Een gezicht dat bekend is bij fans Grey’s anatomie, Steven W. Bailey er begint een vijfjarige strijd met zijn volk Gezondheid.
Vrijdag staat de acteur bekend als lange tijd barman Joe abc het medische drama onthulde zijn diagnose van congenitaal myastheniesyndroom (CMS), een neuromusculaire aandoening die heeft geleid tot een toenemende afhankelijkheid van een rolstoel.
“Ik wil graag iets belangrijks met je delen over mijn leven en carrière”, schreef hij gedeeltelijk in een X-draad. “Ik ben jarenlang voorzichtig, geheimzinnig en stil geweest over iets dat mijn leven en werk heeft gevormd. Die tijd is voorbij.”
Bailey voegde eraan toe: “Uit professionele voorzichtigheid, diagnostische onzekerheid en geheimhouding over deze dingen in het algemeen heb ik mijn strijd tegen deze ziekte meer dan vijf jaar verborgen gehouden. Het is tijd om te stoppen.
“CMS is een genetische ziekte die de communicatie tussen de hersenen en de spieren op de ‘zenuw-spierovergang’ verstoort… of hoe artsen het ook noemen,” vervolgde hij. “Er zijn miljarden van deze kleine knooppunten in een lichaam, en steeds meer van die van mij zien eruit alsof ze knipperen. Vervelend, kleine klootzakken, toch? Het punt is: mijn spieren krijgen niet duidelijk alle opdrachten van mijn hersenen om alle geweldige dingen te doen die spieren zouden moeten doen. Het is vervelend.”
DE Schandaal de acteur legde uit dat de aandoening ervoor zorgt dat zijn ledematen “sneller moe worden dan zou moeten, waardoor ze zwakker worden dan, nou ja… verwacht”, wat resulteert in “problemen met lopen”.
“Ik heb het geluk dat ik nog steeds met de hond een blokje om kan lopen, door het huis kan dwalen, naar de winkel kan gaan om wat spullen op te halen en dergelijke te voet”, schreef Bailey. “Maar de waarheid is dat naarmate mijn ziekte vordert, ik steeds vaker een elektrische rolstoel gebruik om me te verplaatsen.”
Hij noemde zichzelf een ‘ambulante rolstoelgebruiker’, legde hij uit: ‘Ik loop een beetje, dan ga ik zitten, ik loop rond in een rolstoel, ik loop, ik zit, en dan, weet je, ik loop.’
“Professioneel gezien verandert dit mij als acteur. Net zoals ik met mijn hond een blokje om loop of in de winkel help, kan ik nog steeds op een beperkte manier staand handelen. Ik kan zonder problemen door eenvoudig ‘lopen en praten’ lopen. Ik kan nog steeds opstaan om bezwaar te maken tegen de rechter, een stadsvergadering te laten ontsporen of tegen een agent te schreeuwen omdat hij een los kanon is. Maar in principe is het, als ik vooruit ga, tijd dat mijn werk, net als in mijn leven, meer rolstoel gaat kantelen, om zo te zeggen. Die tijd ben je eigenlijk voorbij.
Bailey voegde eraan toe: “Ik hoop dat er nog steeds ruimte voor mij is in deze industrie waar ik van houd. Ik kijk ernaar uit om personages te spelen die hun leven leiden met een stoel, en een meer iconische wereld te creëren in film en televisie… Dezelfde man. Dezelfde acteur. Dezelfde artiest. Nu met wielen.”
