Het langverwachte stadsbrede galerie-uitwisselingsprogramma keert dit weekend terug naar Londen. Hier zijn zes van onze favoriete shows om te zien
De remedie voor je seizoensdroefheid, Condominium keert dit jaar terug met een selectie van inspirerende nieuwe tentoonstellingen die in januari in Londen te bezoeken zijn. Bij dit wereldwijde initiatief, opgericht door Vanessa Carlos van de gelijknamige Carlos/Ishikawa, komt de internationale galeriegemeenschap samen voor een maand lang gezamenlijke tentoonstellingen met meer dan 50 deelnemende galerieën verspreid over 23 Londense ruimtes. Ondanks een steeds veranderend economisch landschap en cultureel klimaat onderzoekt Condo, als gemeenschapsgericht programma, de mogelijkheid van het delen van hulpbronnen als oplossing voor onzekerheid. Het is een demonstratie van veerkracht en banden die de creativiteit kunnen stimuleren, waarbij de voordelen worden gezien van wederzijdse steun bij het creëren van spannende tentoonstellingen. Een zeldzame kans om werken te zien van kunstenaars die minder blootgesteld zijn aan Londen, Condo is het perfecte excuus om de kou te trotseren en galerijen in de hoofdstad te verkennen, van Lambeth Road tot London Fields. Het programma gaat dit jaar gepaard met een onorthodox programma Kaart uit AZ samengesteld door Isaac Rangaswami, waarbij verborgen pareltjes uit Chinatown-restaurants worden belicht tot stukjes oorlogsgeschiedenis die u tussen de galerijen kunt ontdekken.
Lees hieronder meer over zes van de beste condo-shows in Londen die je kunt bezoeken.
Arcadia Missa presenteert Kayokoyuki (Tokio) – Jan Vorisek en Kazuki Matsushita
Beren anus als een kerstornament is een nieuwe collectie schilderijen van Kazuki Matsushita, wiens praktijk taal verkent, met een sterke interesse in woorden en anagrammen. In plaats van simpelweg een beschrijvingsmiddel te zijn, worden titels een hulpmiddel om te ontdekken hoe verlangens en overtuigingen zijn ingebed in taalkundige structuren. Zijn schilderijen zijn abstract en gefragmenteerd en weerspiegelen de manier waarop woorden in zijn titels worden opgedeeld en opnieuw worden geconfigureerd. Werken als Humanist Sans-Serif “Star Finishes Manus” (2024) transformeren letters in onderwerpen door tekst op subversieve wijze te gebruiken, waardoor onze verwachtingen van taal als een container van betekenis worden verstoord.
Jan Voriseks onderzoek naar architectuur aan de hand van gevonden voorwerpen gaat verder in zijn geestige tentoonstelling Elbows, waarbij objecten die worden gebruikt als onderdeel van het bouwproces zelf worden omgezet in eindproducten. Deze nieuwe serie werken beslaat een groot deel van de galerij en bouwt voort op eerdere verkenningen van Romeinse kolommallen met nieuwe 3D-geprinte uitbreidingsmodules, die een gevoel van tussenliggende toestanden suggereren.
De brunette Coleman presenteert Zero… (Milaan) – Paris Maria Calvia, Hubert Duprat, Irene Fenara
Paride Maria Calvia gebruikt in zijn werk een breed scala aan gevonden materialen, van teruggewonnen stenen en vezelplaat tot dierenhaar en talg. Bezorgd over het traceren van de geschiedenis van objecten en hoe materialen door de tijd zijn beïnvloed, brengt hij continuïteit tot stand door reeds bestaande materialen te transformeren. De fascinerende sculpturen van Hubert Duprat worden gemaakt in samenwerking met de natuur, waarbij gebruik wordt gemaakt van de natuurlijke instincten van kokerjufferlarven om beschermende structuren te bouwen. Hoewel ze meestal zijn gebouwd met puin uit hun natuurlijke zoetwaterhabitat, voorziet de kunstenaar ze van kostbare materialen zoals goud en parels om verleidelijke sculpturen te creëren. Irene Fenara presenteert een video uit haar lopende Supervision-serie, waarin de esthetiek en politiek van surveillance wordt onderzocht.
Carlos / Ishikawa presenteert Castle (Los Angeles) – Lloyd Corporation en James Iveson
In The Vital Difference zet Lloyd Corporation haar onderzoek naar machtsstructuren en economische krachten voort door middel van locatiespecifieke installaties. Hun praktijk maakt gebruik van gevonden voorwerpen en herkadert vaak onze relatie tot de materiële cultuur en hedendaagse ephemera – posters, bureaucratische formulieren, internetcafés en, in dit geval, donatieboxen, waarbij de politiek van geven met een kritische afstand wordt onderzocht. Bij de tentoonstelling verschijnt een publicatie die de discussie verbreedt, voortbouwend op de urgentie en emotionele intensiteit die hulpvragen vaak oproepen, vervormd door de verzadiging van digitale media.
