27 jaar later vertelt een nieuwe Star Trek-ster over een moment waarop hij de fakkel doorgaf

Radicale inclusie is sinds de oprichting in het merk Star Trek ingebouwd. De hoopvolle toekomstvisie gecreëerd door Gene Roddenberry is een paradijs voor buitenstaanders Starfleet Academiehet nieuwste vlaggenschip van de franchise, drijft dat idee naar een nieuwe limiet. Dit is niet van jou Star Trek van ouders: De op jongvolwassenen gerichte serie is gemaakt met a nieuw de volgende generatie in gedachten. De cadetten staan ​​ver af van ieders idee van Starfleet-materiaal, maar dat maakt ze zo overtuigend. En niemand meer dan de eerste fotonische (dat wil zeggen holografische) student van de vloot, SAM.

Met vrolijke vrolijkheid gespeeld door Kerrice Brooks, vervult SAM – een afkorting van Series Acclimation Mil – de rol van outsider-personages in Roddenberry-stijl die voorheen werden bezet door mensen als Spock en Data. Als hologram geprogrammeerd om als 17-jarig meisje de wereld te ervaren en de mensheid te bestuderen, diende ze vooral als komische noot. Maar de laatste aflevering van de show markeert een keerpunt voor zowel SAM als Brooks, waardoor het personage en de acteur gedwongen worden de confrontatie aan te gaan met de angstaanjagende erfenis van Star Trek. Het gaat diep de traditie van Diepe ruimte negenconcentreerde zich op de verdwijning van Benjamin Sisko (Avery Brooks) in de finale van die serie, “What You Leave Behind”.

Deze nieuwe aflevering is geschreven door een andere Trek-alumnus, Lagere dekken Getaande Newsome. Het is een eerbetoon in de achtbaan, waarbij het stokje onmiskenbaar wordt doorgegeven aan SAM, tot grote verbazing van Brooks.

“Het was heel symbolisch voor mij om verbinding te maken met een verleden waarvan ik weet dat ik er vandaan kom”, zegt Brooks Achteruit. Het werken met Newsome en Cirroc Lofton, die terugkeert als Jake Sisko, was ook een troost voor de acteur. “Het voelde alsof er iemand was met wie ik eindelijk over die ontbrekende schakel kon praten. Ze kennen me niet eens, maar ze beschermden me onmiddellijk en gaven me kracht.”

Het verbinden van verleden en heden was voor Newsome een no-brainer. Als een van de geesten achter de oprichting van SAM was de actrice en schrijfster vastbesloten om zich te concentreren op een zwart vrouwelijk personage als brug tussen het oude Trek en het nieuwe.

“Zonder Avery Brooks zou er geen Michael Burnham zijn”, zei Newsome Achteruit. “Er zou geen Mariner zijn en er zou geen SAM zijn. Het was dus heel belangrijk voor mij om dat te eren.”

Hoewel Sisko niet terugkeert om zijn wijsheid aan SAM over te dragen Starfleet Academiezijn invloed is zeker voelbaar – en in een interview met AchteruitBrooks onthult de verrassende connectie van SAM met DS9en de plaats van hun show in het Trek-universum.

Dit interview is voor de duidelijkheid bewerkt en ingekort.

Was je een Star Trek-fan voordat je werd gecast of leer je gaandeweg?

Ik leer gaandeweg, maar ik beschouw mezelf zeker als een nerd. Ik denk dit (Starfleet Academie) is op de een of andere manier logischer voor mij… Ik ben altijd een beetje afwijkend en een beetje sociaal raar geweest, omdat ik in mijn jeugd zo vaak naar scholen en dansstudio’s ben verhuisd, dat ik eraan gewend ben opnieuw te moeten beginnen en nieuwe vrienden te moeten maken. En mensen moeten hun grappen naar buiten brengen, want ik weet dat het er veel zijn. Toen ik klein was, kwam ik naar mijn dansrecitals in korte broeken volledig bedekt met pailletten en met een verdomde gleufhoed, omdat ik om de een of andere reden dacht dat ik Bruno Mars was. Dus ik voel me in veel opzichten zeker SAM: sociaal raar, kan er niets aan doen, blij om hier te zijn en er heel voorzichtig mee zijn.

Wat ik leuk vind aan SAM is dat zij EN zo vreemd, maar ze is geliefd. Hij loopt door de gangen en iedereen zegt: “Oh mijn God, SAM!”

Ze vertegenwoordigt in zekere zin ook de toekomst. Schreeuw het uit naar Tawny, want Tawny zei tegen de (schrijvers)kamer: “Als we een personage willen creëren dat de toekomst van de mensheid zou moeten zijn, dan moet ze een zwarte vrouw zijn.” Hier zit kracht in. Wat verhalen zo krachtig maakt, is dat ze uitstijgen boven wat we geprogrammeerd zijn om te denken. Wie je ook bent, dat is precies wie je zou moeten zijn. Daarom hou ik van de wereld van Trek in het algemeen: iedereen brengt zo’n volheid en rondheid in zijn karakters. Dit is ook het mooie van SAM. Het stond op de pagina. Ik voelde het toevallig bij dit schip dat zwart lijkt.

