Van Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
Starfleet AcademieDe zesde aflevering van (“Come, Let’s Away”) was een opvallend verhaal dat de beruchte harde humor van de serie achter zich liet en een strakke actie-/avonturenthriller afleverde. Als iemand die eerder hard was geweest in de show, was ik morbide nieuwsgierig of die donkere, donkere uitgang het nieuwe normaal vertegenwoordigde. Zou deze Star Trek-spin-off zichzelf bij elke aflevering eindelijk serieus gaan nemen, of zou de serie terugkeren naar een slordige komedievorm?
De zevende aflevering (“Ko’zeine”) wist mij te verrassen, en niet altijd op een goede manier: dit verhaal bracht de flauwe komedie weer op de voorgrond, maar de humor is minder geforceerd en des te leuker. Bovendien geeft de aflevering de sfeer weer van beide indie coming-of-age-films (zoals Staat van de tuin) en romantische komedies over bruiloften (zoals De bruiloft van mijn beste vriendin) in een ongelijke aflevering die veel karakterontwikkeling met zich meebrengt. Als gevolg hiervan vertegenwoordigt “Ko’ziene” een diepgaande verbetering ten opzichte van voorheen Starfleet Academie afleveringen, maar slaagt er niet in om de spannende spanning en de even hoge inzet van “Come, Let’s Away” te combineren.
De voorjaarsvakantie is eindelijk daar
Het algemene uitgangspunt van “Ko’ziene” is dat diverse cadetten voor de voorjaarsvakantie naar huis terugkeren, maar bij drie van onze helden gaat het al snel mis. Caleb heeft geen familie om naar terug te keren, dus besluit hij aan boord van de Athena te blijven, in een poging zijn gedachten af te leiden van de verwondingen die zijn telepathische vriendin opliep toen ze hem met succes van de Furies redde. Hij herstelt van Betazed en Caleb heeft moeite met het opstellen van de juiste boodschap om zijn gevoelens te uiten; Hij krijgt echter een welkome afleiding van Genesis, wiens besluit om terug aan boord van de Athena te sluipen een schokkend bijbedoeling verbergt.
Ondertussen is het B-plot dat Jay-Den ziet dat Darem wordt ontvoerd en de ontvoerders volgt om een behoorlijk gekke verrassing te ontdekken. Zie je, Darem werd door zijn eigen volk gevangengenomen als onderdeel van een oud ritueel en staat op het punt te trouwen met de vrouw met wie hij vele jaren geleden verloofd was. Jay-Den moet nu zijn getuige zijn, maar dat betekent dat hij een romantisch uitje naar Ibiza met Kyle, zijn Himbo-vriend van War College, moet vermijden.
Gericht op de vreselijke humor van de serie
Voordat je het zegt, wil ik dat je het weet Ik begrijp. Als je de meeste van hen haatte Starfleet Academie tot nu toe speelt “Ko’zeine” als een dubbele portie van de twee meest irritante aspecten van de show: ongemakkelijke romantiek en tienerangst. Dit uitje is echter beter dan eerdere afleveringen dit seizoen vanwege het simpele feit dat de schrijvers eindelijk enige terughoudendheid tonen met de komische pogingen van de show.
Zeker, er zijn hier nog steeds enkele dingen die een beetje te schattig zijn, zoals de oren van Caleb die een beetje recht uit het hoofd steken. StarTrek (2009). Oh, en hij en Genesis jagen op een “warp-slak” in een langzame achtervolgingsreeks die zo dwaas is dat hij erbij hoort Lagere dekken. Wat het huwelijksplot betreft, we krijgen een aantal even cartoonachtige, overdreven trope decorstukken, zoals Darems uitgebreide trouwjurk die scheurt en hij een freakout in Bridezilla-stijl heeft.
Maar bovenal dit Starfleet Academie De aflevering zet geforceerde humor op een laag pitje, waardoor de serieuzere elementen van het verhaal meer impact kunnen hebben. We zullen Caleb zijn gevoelens voor Tarima op een verrassend serieuze manier zien verwerken; hij geeft om haar, maar weet niet hoe hij zijn gevoelens moet uiten, wat relatief realistisch is voor een tiener die met zijn eigen traumatische bagage te maken heeft. Jay-Den moet worstelen met de diepten van zijn romantische gevoelens en een mogelijke driehoeksverhouding, terwijl hij ontdekt dat zijn gedurfde verliefdheid op pestkop en klasgenoot thuis een eenvoudig geheim is.
