Kara Ayers is moeder van vier kinderen en maakt gebruik van een rolstoel. Hij is sterk afhankelijk van zijn auto omdat er in Cincinnati niet veel openbaarvervoermogelijkheden zijn. Ze maakt zich zorgen over a wetsvoorstel dat door de staatswetgever gaat waardoor zwangere vrouwen invaliditeitskaarten zouden kunnen gebruiken.
Ohio is een van een groeiend aantal staten, waaronder Florida en Illinois, die wetgeving hebben aangenomen of overwegen die het mensen op elk moment van de zwangerschap mogelijk maakt een parkeervergunning voor gehandicapten te verkrijgen. In Florida zijn deze borden maximaal een jaar geldig en in Ohio wordt hetzelfde aangeboden.
Voorstanders omschrijven de stap als ‘pro-familie’, bedoeld om ouders te eren en steun te bieden tijdens de moeilijkheden van de zwangerschap. Tegenstanders in de gehandicaptengemeenschap zeggen echter dat er nu al niet genoeg parkeergelegenheid is. Maar het conflict is niet zo eenvoudig. Zwangere mensen en mensen met een handicap zijn niet noodzakelijkerwijs verschillende groepen en beide hebben aanzienlijke onvervulde behoeften.
“Af en toe duiken parkeerrekeningen op als dit idee, en mensen beschouwen het gewoon als een goede zaak. Waarom zouden we niet iets willen doen dat leuk is voor zwangere vrouwen? Maar ze kijken niet echt naar de onbedoelde gevolgen van dit soort rekeningen,” zei Ayers.
Parkeerplaatsen bestemd voor mensen met een handicap werden in 1990 door de American with Disabilities Act (ADA) ingesteld. De breedte, het aantal, de helling en tientallen andere details komen neer op zeer specifieke vereisten. De normen zijn in de loop der jaren bijgewerkt; de meest recente wijziging in de parkeervereisten vond plaats in 2010. Eén op de 25 plaatsen op kleinere percelen moet worden aangewezen voor mensen met een handicap. Bij grotere partijen kan de eis zo laag zijn als 2%. Niet alle parkeergarages voldoen aan deze eisen.
“Het is een heel fundamenteel wiskundig probleem”, zegt Steve Lieberman, senior directeur belangenbehartiging en beleid van de United Spinal Association, die de belangen van rolstoelgebruikers behartigt. Hij heeft de afgelopen vier jaar nauw samengewerkt op het gebied van parkeren en heeft aangedrongen op een verscheidenheid aan beleidsoplossingen, waaronder het vergroten van het aantal parkeerplaatsen, het versterken van de wetshandhaving en het hard optreden tegen verkeersbordfraude.
In januari heeft de United Spinal Association een rapport uitgebracht delen van enkele van hun bevindingen. De organisatie nam contact op met instanties in twintig staten en vergeleek het aantal in omloop zijnde borden met het totale aantal geregistreerde voertuigen. Vervolgens vergeleken ze dat aantal met het wettelijk vereiste minimumaantal zetels. In elke gemeten staat zouden er niet genoeg parkeerplaatsen zijn, zelfs als elke parkeerplaats perfect aan de wet zou voldoen – en veel daarvan doen dat ook niet.
“Als we al moeite hebben om tien voertuigen op vier locaties te plaatsen, kunnen we niet tolereren dat er nog meer mensen aan die pool worden toegevoegd”, zei hij. “De wiskunde werkt gewoon niet.”
Lieberman voelde zich verblind door de wetgeving in Florida, en nu ook in Ohio.
“We hebben, zowel op federaal als op staatsniveau, wetgeving nagestreefd die de toegankelijke parkeersituatie zou verbeteren. En dan komt uit het linkerveld deze kromme bal die naar ons wordt gegooid door mensen die er niet aan hebben gedacht om iemand in de gehandicaptengemeenschap te vragen, “zei Lieberman.
Het is moeilijk in te schatten hoeveel mensen op een bepaald moment zwanger zijn, dus het is moeilijk om precies in te schatten hoeveel tekens er zouden worden toegevoegd. Jaarlijks worden in de Verenigde Staten ongeveer 3,6 miljoen baby’s geboren.
Patrick Brown, een fellow bij het Ethics and Public Policy Center, een conservatieve denktank, hielp bij het opstellen van de tekst van de wetgeving die in Florida en Ohio werd gebruikt. Hoewel hij geen deskundigen op het gebied van het gehandicaptenbeleid heeft geraadpleegd, beschouwt hij dit niet als onderdeel van zijn werk. Haar rol is om nieuwe gesprekken te beginnen en nieuwe ideeën te bedenken om gezinnen te ondersteunen, zei ze.
“Ik ben van mening (in gesprek met belangengroepen) dat het de taak van politici is om deze ideeën om te zetten in tekst”, vertelde hij aan The 19th.
Brown is geen voorstander van een bepaalde versie van het idee: hij is ook voorstander van het opzetten van aparte borden voor zwangere moeders en ouders van jonge kinderen. Maar parkeerborden voor gehandicapten zijn al een beproefd systeem, en hij zegt dat het uitbreiden van de geschiktheid een gemakkelijker pad is dan het creëren van iets geheel nieuws.