Tawny schreef aflevering 5, waar ze het stokje doorgeeft Diepe ruimte negen tot nu toe op een manier die heel persoonlijk aanvoelt. Ik ben benieuwd hoe het was om met haar en Cirroc te werken, vooral in de scène waarin Jake voor SAM “verschijnt”.

Het was heel spannend om met hen samen te werken, om in die emotioneel geladen toestand te komen waarin ik me bevond. Het was heel symbolisch voor mij, in een poging verbinding te maken met een verleden waarvan ik weet dat ik er vandaan kwam.

Mijn afkomst is zo rijk aan cultuur en ik heb het gevoel dat ik, net als Kerrice, er echt niet mee verbonden was. En net als SAM is het bijna parallel in de zin dat de verbinding met degenen die eraan voorafgingen is verbroken. Ze wil een idee krijgen van wie ze is en hoe ze zich zal gedragen in deze wereld, en of het voor haar mogelijk is om überhaupt te doen waarvoor ze is opgedragen, waarvoor ze is uitgekozen, waartoe ze werd gedwongen.

Toen ik met Tawny en Cirroc werkte, had ik het gevoel dat er eindelijk iemand was met wie ik over die ontbrekende schakel kon praten, zoals SAM en Kerrice. Ik had het gevoel dat ze me verwelkomden. Ik weet niet eens waarom. Ze hoefden het niet te doen. Ze hebben mij net ontmoet. Ze kennen mij niet eens, maar ze beschermden me onmiddellijk en gaven me kracht. Ze lieten me zelfs met Avery Brooks praten. Avery Brooks neemt haar telefoon niet op Niemand. Maar iedereen verwelkomde mij meteen met open armen.

SAM vervult een rol in de show die traditioneel Trek is. Vóór haar was er de dokter, vóór de dokter was er Data, en vóór Data was er Spock: het zijn allemaal buitenstaanders. Ik ben benieuwd of je inspiratie hebt gehaald uit die optredens.

Weet je, degene die mij echt heeft beïnvloed bij het bouwen van SAM was Jake Sisko, omdat ik zijn druk echt bewonderde: proberen ergens aan te voldoen als je iemand zo goed voor je hebt, maar je weet niet per se wat je wilt doen. Ik heb zeker inspiratie gehaald uit Data en zijn oprechte verlangen om verbinding te maken, maar ik was ook zeer onvermurwbaar in zijn werk. Maar ik Echt overgenomen van – het is niet eens in de wereld van Trek, maar de prestaties van David Jonsson zijn er Buitenaards wezen: Romulus.

God, ik ben geobsedeerd door hem.

Ik ben geobsedeerd door hem! En hebben Buitenaards wezen: Romulus uitkwam net toen we begonnen met de opnames van het eerste seizoen, was ik als een dief in de nacht: “Ik steel dit, bedankt. Nog eentje, bedankt.” Ik denk dat hij een genie is… En ik liet me inspireren door Bob (Picardo), want die waren er Reiziger afleveringen over hologramrechten: het recht om te voelen, het recht om te bestaan.

Ik wil echter niet zeggen dat ik te veel inspiratie van Bob heb gehaald, omdat de emoties van de dokter zich eenvoudigweg manifesteerden als irritatie – en dat zei hij ook – en die van SAM is precies het tegenovergestelde. De emoties van SAM manifesteren zich in een diepere nieuwsgierigheid. Of het nu een goede of een slechte ervaring is, ze rent niet weg omdat ze niet weet hoe.

Het is geen geheim dat Trek-fandom eigenwijs is. Heb je het überhaupt gevolgd of negeer je het?

We zijn aan het filmen, dus het is een leuke afleiding. Ik hou er niet echt van om fandom te voeden, omdat ik al voordat ik dit boekte, wist dat internet een giftige plek is… Meningen zijn meningen, maar ik ben zeker veel minder op internet geweest. Er zijn bepaalde shows voor een bepaald publiek, en ik denk dat mensen soms boos worden als ze het gevoel hebben dat ze er niet bij horen, maar ik heb zoiets van: “Je bent ergens wel opgenomen.”

Iemand reageerde op mijn bericht en zei: “Deze show is waardeloos. De Borg zou je assimileren.” Ik heb zoiets van: “Dat is het punt van de show!” (Hij lacht.) En ik denk dat dat ook het doel van kunst is, in het algemeen: shit veroorzaken. Op een dag ging ik naar een kunstgalerie en ik haatte een schilderij dat voor me lag, en ik was zo boos dat het in de schijnwerpers stond. Maar ik dacht: “Weet je wat? Iemand moet het haten, maar dat is oké, want ik praat er tenminste over.” Dus ik zeg: maak ervan wat je wilt, maar kunst imiteert het leven. Ik laat het zo.

Starfleet Academie wordt gestreamd op Paramount+.