Star Trek wordt onafhankelijk
Wat het echter allemaal bij elkaar houdt, is dat de terugkerende Trek-regisseur Andi Armaganian het A-plot en het B-plot door de lens van twee heel verschillende genrefilms filmt. Jay-Den en Darem creëren een romantisch komedieverhaal gebaseerd op het huwelijk, waarin humor wordt geput uit de culturele misverstanden van de twee personages en de onwillige genegenheid voor elkaar. Caleb en Genesis beleven echter een coming-of-age-avontuur waarin geliefde indiehits onbeschaamd worden gekanaliseerd Staat van de tuin EN De eindeloze afspeellijst van Nick en Norah.
Het spreekt voor zich dat uw plezier in deze plots grotendeels zal afhangen van uw plezier in genrestukken. Persoonlijk houd ik ervan dat mijn bruiloftskomedies meer gedreven worden door knipogend charisma (zoals in De bruiloftszanger) of vulgaire grappen (zoals in Bruiloft crash), dus de verhaallijn van Jay-Den/Darem B liet me een beetje koud. De acteurs maken leuke grapjes en hebben een goede chemie met elkaar, maar hun plot gaat naar mijn smaak iets te veel de ruimte in van een ouderwetse soapserie.
Een vreemd ontroerende en vreemd doordachte aflevering
Daarentegen vond ik het A-plot met Caleb en Genesis vreemd schokkerig, grotendeels omdat het script weet wanneer hij zich moet terugtrekken en deze personages moet laten rondhangen. Als reactie op al die klachten van fans over het overdreven vulgaire moderne jargon van de show, praten deze personages in deze aflevering met elkaar als echte volwassenen. Dit contrasteert mooi met de streken die zij uithalen (Genesis is vastbesloten in te breken in de brug van Athena) en vestigt de essentiële dichotomie van Starfleet Academie: Dat deze cadetten het potentieel hebben om verhuizers en shakers in Picard-stijl te zijn, maar net als Jean-Luc op deze jonge leeftijd, ze nog veel moeten opgroeien.
Qua beelden heeft deze aflevering enkele van de meest creatieve camerahoeken die we tot nu toe hebben gezien; in plaats van actieshots die zijn ontworpen om je duizelig te maken, biedt “Ko’zeine” dynamische shots van de band tussen Caleb en Genesis, terwijl een zachte alternatieve soundtrack hun lichte interactie onderstreept met hints van diepte. Natuurlijk ben ik een millennial die absoluut geliefd Staat van de tuinen dat zou ervoor kunnen zorgen dat je je Phaser uit de verdoving wilt halen voordat je mij neerschiet. Maar ik dacht dat deze aflevering het gevoel van epische verveling van de film perfect konaliseerde; het idee dat alles tegelijkertijd onbelangrijk en belangrijk is voor personages die hun hele leven voor zich hebben en een leven vol bagage achter zich hebben.
De frequenties van gevoelens zijn open, kapitein
Er zijn geen huiveringwekkende monologen zoals in ‘Come, Let’s Go’, en in tegenstelling tot dat vorige avontuur loopt niemand het gevaar om ‘Zo’Keine’ plotseling tot een van zijn favoriete Star Trek-afleveringen te verklaren. Maar dit is een verrassend serieus en verrassend eerlijk levensverhaal dat verrassende diepte toevoegt aan enkele van de meer eendimensionale karakters van de show. Het is een heel leuk (goed, niet geweldig) verhaal, en dat blijkt Starfleet Academie hij heeft de meeste van zijn groeipijnen overwonnen en is eindelijk klaar om afleveringen af te leveren die de kortstondige hoogtepunten en verontrustende dieptepunten van het leven als jonge man vastleggen.
Een leuk, onvoorspelbaar verhaal dat veel van de beste personages uit de show dynamisch transformeert zonder de geschiedenis van de franchise te verstoren? Als Star Trek-fan zou je veel erger kunnen doen!
