Familie te huur onderzoekt een eenvoudige vraag: als je maar lang genoeg doet alsof je om je geeft, wanneer begint het dan echt te voelen? Mayur Sanap geeft ons een kijkje van dichterbij.
Belangrijkste punten
- Brendan Fraser schittert in deze luchtige komedie over een familieverhuurbedrijf.
- Geregisseerd door Hikari, Familie te huur toont een uniek aspect van de Japanse cultuur.
- De emotionele oprechtheid van de film maakt het tot een gezond en plezierig kijkmoment.
In de wereld van vandaag kan bijna alles worden gehuurd.
Kleding voor een bruiloft, auto’s voor een reis, meubels en elektronica voor een appartement en zelfs hoogwaardige gadgets voor technische behoeften. Maar kunnen gevoelens ook worden aangenomen? Laten we zeggen een metgezel die voor al uw emotionele behoeften zorgt, zo iemand?
Deze intrigerende vraag staat centraal Familie te huureen ontroerend drama gepresenteerd door de fantastische Brendan Fraser.
Wat is er Familie te huur Van?
Gelegen in het moderne Tokio, Familie te huur volgt een bureau waarmee mensen familieleden of tijdelijke metgezellen kunnen inhuren.
Het uitgangspunt lijkt misschien vergezocht of zelfs absurd, maar een Google-zoekopdracht zal je vertellen dat dergelijke activiteiten daadwerkelijk bestaan in het hedendaagse Japan.
Het verhaal, geregisseerd door de veelgeprezen Japanse filmmaker Hikari, is gebaseerd op incidenten uit het echte leven die het menselijk verlangen naar authentieke verbindingen laten zien.
Fraser speelt de Amerikaanse acteur Phil, die zeven jaar in Tokio doorbracht en een carrière nastreefde die nooit werkelijkheid werd. Hij verschijnt in kleine reclamespots en vergeetbare concerten, waardoor hij een saai en creatief onbevredigend leven leidt.
Hij spreekt Japans en begrijpt de cultuur, maar toch blijft hij een buitenstaander en leidt hij een eenzaam leven in het buitenland.
Een servicebureau dat op zoek is naar een ‘symbolische blanke man’ wendt zich tot Phil om verzonnen rollen te spelen in de levens van klanten.
Phil is verrast door de aard van de baan, maar probeert het.
Zijn eerste opdracht is om zich voor te doen als bruidegom in een gearrangeerd huwelijk, waardoor een geheimzinnige jonge vrouw aan haar familie kan ontsnappen onder het voorwendsel dat ze naar het buitenland verhuist.
Nadat hij de opdracht met succes heeft voltooid, begint Phil geleidelijk in te zien hoe zijn ongewone werk de levens van mensen die vreemden voor hem zijn, aanzienlijk kan beïnvloeden.
Vervolgens wordt hij ingehuurd als de lang verloren gewaande vaderfiguur van een jong meisje genaamd Mia. Mia’s moeder is een alleenstaande ouder die hoopt dat het hebben van een stabiel, liefdevol gezin de kansen van haar dochter op een goede school zal vergroten.
In een andere film speelt hij de rol van journalist en sluit hij vriendschap met een oudere acteur met dementie die wil dat iemand zijn levensverhaal hoort.
Hoe dan ook, de klant staat emotioneel net zo centraal als Phil. Hij beseft dat zijn werk niet alleen maar performance is, maar ook empathie vereist. Geleidelijk aan ontwikkelt hij echte emotionele banden met de mensen die hij ontmoet.
De schoonheid van Familie te huur
Wat echt opvalt Familie te huur het is de manier waarop Hikari zijn ongewone uitgangspunt met gevoeligheid behandelt in plaats van met satire.
De film onderzoekt een simpele vraag: als je maar lang genoeg doet alsof het je iets kan schelen, wanneer begint het dan echt te voelen?
Op deze manier herinnerde hij mij eraan Hoe wij het ziende onderschatte Prime Video-serie over drie autistische huisgenoten die door de volwassenheid navigeren.
Net als in die show worden de personages en situaties hier met een empathisch oog gepresenteerd, met echte warmte en begrip naar hen toe, zonder al te sentimenteel te worden. De interacties tussen de personages zijn eerlijk en oprecht, waardoor je vaak moet lachen en zelfs een beetje moet huilen.
Brendan Fraser geeft een oprecht optreden
Familie te huur profiteert enorm van de oprechte prestaties van Brendan Fraser.
Hij speelt Phil met een lieve, oprechte kwaliteit die soms bijna kinderachtig aandoet. Je voelt een stille droefheid in hem, die in veel opzichten aanvoelt als een vervolg op zijn Oscarwinnende werk in de Darren Aronofsky-film. De walvis. Maar hier zijn de emoties zachter en is de wereld iets minder schrijnend.
Het is ook geweldig om te zien hoe de film de rijkdom en stille schoonheid van de Japanse cultuur vastlegt, met een subtiele knipoog naar de dagelijkse tradities en sociale gebruiken.
Er zit een aangrijpende zin in de film die aangeeft dat zelfs een leven in Japan misschien niet genoeg is om het land volledig te begrijpen, wat de diepte en complexiteit van de Japanse cultuur benadrukt. Momenten als deze komen binnen als een emotionele klap, ook al behoudt de film een lichte en zachte toon.
Het verhaal kan soms voorspelbaar lijken. Dit doet echter niets af aan de ervaring.
Uiteindelijk is het de emotionele oprechtheid van de film die ervoor zorgt dat het een gezond en plezierig kijkmoment is.
Familie te huur streamen op JioHotstar.
Familie te huur Beoordeling Beoordeling Beoordeling:
