Leven buitenaardse wezens onder ons? Zouden we ooit weten of dat zo was? Hoewel de Star Trek-franchise claimt te gaan over de zoektocht naar nieuw leven en nieuwe beschavingen, zijn er maar weinig verhalen waarin de verschillende Starfleet-crews voor het eerst contact maken met mensen die ons aan onszelf doen denken. Door de jaren heen StarTrek het verdubbelde het idee dat de meeste buitenaardse wezens mensachtig zijn in vorm, en verschafte ook een belangrijke en algemene canonieke reden voor dit feit. Bovendien lijkt het erop dat de meeste buitenaardse wezens Engels spreken, wat wij ook kunnen handen schudden weg omdat de Universele Vertaler bestaat. Maar sinds de dagen van De originele serie, er was een voor de hand liggende vraag: als mensen uit het Star Trek-universum naar onze planeet zouden teleporteren, hoe zouden wij reageren?
Vijfendertig jaar geleden, met een aflevering getiteld ‘First Contact’, De volgende generatie draaide het script van de meeste Trek-verhalen over buitenaardse culturen om. Hoewel de titel ‘First Contact’ beroemd wordt geassocieerd met de film uit 1996 Star Trek: eerste contact, De aflevering van seizoen vier van die titel vertelde een kleiner, filosofisch complex verhaal. In de week van 19 februari 1991 TNG heeft deze unieke aflevering uitgezonden en ons een geweldig verhaal gegeven in de traditie van klassieke sciencefiction.
Lanel (Bebe Neuwirth) behandelt haar eerste alien, Riker (Jonathan Frakes), in ‘First Contact’.
Paramount/CBS
De aflevering begint met een koude opening, waarin buitenaardse wezens genaamd Malcorians hebben ontdekt dat Riker (Jonathan Frakes) onder hen woonde, chirurgisch vermomd als Malcorian. Wat deze aflevering echter uniek maakt, is dat we het verhaal in het begin observeren vanuit het standpunt van de ‘aliens’, wat betekent dat onze vriendelijke Starfleet-bemanning als buitenaards wordt gezien, op een manier die parallel loopt met de ontvoeringen door buitenaardse wezens en Roswell-obsessies van eind jaren negentig. Met andere woorden: dit was de beste De X-bestanden aflevering van Star Trek, nooit, tenminste tot dat moment. TOS met het idee had gespeeld Bedrijf een UFO zijn in “Tomorrow Is Yesterday” uit 1967, terwijl Vreemde nieuwe werelden dubbele aspecten van het thema hiervan TNG aflevering in de première van de serie uit 2022 van die show.
Maar op dat moment was het voorstellen van iets dat gebruikelijk had moeten zijn in het Star Trek-universum eigenlijk niet veel weergegeven in de canon, wat deze aflevering belangrijk maakte in zoverre het de slinkse manieren vastlegde waarop Starfleet mensen vóór het eerste contact naar buitenaardse planeten stuurt, en ons een verhaal met terugwerkende kracht gaf over hoe het eerste contact met de Klingons in het verre verleden vreselijk mis ging.
Dat gezegd hebbende, slaagt het hart en de ziel van de aflevering omdat het niet echt doordrenkt is van de diepe Trekkie-verhalen, maar in plaats daarvan een slim, introspectief sciencefictionverhaal is. Het eigenlijke script is geschreven door verschillende vaste klanten TNG medewerkers, waaronder Dennis Russell Bailey, David Bischoff, Joe Menosky, Ronald D. Moore en scenarioschrijver Michael Piller. Het basisplot zelf komt echter van Marc Scott Zicree, een schrijver die later het verhaal voor zijn geliefde zou creëren DS9 aflevering “Far Beyond the Stars”. Dit betekent dat er een diep humanistische en gegronde toon in ‘First Contact’ zit, die aanvoelt alsof het in een andere context zou kunnen werken, buiten de Trek-canon. Als je van de verhalen van Ursula K. Le Guin of de romans van houdt Jacobus Witdit lijkt in overeenstemming te zijn met dat soort ouderwetse sciencefiction-gevoeligheid.
Mirasta (Carolyn Seymour) overlegt met kapitein Picard (Patrick Stewart) en Troi (Marina Sirtis).
Paramount/CBS
Als je voorbij het idee kunt komen dat iedereen Engels spreekt (de Universal Translator lijkt zelfs te werken als de Malcorians privé zijn), werkt de allegorische aard van ‘First Contact’ in bijna elke afzonderlijke scène, omdat de aflevering niet eens probeert het idee te verhullen dat de Malcoriaanse samenleving vergelijkbaar is met de onze. Een prominente ruimtepionier genaamd Mirasta (Carolyn Seymour) merkt op dat ze enigszins geschokt is dat Starfleet gegevens verzamelt door de collectieve cultuur van haar planeet te observeren. “Ik vind het vreselijk om te bedenken hoe je ons zou beoordelen op basis van onze populaire muziek en entertainment”, zegt hij. In zekere zin is het een leuke grap, aangezien in 1991, toen de aflevering werd uitgezonden, De volgende generatie zelf maakte deel uit van de reguliere populaire cultuur op een manier die geen enkele ruimtegerichte sciencefiction-tv-serie ooit eerder was geweest. (Of waarschijnlijk sindsdien.) Dit metatekstuele concept wordt opnieuw herhaald wanneer de kanselier van de planeet, Durken (George Coe), stelt dat geruchten over echte buitenaardse wezens (dat wil zeggen Riker) overschaduwd zullen worden door de verschillende – vermoedelijk science fiction – shows die op de ‘dagelijkse uitzendingen’ bestaan.
In wezen verwijst ‘First Contact’ op slimme wijze naar het idee van tv-programma’s over buitenaardse wezens onder ons, terwijl het ook een aflevering is van een tv-programma over buitenaardse wezens onder ons. Deze gelaagdheid is slim en helpt een deel van de onwaarschijnlijkheid van de aflevering in het algemeen te verlichten. Uiteindelijk zorgde deze interpretatie van ‘First Contact’ ervoor dat het publiek meer ging nadenken over de hoop op vriendelijke buitenaardse wezens, en minder over paranoia over lijkenrovers of verborgen vliegende schotels. In plaats daarvan stelde de aflevering zich subtiel voor dat we ooit als kleine groene mannetjes zouden worden gezien, en misschien zou dat schattig zijn.
