en zelfs Generation Alpha.
De tijd zal leren of Starfleet Academie slaagt erin de (ahem) “volgende generatie” Star Trek-fans veilig te stellen, maar ze vervreemden al oudere fans vanwege (ironisch genoeg) het gebrek aan echt buitenaardse personages. Er is geen buitenaardse vreemdeling die de personages en kijkers helpt hun menselijkheid te waarderen; in plaats daarvan wordt elke alien geschreven als een mens met een chip op zijn schouder en de mond van een zeeman. Zeker, hierdoor lijkt de nieuwste Star Trek-serie op andere populaire dramaseries, maar het verwatert ook de nieuwe show door een van de meest onderscheidende aspecten van de franchise te verwijderen. sciencefiction elementen.
Wanneer is een Star Trek-show eigenlijk geen Star Trek-show?
Dit leidt tot enkele echte filosofische vragen, zoals “Wanneer is a Star Trek-show niet echt een Star Trek-show? Paramount gokt erop dat het ontdoen van de franchise van al het bekende in naam van de massale aantrekkingskracht de enige weg vooruit is, maar het is een aanpak die fans uit het verleden massaal heeft afgewend. Nu staat de studio op het punt het antwoord te leren op de vraag “wanneer is een Star Trek-fan niet langer een Star Trek-fan?”
Simpel: wanneer ze zich afmelden voor Paramount+, het slechtste streamingplatform dat de Melkweg ooit heeft gekend.
