Toen de pandemie toesloeg en de realiteit inhield dat het leven geïsoleerd en grotendeels binnenshuis zou zijn, merkte Grammy-winnaar Anderson .Paak dat hij van buitenaf naar binnen keek, op een manier die hij niet had verwacht. “Ik was een vreemde eend in de bijt. Mijn zoon was acht jaar oud en BTS nam het hele huis over”, legde .Paak uit in een interview met de Times in zijn WeHo-lounge, Andy’s. “Het was een K-pop-storm. Daarvoor hadden mijn zoon en ik een band met mijn muziek.”
.Paaks zoon, Soul Rasheed, en zijn in Korea geboren ex-vrouw, Jaylyn Chang, waren net als een groot deel van Amerika geobsedeerd geraakt door K-pop, wat .Paak deed denken aan de intensiteit van Beatlemania. Zwarte Amerikaanse muziek beïnvloedde de geboorte van een nieuwe stijl, die zich in het buitenland vormde en uitbreidde, voordat hij terugkeerde naar de Verenigde Staten en explodeerde. Dit effect in de .Paak-familie was voelbaar, waardoor Soul en Chang op een nieuwe manier een diepe band kregen. .Paak zelf werd als liefhebber van soul, R&B en hiphop geput uit de bron, maar niet uit het geherinterpreteerde onderwerp. Hij moest dus een manier vinden om binnen te komen.
Soul was destijds, net als veel 8-jarigen, ook geobsedeerd door het idee om YouTuber te worden. Naast de muziek van .Paak had het vader en zoon-duo al vaker een band met humor, dus begon .Paak daar. Ze begonnen met grappige sketches en voegden deze uiteindelijk samen met de dansen van BTS. Al snel verschenen er zelfs video’s waarin ze elkaar op komische wijze informeerden over hun individuele muzikale smaak. ‘Ik vond het geweldig,’ herinnerde .Paak zich, zichzelf verliezend in herinneringen. “Ik leerde hem beter kennen, en hij leerde mij ook kennen. Mijn moeder zei altijd: ‘Het is één ding dat je kinderen van je houden, maar het is iets heel anders om de dingen te delen die je interesseren.’ Ik was niet zoals Anderson .Paak, ik was maar een vader.
“Ik leerde hem beter kennen, en hij leerde mij kennen”, zei .Paak over de band met zijn zoon Soul.
(Carlin Stiehl/For the Times)
Door deze verkenning en realisatie van een potentiële voortdurende familieband ontstond er een verhaalidee, en vervolgens een behandeling voor een op K-pop gerichte film die .Paak zou regisseren en waarin hij en Soul allebei de hoofdrol zouden spelen. .Paak begon vervolgens met het regisseren van een reeks muziekvideo’s toen de pandemie begon te vervagen, waarbij hij een portfolio opbouwde en ervaring opdeed in het medium. Maar hij kon de interesse van Soul gaan voelen vervagen naarmate de tijd verstreek. Na een paar mislukte pogingen riep .Paak dringend de hulp in van een van zijn oudste vrienden en collega-entertainer, Jonnie “Dumbfoundead” Park, die .Paak en het idee naar Stampede Ventures bracht.
“De presentatie was het idee van Anderson en (om het te presenteren) lieten we hen deze TikTok zien die hij met zijn zoon had”, herinnerde Park zich via Zoom. “Anderson zei tegen mij: ‘Weet jij iets over BET, zoon?’ En (Soul) zei: “Nee, maar ik ken BTS.” Daarna gingen ze heen en weer en bespraken ze BET en BTS. Dat was letterlijk de basis, (we zeiden) dat we die energie gingen gebruiken en in een twee uur durende film zouden stoppen. Ze vonden het geweldig. Zodra we het kantoor uitliepen, keek Anderson ons aan en zei: “Hebben we groen licht?!” Ze begrepen het gewoon, het hele intergenerationele en interculturele element van zwarte en Koreaanse mensen.” Stampede bundelde de krachten voor het project met Live Nation Studios en .Paak’s debuutfilm “K-Pops!” hij was op weg naar de races.
Het is belangrijk op te merken dat .Paak zelf zwart en Koreaans is. Zijn moeder werd uit Korea geadopteerd door een zwarte Amerikaanse militaire familie uit SoCal, en de vader van .Paak was ook een zwarte militaire officier. Daarom groeide hij, terwijl zijn moeder in Korea werd geboren, bijna volledig op in een zwarte culturele ruimte. .Paak had pas op zijn twintigste direct contact met de Koreaanse cultuur, toen hij Chang ontmoette op het Musicians Institute in Hollywood. Als immigrant rechtstreeks uit Korea liet Chang hem de kracht van de structuur in zijn gemeenschap zien. Hij was ook gefascineerd door hun inherente familiewaardesysteem. “In Koreaanse gezinnen blijf je thuis tot je ouder wordt, zodat je voor je ouders kunt zorgen, en je ouders kunnen je helpen met de zorg voor de kinderen”, legt .Paak uit. “Er was een infrastructuur die werkte. Ook Koreaans eten is belangrijk, net als het leren van de taal. Ik voelde me erdoor aangetrokken. Mijn zoon heeft al zo lang niets anders gegeten dan Koreaans eten en begint nu pas met taco’s.”
