Kristen Stewart vertelde over zijn regiedebuut al jaren, en het is eindelijk hier tussen de Filmreleases uit 2026! DE Schemering De actrice en Oscar-genomineerde heeft besloten een bewerking van de memoires van Lidia Yuknavitch te regisseren De chronologie van water. Het gaat over hoe een vrouw haar passies als zwemster en schrijfster ontwikkelt terwijl ze te maken krijgt met het trauma van het opgroeien met een gewelddadige vader. Stewart en Imogen Poots (die Lidia speelt) spraken met CinemaBlend over hoe het was om een film met zulke moeilijke thema’s te filmen.
De chronologie van water Het is een film waarvan Stewart ons vertelde dat ze ‘aan de binnenkant’ van haar oogleden verbrand kon zien, maar het was een emotioneel project voor haar, de cast en de crew. Dit is wat hij ons vertelde over wat hij zag van de actrice achter Lydia:
Er waren heel Engelse momenten waarop (Imogen) zou zeggen: ‘Oké, oké.’ JA. We gaan een leuke avond hebben, ik ben klaar.’ En ik zou zeggen: “Veel plezier met slapen vannacht.” Laten we kijken hoe het gaat.” Want morgen wordt het nog moeilijker.” Hij had nooit een moment om te zitten en te verwerken. Het is waarschijnlijk later. Rechts? Het was als blijf, blijf, blijf, blijf. En toen we klaar waren, dacht ik: ‘Wacht, waar zijn we? Wie, wie zijn wij nu?’
Imogen Poots draagt het gewicht van een bijzonder zware rol die onderzoekt hoe Lidia omging met het hebben van een vader die haar verbaal, fysiek en seksueel misbruikte. In de film kan het verontrustend zijn om te zien hoe Lidia een aantal van deze aangeleerde gedragingen op haar partner uitoefent en vervolgens in drugs- en alcoholmisbruik terechtkomt. Stewart zei dat Poots “erg Engels” was over de problemen die op de set moesten worden gevoeld en haar emoties op afstand hield. Dit is wat Poots ons vertelde:
Uiteraard ga je ’s avonds naar huis en leef je je leven, maar ik denk dat dit de eerste keer was dat het tot op zekere hoogte voelde als een herbedrading van de hersenen. En Lidia’s leven leeft gewoon in jou. En dan kun je hopen toegang te krijgen tot de momenten die je op celluloid gaat zetten. Maar ja, ik denk dat het je echt raakt. Zo is het niet altijd, maar deze wel. En ik kan begrijpen waarom dat in zekere zin zo zou moeten zijn.
Het klinkt alsof het een heel moeilijke rol was voor Poots, maar de aandacht van Kristen Stewart voor het materiaal is ook voelbaar. De chronologie van water het is niet alleen een van de zeldzame LGBTQ+-films die dit jaar zal verschijnen, gebaseerd op een memoires over een vreemde vrouw en geregisseerd door een vrouwelijke regisseurhij wordt ook gevierd omdat hij ‘ambitie’ heeft, ‘bekwaam’ en overtuigend is Rotte tomaten en behaalde een criticusscore van 89%.
In ons interview vertelde Stewart ons dit ook zijn gedachten over regisseren versus acterenvertelde dat ze het gevoel had dat ze een ‘dwangbuis’ moest dragen om het proces niet te veel onder controle te houden en erop te vertrouwen dat ze alle voorbereidingen had getroffen waarvoor ze had gewerkt. Hij werkte aan de creatie De chronologie van water acht jaar lang, en we hebben er eerder over gesproken moeilijkheden waarmee hij te maken kreeg bij het verkrijgen van financiering.
Uiteindelijk kreeg hij het Ridley Scott als uitvoerend producent van de onafhankelijke productie (onder andere namen) die in slechts zes weken in Letland en Malta werd gefilmd. Het is nu in de bioscoop.
