Afgelopen week vond de “Speed Exhibition” plaats in de Spazio Maiocchi van Slam Jam in Milaan. ACG en Mental Athletic bouwden een offroad-circuit van 150 meter door de tunnel en nodigden zevenentwintig internationale trailrunners uit om zichzelf te testen. Zelfs niet één keer. Zelfs niet voor een enkele raceafstand. Maar in drie dagen van toenemende tests: 15 kilometer, 50 kilometer en uiteindelijk 100 kilometer.
De gebeurtenis zette de mythologie van trailrunning op zijn kop. Ultra-afstandsraces brengen atleten doorgaans naar afgelegen wildernis, door bergen en technisch terrein, door veranderende en onbekende weersomstandigheden. “Tentoonstelling van SNELHEID” maakte daar een einde aan. Geen verkenning. Geen wijzigingen. Geen vrijlating. Gewoon herhaling. Dezelfde 150 meter, keer op keer, totdat er breekpunten ontstonden.
Mental Athletic en de ACG Racing Department selecteerden de deelnemers uit hun netwerken. De samenwerking begon een paar dagen vóór de lancering van de ACG Ultrafly Trail SP-campagne. Wat er plaatsvond was een duurtest, waarbij de publieke toegang werd gestructureerd op basis van de progressie van de atleten. Toeschouwers konden op één locatie getuige zijn van de volledige omvang van een race van 100 kilometer, een mogelijkheid die normaal gesproken onmogelijk is gezien de uitgestrekte geografie van circuitevenementen.
Het project herformuleerde de wildernis als een houding in plaats van als een landschap. Het werd een levende proeftuin voor lichamen die aan voortdurende uitdagingen werden blootgesteld. Het uitvoeren van honderden identieke ronden vereist aanhoudend uithoudingsvermogen en snelheid die zelfs onder vermoeidheid behouden blijft. Het weerspiegelt een cultuur van atleten die het wilde en het irrationele nastreven, die ongemak en risico accepteren als inherent aan hun praktijk.
Het formaat verkleinde de afstand tussen lopers en waarnemers. De toeschouwers waren extreem dicht bij het zweet, de pijn en de opwinding van de voorstelling. Trailrunning, doorgaans verborgen achter afgelegen passen, werd zichtbaar en onmiddellijk. Het ontwerp met gesloten baan dwong prestaties af in omstandigheden waarvoor de sport nooit was ontworpen. Vooruitgang werd minder gemeten aan de hand van afstand dan aan obsessie. Het resultaat was een diepgewortelde en gedeelde ervaring: een rauwe en collectieve act van dichtbij, zonder filters, in een radicaal veranderde context.
Woorden Donald Gjoka