.Paak verkende vervolgens zijn Koreaanse kant verder via een bloeiende vriendschap met Park, die iets later plaatsvond, nadat Chang al Soul had gebaard. Park introduceerde .Paak in de Koreaanse K-town-cultuur via hun gedeelde muziekscene. “De mensen die uit K-town kwamen hadden ook veel Latijnse en zwarte invloeden”, herinnert .Paak zich. “Het was een beetje meer een smeltkroes, en het was meer stedelijk. Maar op dezelfde manier (voor Koreanen uit Korea) hingen ze allemaal rond in K-town met andere Koreaanse vrienden. Ze dronken soju en gingen na sluitingstijd naar de plek waar je iemand Koreaans bij je moest hebben.”
Terwijl .Paak via zijn hoofdpersoon BJ de kans kreeg om een stukje van zijn Koreaanse afkomst vast te leggen in ‘K-Pops!’, besefte hij ook wat zijn moeder misschien gemist heeft. In de film heeft BJ, een mislukte R&B-muzikant in een karaokebar, het geluk om naar Korea te gaan en drummer te worden van een populaire K-pop-competitieserie. Daar ontmoet hij de zoon van zijn ex-vriendin, Tae Young (gespeeld door Soul), die meedoet aan de show. Dan ontdekt hij dat de baby van hem is. Terwijl er een chaotische overgang plaatsvindt, komen BJ en Tae Young uiteindelijk door Korea en werken ze samen om te proberen de wedstrijd te winnen. Door deze verkenning ontdekt BJ dat hij in Korea kan gedijen terwijl hij zijn duisternis behoudt. De terugkeer van .Paaks moeder naar haar roots had een andere uitkomst. “Mijn moeder ging naar het buitenland en bracht een jaar door in Korea, maar toen ze daarheen ging, vond ze het gewoon niet leuk”, legde .Paak uit. “In de film heeft BJ aanvankelijk geen connectie met zijn Koreaanse kant en wil hij het ook niet weten, maar dan vindt hij een brug.” Die brug is muziek.
Actrice Yvette Nicole Brown, die in “K-Pops!” speelt de moeder van BJ, zei op Zoom: “Alles aan de film en de muziek erin is Blasiaans, elke cultuur wordt gevierd, gemasseerd en getransformeerd in iets moois.” .Paak deed een gezamenlijke en opzettelijke poging om zowel de zwarte als de Koreaanse kant van K-pop in twee scènes te verkennen.
Het eerste is een vroeg artikel, geïnitieerd door Soul-personage Tae Young, waarin de gestructureerde rollen van een K-popgroep worden uitgelegd, wat vermakelijk kan zijn voor superfans en leerzaam voor degenen die niet bekend zijn met het genre. Vervolgens volgt een meanderende presentatie van BJ tot Tae Young over de invloed van Motown-groepen als de Jackson 5 en boybands als New Edition op het momentum van de opkomst van K-pop. Het is vooral ontroerend omdat het allemaal is gefilmd in een platenwinkel in de straten van Korea, waar .Paak uitlegde dat hij de platen waarnaar hij verwees ook daadwerkelijk had gevonden. “Er is niets mis mee als mensen zwarte muziek op hun eigen manier interpreteren, zolang je er maar hulde aan brengt, het respecteert en er om geeft”, zei .Paak. “Want (als je dat doet), dan zullen ze voor je zorgen, maar zodra je dat niet doet, zul je zien wat er gebeurt… Ik wilde dat verhaal uitleggen, want zo zag ik het.”
Echte vader en zoon Anderson .Paak, links, en Soul Rasheed, co-ster van “K-Pops!”
(Jake Giles Netter)
“K-Pop!” heeft zoveel van wat .Paak en Soul zijn als vader en zoon als maar mogelijk is. Er zijn optredens van oude zwarte artiesten als Earth, Wind & Fire, maar ook van K-popsterren als Seventeen’s Vernon. Er zijn originele nummers geschreven en gecoproduceerd door .Paak en muzikant Dem Jointz, met K-pop versmolten met soul en funk, waarvan Tae Young optreedt als laatste nummer van de competitie (soundtrack binnenkort beschikbaar). De film werd zowel in Los Angeles als in Korea opgenomen en bood voldoende ruimte voor de binding (vooral tijdens scènes vol geïmproviseerde humor) die .Paak vanaf het begin voor ogen had. Maar tegen de tijd dat ze op het punt stonden te gaan filmen, kon .Paak Soul er bijna niet bij betrekken, omdat hij elf was geworden en zich niet langer bezighield met K-pop of comedy-acteren; hij stond erop dat hij in plaats daarvan “van Slipknot hield”.
Het duo vond echter hun evenwicht en creëerde een kronkelend verhaal waarin hun connectie centraal stond. Als opgroeiende tiener ging Soul in 2024 met zijn vader naar de wereldpremière op het Toronto International Film Festival, samen met een overvloed aan Koreaanse familieleden aan moederskant. .Paak wachtte met spanning op hun volledige reactie op het hoogtepunt van zijn zoektocht naar een diepere verbinding.
“Iedereen heeft er enorm van genoten”, herinnert .Paak zich opgelucht. “(Soul) zei: ‘Ik ben trots op je, papa.’ Ik vroeg hem: ‘Denk je dat je ooit het tweede deel zou doen?’ Hij zei: ‘Nee, ik denk niet dat acteren mijn ding is, maar ik zal die momenten nooit vergeten… Weet je wat? Terugkijkend hangt het van het script af.’ Maar ik denk dat hij er echt trots op is. Ik denk dat het zoiets is als wanneer hij ouder wordt, hij zal zien hoe speciaal hij ook is. Maar ja, hij zei niet dat het ineenkrimpen is.
“K-Pop!” gaat dinsdag in première in Los Angeles en debuteert vrijdag in geselecteerde theaters.