In Castle hangen schilderijen van James Iveson, wiens intimiteit het vroege ethos van de appartementen van de galerie weerspiegelt. Ivesons kleurblokportretten zijn teder en bedachtzaam en gluren naar het innerlijke leven. De figuren worden vastgelegd in momenten van stilte en geschilderd in verzadigde tinten; zijn delicate schilderijen hebben een speelsheid die de essentiële kwaliteit van zijn onderwerpen vastlegt.
, 2026.)
Nicoletti host Magician Space (Beijing) – Inès di Folco Jemni en Yasmine Anlan Huang
Inès di Folco Jemni gebruikt persoonlijke en historische referenties als uitgangspunt om de banden te onderzoeken die ons verenigen tussen dit leven en het volgende. Herinnering en ritueel zijn sleutelthema’s in zijn praktijk, waarin uiteenlopende mythologieën met elkaar worden verweven. In The Smell of Freshness ademen grote schilderijen vrouwelijke iconografie uit en zijn ze doordrenkt van spirituele referenties die parallelle werelden openen. In dezelfde geest vervaagt het werk van Yasmine Anlan Huang de grens tussen persoonlijke verhalen en bredere culturele geschiedenissen om bredere universele waarheden te onderzoeken, en weerstand te bieden aan de compressie van vereenvoudigde verhalen. In zijn tentoonstelling Whisperer vragen de werken aandacht om onder de oppervlakte te kijken. Hij werkt in verschillende media en presenteert bewegende beelden, beeldhouwwerken, installaties en tekst. Mixed media-werken zoals Which Version of My Body (Truth Seeker) Sees a Bird’s Wing Paralyzed in Flight, verkennen fragiele momenten van stroom tussen staten van zijn.
, 2022.)
In de groepstentoonstelling The Fold presenteren Public Gallery en Proyectos Ultravioleta werk van elf internationale kunstenaars, waarbij ze onderzoeken hoe textielpraktijken ruimtelijke en sociale geschiedenissen kunnen integreren. De tentoonstelling is geïnspireerd op Deleuzes concept van de ‘vouw’, waarin de wereld wordt gezien als een voortdurend uitgestrekte vouw, die tijd en ruimte comprimeert. Uitgelichte artiesten maken gebruik van verschillende media, van handgeweven canvas tot performance. In navolging van de locatie van de galerie naast Petticoat Lane Market, een plek die sinds de 17e eeuw synoniem is met textielhandel, schetsen de werken een rijke geschiedenis van arbeid en migratie.
In de openbare ruimte ernaast, een voormalige stoffenwinkel, presenteert Raheel Khan Grid Systems. De tentoonstelling zet haar verkenning van ontwerpinfrastructuren en materiële cultuur voort en reageert op de ruimte door middel van nieuw gecreëerde werken die zijn geproduceerd door het terugwinnen van materialen uit de galerij. De tentoonstelling, verspreid over twee verdiepingen, is emblematisch voor zijn multidisciplinaire praktijk die installatie, sculptuur en geluid omvat.
Rose Easton host ZaZa (Milaan/Napels) – Arlette en Sylvano Bussotti
Vakmanschap en humor komen samen in Arlette’s sensuele sculpturen, die haar voortdurende interesse in luxe, spiritualiteit en populaire cultuur onderzoeken. Zijn praktijk overbrugt de werelden van mode en kunst, met zijn draagbare kunstwerken gedragen door onder meer Kendrick Lamar en Travis Scott. Metal is vaak aanwezig in zijn werk, waarbij hij speelt met de associatie van materialen met kunstgeschiedenis en religieuze iconografie. Op deze manier slaagt hij erin gewicht te geven aan het ongrijpbare en fysieke vorm te geven aan verlangen.
Op dezelfde manier omvat de multidisciplinaire praktijk van Bussotti muziek, beeldende kunst en theater, waarbij hij samenwerkt met vooraanstaande culturele figuren als John Cage tot Federico Fellini. Eenvoudige composities worden gecreëerd door delicate lijnen en relevante details. Essentieel, beslissend en vaak erotisch geladen: zijn sublieme tekeningen creëren sensuele werken die bedoeld zijn om te verleiden.
Condominium Londen 2026 is sinds 17 januari te zien. Tijdens het previewweekend zijn de galerieën zowel zaterdag als zondag open van 12.00 tot 18.00 uur.
