Teresa
Maar je bleef vijftien jaar.
Vanessa
Ik probeerde te stoppen. Mijn baas zei tegen mij: “Doe niet zo stom, verpest je carrière niet. Neem gewoon een paar maanden vrij.” Ik ging op bezoek bij mijn familie in Colombia, en het was geweldig. Ik dacht dat ik misschien immigratieadvocaat zou worden. Ik heb de LSAT gevolgd, maar dat wilde ik ook niet doen. Dus ging ik terug naar Morgan Stanley.
Maar ik heb een zeer ondernemende aanpak gevolgd. Ik had zoiets van: ik wil het niet doen zoals deze handelsbroeders het doen. Ik wil het anders doen. En het werkte, dus lieten ze mij dat doen. Ik heb al deze bedrijven voor hen in de opkomende markten gecreëerd: in Latijns-Amerika, onze handel in vreemde valuta, het structureren van bedrijfstransacties, de handel in staatsobligaties. Het was fantastisch. Ze wisten niet wat ze met mij aan moesten.
Teresa
Wanneer begon je erover na te denken om te vertrekken?
Vanessa
2016 was op papier een heel goed jaar voor mij, maar een heel waardeloos jaar voor de mensen die voor mij werkten, gezien wat er gaande was in de branche. Ik had het gevoel dat er delen van mij ontbraken: belangrijke onderdelen waren gedegradeerd tot ze verouderd waren. Ik dwong mezelf om dat werk te doen.
Uiteindelijk heb ik de moed gevonden: óf ik geloof in wat ik zeg waarin ik geloof, óf ik moet in het reine komen met de beslissingen die ik heb genomen en er dankbaar en blij voor zijn. Ik besloot dat ik het moest proberen.
Teresa
Hoe kwam mode in dit plaatje terecht?
Vanessa
Uiteindelijk heb ik Morgan Stanley gevraagd om een geweldig ESG- en impactbedrijf op te bouwen. Ze zeiden: “Meh.” Het was duidelijk dat dit geen prioriteit was. Ze probeerden me een andere baan te laten doen en het dan gewoon te doen. Ik kende die truc. Moeilijke doorgang.
I hij stond op het punt te vertrekken. Ze stelden een tussenjaar voor. Ik zei oké, maar ik zal dit ding in mijn vrije tijd aan je concurrenten presenteren.
Dus dat deed ik. Gaandeweg ben ik ook getrouwd en heb ik drie geweldige stiefkinderen: ze waren toen 2, 4 en 6, nu zijn ze 14, 17 en 19. Hun moeder is geweldig. Ik had het gevoel dat ik een veilige basis had en risico’s kon nemen. Ik begon andere industrieën te verkennen. Ik wist niets van mode, maar hoe meer ik ernaar keek, hoe meer ik dacht: oh mijn God, dit is een totale afvalcontainerbrand. Ik probeerde er echt achter te komen waar ik nuttig kon zijn. Toen ik naar andere gebieden, zoals de energietransitie, keek, had ik geen nieuwe en radicale ideeën. Maar er leek te weinig geïnvesteerd te worden in de mode als een gebied dat echte systeemverandering nodig had.
Ik heb het gehoord, ik begrijp het. Er is een bepaald intuïtief inzicht dat ik heb dat alle elementen van mijn leven samenbrengt: financiën en supply chain-zaken die ik heb geleerd, opkomende markten, creativiteit en technologie.
Ik shockeerde mezelf een beetje door dit concept van een merk dat dit project zou kunnen zijn, en ik bracht mijn sabbatical door met het bedenken van dit concept voor Another Tomorrow.
