10 als je het weet klassiekers uit de zwarte queerliteratuur

Zwarte queerliteratuur gaat voor mij niet over het vinden van een utopische representatie van het zwarte queerleven. We worden vaak gedwongen beslissingen te nemen die in strijd zijn met ons verlangen om ons welzijn te beschermen. Chinelo Okparanta’s roman uit 2015, Onder de bomen van Udala, spreekt over deze essentiële compromissen terwijl het het verhaal volgt van een jonge Nigeriaanse Igbo-lesbienne, Ijeoma, die volwassen wordt in de tijd van de Nigeriaanse burgeroorlog. Eén van die onderhandelingen vindt plaats wanneer Ijeoma wordt gedwongen de Bijbel van kaft tot kaft te lezen als straf voor intiem zijn met een ander meisje. ‘Wat als het alleen maar het verhaal van Adam en Eva was dat we in de Bijbel hebben,’ vraagt ​​hij, terwijl hij de heilige tekst herinterpreteert zodat deze aansluit bij zijn geleefde ervaring. “Waarom moest dat de mogelijkheid van een bepaalde Adam en Adam of een bepaalde Eva en Eva uitsluiten?…Waarom moest dat alle andere discussies, alle andere verhalen in diskrediet brengen?”

Terwijl Ijeoma verschillende Bijbelverhalen blijft herlezen, dringt ze aan op verhalen die de afkeer en zelfhaat die ze bij haar opwekten, verwerpen. Wat bedoeld was als een tactiek om Ijeoma’s vreemde verlangens om te buigen, verandert in een kans voor haar om deze te ontwikkelen en uit te breiden. Zoals veel van de teksten op deze lijst leert Okparanta’s roman ons de hoop om vreemde familieleden te ontdekken in een wereld gebouwd door onderdrukkers.

Trompet van Jackie Kay

De afgelopen twee jaar heb ik mezelf ondergedompeld in de wereld van de jazz: luisteren, studeren en geobsedeerd zijn door alles wat ik maar te pakken kan krijgen. Dit wekte natuurlijk een nieuwsgierigheid naar de geschiedenis van jazz en zwarte queerness, waardoor Jackie Kay opnieuw werd gelezen Trompet hij leek de perfecte denkbeeldige metgezel voor deze sonische reis. Het verhaal begint met de dood van jazztrompettist en zwarte transman Joss Moody, wat resulteert in een mediaschandaal rond de onthulling van Joss’ toegewezen geslacht bij de geboorte. Omdat het schandaal gedeeltelijk wordt aangewakkerd door de zoon (Colman) die Joss deelde met zijn vrouw Millie, toen ze de identiteit van zijn vader ontdekt na de dood van Joss, volgt de roman Millie terwijl ze vlucht van hun huis in Londen naar hun regenachtige huis aan de kust in Torr, Ierland, om te ontsnappen aan de aanval van de media en haar man te treuren zoals ze hem kende. Door het hele verhaal verspreid zijn flashbacks van hun relatie, inclusief het moment dat ze elkaar voor het eerst ontmoetten bij een bloedbank in Glasgow, het moment dat ze haar eigen soort spirituele transcendentie ervaart tijdens een jazzshow, de avond dat ze voor het eerst intiem werden, hun huwelijk en zijn dood.

Trompet het is bovenal een verhaal van prachtige kwetsbaarheid, felle liefde en tedere intimiteit. Het is ook een verhaal van liefdesverdriet en verraad. Hoewel Joss niet langer leeft in het heden van de roman, leeft hij voort door de intentie en zorg voor Kay’s schrijven en Millie’s geheugen. Mocht je nieuwsgierig zijn: een van mijn favoriete jazzalbums (en een perfecte begeleiding bij Trompet) is van Cecile McLorin Salvant Spooklied.

Zij van Alexis De Veaux

Die van Alexis De Veaux Zij belichaamt het beste van het zwarte queer literaire experiment dat erop staat het zwarte leven op zijn eigen voorwaarden te vertellen. Gepubliceerd als een roman, geschreven in een reeks niet-lineaire vignetten die een mix van stilistische benaderingen bevatten, Zij beweegt zich vloeiend tussen menselijke, spirituele en niet-menselijke tijdlijnen en levensvormen als vertellers om de onderlinge verbinding tussen verleden, heden en toekomst, en de realiteit van de soortoverschrijdende invloed, te belichten. Hierdoor volgt de roman Jules, een jonge zwarte intersekse-persoon, vanaf de geboorte tot aan de volwassenheid terwijl ze zich door een reeks plaatsen beweegt, waaronder het landelijke zuiden, Brooklyn en Harlem, New York, en Asheville, NC/Blue Ridge Parkway – waarvan ik persoonlijk geloof dat dit een soort overgangsritueel is voor elke zuidelijke homo en hun geliefde wanneer de bladeren in de herfst veranderen. Terwijl De Veaux de verschillende vormen van interpersoonlijk, familiaal en medisch geweld blootlegt waarmee intersekse mensen worden geconfronteerd, zet De Veaux de belichaamde, gendergerelateerde en seksuele experimenten van Jules op de voorgrond terwijl ze navigeren door verlangen, intimiteit en romantiek met zowel anderen als zichzelf.