“Het kleine bedrijfsleven en anderen die bij dit gesprek betrokken zijn, houden niet van het idee van aanvullende eisen voor bedrijven. Maar iedereen is bekend met de traditionele voorkeuren voor gehandicaptenparkeerplaatsen”, aldus Brown.
Hij stelt dat de verandering niet zo radicaal is. Veel zwangere vrouwen met complicaties hebben al recht op plakkaten, omdat dit als een wettelijke handicap wordt beschouwd. Ze weten misschien gewoon niet hoe ze het moeten vragen.
“Als je niet meer dan x voet kunt lopen zonder te moeten stoppen vanwege pijn of iets dergelijks, zouden veel vrouwen in aanmerking komen als ze het wisten,” zei ze. “En dus helpt het deels om ervoor te zorgen dat we dat weten. Door het categorisch te maken, zeggen we alleen maar dat we het zo gemakkelijk toegankelijk mogelijk willen maken.”
Brown benadrukte het belang van het ondersteunen van zwangere en postpartummensen in een voor velen moeilijke tijd.
“We moeten de kwetsbaarheid en aanpassingen erkennen die zwangere vrouwen nodig hebben”, aldus Brown.
Stephanie Woodward begrijpt beide onderwerpen diepgaand, als moeder van zes kinderen en rolstoelgebruiker. Zijn staat, New York, onderzoekt momenteel geen soortgelijke wetgeving, maar volgt de kwestie wel. Toen haar drieling vorig jaar werd geboren, bracht ze maanden door op de neonatale intensive care. De parkeerplaats van het ziekenhuis beschikte over een aantal aangewezen parkeerplaatsen voor gehandicapten, maar voldeed niet aan de wettelijke vereisten omdat er toegangsgangen waren – ruimte tussen aangewezen parkeerplaatsen waardoor iemand in een busje in een rolstoel een oprit of lift kan uitschuiven en in en uit zijn voertuig kan stappen. Het is niet zozeer een kwestie van gemak of gemak als wel van de mogelijkheid om te parkeren.
“Mijn drieling lag drie maanden op de NICU en ik was herstellende van een keizersnede. Ik herinner me dat ik erg gefrustreerd was dat de medische faciliteit die ik moest bezoeken niet toegankelijk was en geen toegankelijke plekken had om in en uit mijn auto te stappen. Het sloeg nergens op”, zei ze. “Je zou denken dat een medische faciliteit verder zou gaan dan de eisen van de ADA, en niet eronder.”
Woodward is van mening dat het definiëren van de behoeften van mensen met een handicap versus die van zwangere mensen onnauwkeurig en nutteloos is.
“Ik denk dat de manier waarop het op de een of andere manier is geformuleerd dit onnodige conflict is tussen zwangerschap en handicap, wat in de eerste plaats onjuist is, omdat mensen met een handicap zwanger worden en zelfs zwangere, niet-gehandicapte mensen toegang kunnen krijgen tot behoeften… De wortel van het probleem is schaarste, niet zwangerschap”, zei ze.
Als parkeerborden voor gehandicapten zouden worden uitgebreid naar alle zwangere vrouwen in Ohio, dan zouden er gevolgen kunnen zijn die specifiek zijn voor die staat, aldus Ayers, die zich zorgen maakt over de manier waarop het toegenomen aantal mensen met bordjes haar vermogen om haar leven te leiden zou kunnen beïnvloeden.
“Ik denk gewoon dat er een echt gebrek aan begrip bestaat dat dit niet alleen een probleem is dat (mensen met een handicap) kunnen oplossen als we een van die plekken niet vinden. Het gaat erom of iemand letterlijk naar de plek kan gaan die hij of zij nodig heeft of niet. En het gaat niet alleen om het winkelcentrum”, zei ze. “Het zijn scholen en universiteiten, het zijn banen, het zijn ziekenhuizen en doktersbezoeken.”
In Florida breidt de wet de invaliditeitstags uit naar alle zwangere vrouwen wordt juridisch uitgedaagd. In Ohio wordt een wetsvoorstel besproken om handicapborden uit te breiden naar alle zwangere vrouwen. Het is mogelijk dat het wetsvoorstel van Ohio een beperktere reikwijdte zal hebben. Bijvoorbeeld, een De wet van Illinois werd in 2022 aangenomen stelt mensen in de laatste drie maanden van de zwangerschap in staat om gedurende een beperktere periode een teken te krijgen. Groepen met een handicap hadden destijds geen bezwaar. Er zijn ook voorstellen om meer handhaving van verkeersbordfraude of illegaal parkeren toe te voegen aan het wetsvoorstel van Ohio.
Ayers is zeer kritisch over de maatregel van Ohio en gelooft niet dat deze gezinnen ondersteunt – niet gezinnen zoals de hare, maar zelfs gezinnen van niet-gehandicapte mensen.
“Het is een poging om het te laten lijken alsof we beleid ontwikkelen om zwangere mensen te ondersteunen. Maar je kunt hier niet naar kijken zonder de blik te verbreden naar de bredere context van hoe we kritische steun zoals bezuinigingen op Medicaid decimeren. We zijn nog steeds een van de weinige ontwikkelde landen die geen ouderschapsverlof hebben betaald. We hebben verschrikkelijke moedersterfte- en ziektecijfers. Ik denk dat dit performatieve politiek is”, zei ze.
