NEW YORK– Een menigte wacht om je te zien navigeren op een labyrintische hindernisbaan die je nog nooit eerder hebt gedaan. Je moet het voltooien met voldoende concentratie om verkeerde bochten te vermijden, voldoende precisie om ervoor te zorgen dat je voet bepaalde plekken raakt, en voldoende snelheid om tientallen rivalen te verslaan.
Ook: je bent een hond.
Concreet ben je een van de beste hondenracers in de behendigheidswedstrijd van de Westminster Kennel Club op zaterdag, een recente toevoeging die de aftrap geeft voor de legendarische club mijlpaal van de 150e hondenshow.
Dus hoe doe je het?
“Het teamwerk van de hond en de geleider”, zegt Emily Klarman, een professionele behendigheidsinstructeur Vorig jaar reed hij met zijn border collie Vanish naar de overwinning. “Agility is een groot gesprek dat we met onze honden voeren.”
Het gesprek is deels mondeling. Managers roepen commando’s, zoals “tunnel!” “springen!” “Links!” “Rechts!” Honden reageren soms met geblaf van enthousiasme.
Maar het is ook een kwestie van lichaamstaal: begeleiders rennen naast hun vrije honden, positioneren zich resoluut en kijken naar de ogen van de dieren om ze op het doel te houden.
“Als ze ergens naar kijken, is dat waarschijnlijk waar ze aan denken”, zei Klarman voorafgaand aan een recente oefensessie met een andere border collie, Swish, in het UDog-trainingscentrum in Huntingdon Valley, Pennsylvania.
Als een harige raket navigeerde de magere, gevlekte 5-jarige sprongen, dicht bij elkaar geplaatste palen, scherpe bochten, smalle hellingen, een schommel en andere uitrusting alsof het in haar DNA zat. Tot op zekere hoogte is dat ook zo: border collies staan bekend om hun intelligentie-intensiteit en behendigheid, en heeft in negen van zijn twaalf jaar tot nu toe de Westminster-behendigheidstitel veroverd. (Drie van deze winning streaks werden geleid door de oprichters van UDog, Jessica Ajoux EN Perry De Witt.)
Maar ongeacht het ras vereist het worden van een behendigheidskampioen veel training, techniek en strategie.
Honden krijgen bijvoorbeeld strafpunten als ze te vroeg van schommels en hellingen springen. Zij moeten voet zetten in het laatste gedeelte. Om deze gewoonte bij te brengen, kan een geleider de hond trainen om op een mat op de grond te lopen, die mat vervolgens aan het einde van het obstakel plaatsen en eventueel de mat verwijderen.
Honden moeten ook verschillende benaderingen van sprongen beheersen, afhankelijk van of ze na de landing hard moeten draaien.
‘Makkelijk,’ zei Klarman tegen Swish terwijl hij een van deze sprongen oefende, en Swish – die over het algemeen de voorkeur geeft aan volledige tilt – vertraagde een stapje. Het is een delicaat evenwicht: scores zijn gebaseerd op zowel nauwkeurigheid als tijd.
Bij behendigheidsproeven zijn geen snoepjes of speelgoed op het parcours toegestaan, dus honden moeten gemotiveerd worden door het plezier van het spel en de relatie met hun begeleiders.
Terwijl de honden de signalen leren, moeten de handlers complexe routes door twintig obstakels uit het hoofd leren. Bij Westminster ontvangen ze pas de ochtend van de wedstrijd kaarten, daarna hebben ze een paar minuten de tijd om het parcours te lopen en bijvoorbeeld na te denken of ze bij verschillende bochten voor of achter de hond moeten oversteken.
Naast het mentale en fysieke werk, “is een groot deel echt emotioneel”, zei Klarman (33). Dieren “begrijpen absoluut of we echt opgewonden en opgewonden zijn, of dat we teleurgesteld zijn”, legde hij uit.
Toen Vanish vorig jaar bijvoorbeeld niet uitblonk op een swinghindernis in de Westminster-finale, zei Klarman tegen zichzelf dat hij ervoor moest zorgen dat de hond zich niet ontmoedigd voelde: “Als ik er mijn hart niet in heb, zal zijn hart er uiteraard ook niet in zitten.”
Westminster, beschouwd als de meest illustere hondenshow in de Verenigde Staten, in 2014 een behendigheidswedstrijd toegevoegd. De populaire hondensport heeft een snellere, atletischere en meer aangrijpende smaak geïntroduceerd in de traditionele parade van raszuivere honden rond de ring. Behendigheid wel open voor honden van gemengd rasEN een mix won in 2024.
Klarman was al vanaf kleins af aan een hondenliefhebber en raakte als jonge tiener verslaafd aan hondensport. Daarna behaalde ze een graad in verpleegkunde voordat ze zich realiseerde dat ze als carrière met honden wilde werken. De overwinning in Westminster vorig jaar was een mijlpaal.
“Dat moment delen met een hond die zoveel voor mij betekende – het betekende zoveel om met haar te pronken en de wereld te laten weten hoe speciaal ze is”, herinnert Klarman zich.
Dit jaar zal ze haar vriend, Peter Wirth, en zijn Pembroke Welsh corgi, genaamd Welly, aanmoedigen.
Net als veel andere behendigheidsbeoefenaars begon Wirth, 34, met de sport simpelweg omdat hij een energieke hond had die meer stimulerende activiteiten nodig had dan wandelen en apporteren. Vijf jaar later keren hij en Welly zaterdag terug naar het Javits Center in New York voor de Westminster-competitie.
Klarman en Vanish blijven niet voor niets thuis. Het eerste nestje van de hond kan elk moment arriveren.
