Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen die via de links worden gedaan.
“Absolute Batman” # 15 samengesteld enkele details over de oorsprong van de “Absolute” Joker.; De biljoenaire massamoordenaar Joseph “Jack” Grimm leeft al sinds de 19e eeuw, leeft van het bloed van kinderen en doet zich voor als zijn eigen nakomelingen om zijn onsterfelijkheid te verbergen. Maar dat was slechts een klein deel van het verhaal van de Joker. De nieuwe “Absolute Batman: Ark M Special” (mede geschreven door Snyder en Frank Tieri, kunst door Joshua Hixson en colorist Roman Stevens) verkent een nieuw perspectief.
Deze kwestie impliceert sterk dat deze Joker ooit een echte slechterik van het verhaal was: Jack the Ripper. “Jack” was de onbekende moordenaar die in 1888 verschillende prostituees in de wijk Whitechapel in Londen vermoordde en verminkte. Jack the Ripper is een van de beroemdste seriemoordenaars uit de geschiedeniszo niet de wortel van het culturele archetype van de seriemoordenaar. Het feit dat hij nooit is gepakt betekent dat de zaak intriges blijft houden en… verdachten (met name kapper Aaron Kosminski)tot vandaag.
“Absolute Batman” is niet eens het eerste verhaal waarin de Dark Knight het tegen de Ripper opneemt; “Batman: Gotham by Gaslight” volgde een Batman uit het Victoriaanse tijdperk die Jack the Ripper volgde. De definitieve fictieve weergave van de Jack the Ripper-zaak is dat echter wel De strip van Alan Moore en Eddie Campbell, “From Hell.” Getiteld naar een brief die zogenaamd door de moordenaar is verzonden (samen met een menselijke nier), is ‘From Hell’ een hoogstandje; de details van Moore’s onderzoek vermengd met Campbell’s realistische lijnwerk betekenen dat er geen betere, realistischere recreatie van het 19e-eeuwse Londen bestaat.
De ‘absolute’ Joker, die ooit de Ripper was, bouwt voort op zijn gevestigde onsterfelijkheid en de blijvende thema’s van het Joker-personage. Schurken zijn enger naarmate je minder over ze weet; Daarom voelen we ons aangetrokken tot de Joker, wiens verleden vaak een mysterie is, en tot Jack the Ripper, omdat we nooit zeker zullen weten wie hij was.
Absolute Batman verkent het verhaal van de Joker met Arkham Asylum
Arkham Asylum is meestal de instelling waar de gekostumeerde vijanden van Batman gevangen worden gezet. In “Absolute Batman” stuurde de Joker “Ark” zwarte sites over de hele wereld; die in Gotham is Ark Mgebouwd op land waar ooit Arkham Asylum was gehuisvest (begin 20e eeuw afgebrand). De “Ark M Special” dateert uit 1945 en laat zien hoe Joker Arkham verwierf en de vurige vernietiging van het gesticht.
De strip wordt verteld als een dagboek van asieloprichter Amadeus Arkham, waarin hij schrijft over een recente ontmoeting met Jack Grimm en zijn leven dat daaraan voorafging. Arkham werd wees door een geesteszieke moeder die omkwam bij een moorddadige zelfmoord en bouwde zijn eigen asiel om mensen zoals zijn moeder te helpen. In 1885 haalde Arkham een jonge jongen van de straat en voedde hem op als zoon en opvolger.
Vervolgens leidde een bijzonder gewelddadige patiënt – “Jack Doe” – een ontsnapping uit de gevangenis en vermoordde blijkbaar de jongen, waardoor de reputatie van Arkham (de man en het gesticht) werd vernietigd. In 1945 onthulde Grimm de waarheid: Hem hij was die jongen die Arkham had geadopteerd, en Hem hij organiseerde de ontsnapping uit de gevangenis, niet Doe (die hij vermoordde). Een doodsbange Arkham verbrandt het asiel, zichzelf en zijn patiënten: “Die waarheid is misschien mijn erfenis, maar deze plek niet.” De Joker neemt echter nog steeds de aarde in beslag en onderschept Arkhams testament voordat het de politie van Gotham bereikt.
Het werk van Scott Snyder aan Batman is schatplichtig aan dat van Peter Milligan en Kieron Dwyer “Batman: Dark Knight, Dark City”, wat een vleugje bovennatuurlijke horror toevoegde naar de geschiedenis van Gotham City. Een groot deel van die strip is verteld uit de dagboekaantekeningen van Jacob Stockman, een 18e-eeuwse Gothamiet die vertelt hoe hij ooit deelnam aan een mensenoffer aan de vleermuisdemon Barbathos. Net als Stockman schrijft Arkham een bekentenis en een niet gehoorde waarschuwing.
De Joker staat op het punt de Ark M-monsters op Batman los te laten
De rode haring Jack Doe lijkt qua uiterlijk en karakter zeker op de klassieke Joker; heeft geen echte naam, staat erom bekend dat hij lacht om zijn geweld (terwijl de “Absolute” Joker. Nooit lacht) en Arkham noemt Doe “Een glimlachende demon, een grappenmaker uit de hel.” De jonge Grimm die Doe vermoordt, en zijn goochelarij op Arkham, weerspiegelen de ‘absolute’ Joker die de klassieke vervangt.
Dit verhaal volgt “Absolute Batman” #1. 15, waaruit in 1889 bleek, was Joker een jonge straatartiest uit Gotham die zijn publiek met lachgas (lachgas) voorzag. Maar de vraag laat nog steeds een mysterie achter. Wanneer Grimm bij de deur van Arkham arriveert, zit hij onder het bloed en beweert hij zich niet te herinneren waar het vandaan kwam. Arkham interpreteerde dit zo dat de jongen een zwaar leven had doorstaan, maar in werkelijkheid heeft Grimm waarschijnlijk enkele mensen vermoord om bloed op hem te vergieten. Maar waarom insinueerde Joker zichzelf in het leven van Arkham voordat hij het vernietigde? Arkham denkt dat dit komt omdat de jongen de hoop op Arkhams missie wilde delen en deze vervolgens in rokende puinhopen achter wilde laten. In het heden wordt de Joker getoond terwijl hij het Arkham-dagboek leest en lacht om zijn herinneringen.
De martelplaats Ark M ligt kilometers ver verwijderd van de liefdadigheidsmissie Arkham. Batman zelf werd gevangen gehouden in Ark M tijdens de vorige ‘Abomination’-verhaallijn, en de staf van de Joker creëert inderdaad gruwelen in overvloed. Het probleem eindigt met Joker die twee Ark M “patiënten” loslaat – Poison Ivy en Man-Bat – terwijl hij ook Scarecrow en Deathstroke stand-by heeft. In de volgende “Absolute Batman” n. Op 16 september gaat Bruce letterlijk naar de hel met zijn nieuwe vriend Wonder Woman. Wat de Joker ook voor Batman in petto heeft, het zou ervoor kunnen zorgen dat Tartarus op een zonnige vakantie lijkt.
